Saturday, January 30, 2010

ခ်စ္စရာပံုေလးမ်ား





ေမႊးအခ်စ္


ၿမင္လိုက္ သည္ႏွင့္ရင္အစံုကဒိတ္ကနဲပူဆ င္းသြားကာေမာလွပ္ လွပ္ၾကီးၿဖစ္သြားသည္။ လွမ္းေနေသာေၿခလ ွမ္းေတြတံု႕ဆိ ုင္းယိမ္းယိုင္မသြားေအာင္မနည္းၾကီးသတိထားလိုက္ရသည္။ မာဇဒါေလးဘီးအၿပာေလးကအငွားကားစခန္းမဟုတ္ဘဲခင္မတို႕လမ္းထိပ္မွာ မနက္ ၈ နာရီဆိုအသင့္ ေရာက္ေနၿပီ။ ခင္မကကားေမာင္းတတ္ေသာ္လည ္းအေဖႏွင့္အ ေမကစိတ္မခ ်ဟုဆိုကာ ကားကိုမယူခိုင္းဘဲအငွားကားပဲစီးခိုင္းသည္။ ခင္မတကၠသိုလ္တြင္နည္းၿပဆရာမအၿဖစ္တာ ဝန္ထမ္းေဆာင္ရင္းတစ္ဖက္မွဝ ိုင္းက်ဴရွင္ၿပသည္။ အေဖႏွင့္အ ေမကဘိနပ္လ ုပ္ငန္းကိုေဇာက္ခ ်လုပ္ကိုင ္ေနၿပီး ခင္မဝါသနာ ပါရာကိုအၿမဲတ မ္းလိုက္ေလ်ာ ခြင့္ၿပဳတ တ္ေလသည္။ ခင္မက်ဴရွင္ၿပရေသာေရႊဂံုတိုင္သို႕ေလးဘီးကားေလးေန႕တိုင္းငွားစီးကာသြားရသည္။ လြန္ခဲ့ေသ ာတစ္လေလာက ္မွစ၍ယခုၿမင္ေနရေသာမာဇဒါေလးဘီးကားေလးက ခင္မထြက္လ ာမည့္အခ်ိ န္တြင္အဆင ္သင့္ေရာက္ေနတတ္သ ည္ကိုသတိၿ ပဳမိလာ၏။ " ေရႊဂံုတိုင္လားဆရာမ . . တက္ေလ " ကားဆရာေလးကအသက္ ၂၀ ေက်ာ္ေက်ာ ္ေလးပဲရွိသည္။ ဆံရွည္ေတြထို င္းပံုစံေတြေ ခတ္စားေနခ်ိန္တြ င္ သူ႔ဆံပင္ပ ံုစံေလးကတိုတိုရွင္းရွင္းဆံပင္ပံုစ ံေလးႏွင့္မို႕ အၿမင္ဆန္းသည္။ ရွင္းသန္႕ၿပီးရိုးသားၿခင္းကိုထင္းကနဲၿမင္ရသည္။ မ်က္ႏွာကႏ ုနယ္ေသာ္လည္းသူ႕ကိုယ္လံုးၾကီးကအားကစားသမားၿဖစ္ေၾကာင ္း ေဖာ္ၿပေနသ ည္ဟုနည္းၿပဆရာမေလးခင္မသိ၏။ မိမိကိုယ္တိုင္ကအားကစားလိုက္စားသူမို႕ဤသို႕ၾကြက္သားမ်ား အခ်ိဳးအဆစ္က်နစြ ာၾကြားၾကြားရြားရြားခန္႔ညားဖို႔ဆိုသည ္မွာႏွစ္ႏ ွင့္ခ်ီၿပ ီးေလ့က်င့္ပ ါမွ ရႏိုင္ေသာအ လွၿဖစ္သည္ ကိုသိသည္။ ပထမေတာ့သူ ႔ကိုသိပ္ဂရုမထားမိ . . မိမိကေနာက ္ခန္းတြင္ထိုင္ သူမို႔စာတ စ္အုပ္အၿမ ဲဖတ္ၿပီးလိုက္ပါစီးနင့္ေလ့ရွိသည္။ တၿခားကားမ်ားဆိုလွ်င္ ေလးဆယ္ငါးဆယ္ေတာင္းတတ္ၾကေသာ္ လည္း သူကအစိတ္မ ွတက္လည္းမတက္က်လည္းမက် အစိတ္ပဲ။ ထို႔ေၾကာင ့္ခင္မကလည ္းသူ႔ကားပဲစီးၿဖစ္၏။ ခင္မက်ဴရွင္သို႕သြ ားတိုင္းၿပန္တိုင္းသူအၿမဲေရာက္ေရာက္လာတတ္ေ သာေၾကာင့္ စိတ္ထဲကတစ ္မ်ိဳးေလးေတာ့ၿဖစ္ဖ ူးသည္။ သို႔ေသာ္သ ူက " လာ . .ဆရာမ " ဟုအသြားတစ္ခြန္းႏွင့္ " ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ " ဟု ပိုက္ဆံလွ မ္းယူစဥ္တစ္ခြန္း စုစုေပါင္းႏွစ္ခြန္းမွလြဲ၍တၿခားမေၿပာ ေလာကြတ္စက ားမဆို မ်က္ႏွာမ် က္လံုးတို႔ကလည္းခင္မကိုတည ့္တည့္ၾကည ့္ခဲသည္။ အၿမဲတမ္းေခါင္းကိုငံု႔လွ် ိဳးထားတတ္သည္။ သည္ပံုစံႏ ွင့္တစ္လေ က်ာ္လာခဲ့ ၿပီဆိုေတာ ့လည္းခင္မစိတ္ထ ဲရွင္းသန္႔ၾကည္လ င္ခဲ့ရသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆ ိုလွ်င္ မနက္ေစာင္ ့ေနမွာေနာ ္ ဘာေနာ္ညာေ နာ္စသၿဖင္ ့ေၿပာတတ္ၾ ကသည္။ သူကေတာ့ေၿ ပာခဲ့ၿပီးေသာ " လာ . .ဆရာမႏွင့္ " ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ " ႏွစ္ခြန္းကိုစာေမးပြဲတြင္က် ိန္းေသပါမည့္အ က္ေဆးတစ္ပုဒ္အလြတ္က်က ္သလို က်က္ထားသလားပင္မသိ။ မေန႔ကခင္မ ကားေပၚကအဆင္းမွာ သူ႕ကိုပို က္ဆံအစိတ္ အေပး " ေရာ့ဆရာမ " ဟုဆိုကာခင္မပလတ္စတစ္ဆြဲၿခင္းေလးထဲစာတစ္ေစ ာင္ထည့္သြ ား၏။ ၿပီးေတာ့ ေငြအစိတ္ပ င္မယူဘဲကားထဲၿပန္ဝင္ သည္။ ကားအမိုးႏွင့္ႏွဖူးဒံုးကနဲပင္ေဆာ င့္ရွာသည္။ ကားစက္ႏိႈးၿပီးခင္မကိုပင ္မၾကည့္ဘဲ ေမာင္းေၿပးသည္။ ခင္မၾကံဳေ နက်ၿပသနာတ စ္ခုမို႔ခ ပ္ေႏြးေႏြးပဲၿပံဳးရင္းစာကိုအိမ္ ေရာက္မွေဖာက ္ဖတ္ၾကည့္ မိ၏။ ဆရာမ.. ကြ်န္ေတာ့္ နာမည္ ဘိုဘိုပါ .. အသက္၂၂ႏွစ ္ .. ၈တန္းမေအာင္ေသးဘူး .. အငွားကားေမာင္းတယ္ အဲဒါဆရာမကိုခ်စ္ ေနမိတယ္ ဘိုဘိုစတန ္႔ထြင္ေရးထားေသာစာတစ္ေ စာင္ပဲၿဖစ ္မည္ဟုခင္မေတြးရင္းၿပံဳးမိသည္။ ရုပ္ကေလးကေခ်ာသေလာ က္ စိတ္ထားႏုနယ္သူလည္းၿဖစ္ခ်င္ၿ ဖစ္မည္ သိုးေယာင္ေဆာင္ေသာဝံပုေလြလည္းၿဖစ္ခ်င္ၿ ဖစ္မည္။ ခင္မေတြးေတာစဥ္းစားတတ္သည့္အရြယ္ပဲ။ သည္မနက္သူ ႔ကိုေတြ႕ေ တာ့ဒိတ္ကနဲရင္ခုန္ၿပီးေၿခလွမ္းေတြယိုင္ခ်င္သည္။ ခ်ာတိတ္ကိ ုနည္းနည္းေတာ့ပညာေပးရမည္ဟုခင္မကမိန္းမမာနေလးႏွင့္အေတးထားသည္။ ကားအနားသို႔သူေရာက္သြားေသာအခါဘို ဘိုေခါင္းၾကီးငံု႔ကာရပ္ေနသည္။ သူ႔ၾကည့္ရသည္မွာကတံ ုကရီၾကီးခံစားေနရပံုရေလသည္။ " ကိုဘိုဘို .. " " ဗ် .. ဗ်ာ " သူကအထစ္ထစ ္အေငါ့ေငါ ့ေလးထူးရင္းေမာ့ၾကည့္ သည္။ ခင္မသူ႔မ် က္ႏွာကိုေ က်ာင္းဆရာမမ်က္ႏွာ ၿဖင့္ၾကည္ ့သည္။ သူ႔အရပ္ကနည္းနည္းေလးေဒါင္စားသၿဖင့္ေမာ ့ၾကည့္ရသလိုေတာ့ရွိသည္။ " ကိုဘိုဘို ကြ်န္မကိုခ ်စ္တာဘာကိ ုခ်စ္တာလဲ " ဆရာမေလသံႏွင ့္သာေမးခြန္းထုတ္ေနရေသာ္လည္း ခင္မအသံကိ ုက ပကတိအသံမဟုတ္။ လႈပ္ခပ္ၿခ င္းကိုခ်ဳပ္တ ည္းထားရေသာအသံ .. ရင္ခုန္သံေ တြေရာျြပန္းထြက္လာေသာ အသံ။ " ကြ်န္ .. ကြ်န္ေတာ္ .. ဟို .. ဆရာမကို .. အင္း .. မ်က္ႏွာေလးေရာ .. အသံ .. အသံေလးလည္းပါတယ္ .. အဲဒါ .. အၿမဲၾကားေန ၿမင္ေနတယ္ .. ထမင္းစားလည္းသတိရတယ္ .. အိပ္လည္းၿမင္ေနတာပ ဲ .. တစ္မ်ိဳးၾကီး " " ကြ်န္မရွင့္ကားကိုမစီးေတာ့ဘူး " " ဗ်ာ . . . " ဆတ္ကနဲေမာ ့တက္လာေသာ သူ႔မ်က္ႏွ ာဝယ္ အံ့ေအာၿခင ္း .. ထိတ္လန္႔စ ိုးရြံ႔ၿခင္းမွ ေၾကကြဲဝမ္းနည္းယူၾကံဳးမရၿခင္းဘက္သို႔ကူးစက္သြားသည္။ မ်က္ဝန္းအိမ္အတြင္းမ်က္ရည္ေတြလွ်ံတ က္လာသည္ကိ ုခင္မေတြ႔ လိုက္ရသည္။ခ်ာတိတ္တကယ္ခံစားရတာပဲဟုေတြး၏။ ခင္မကိုသူ ကစိုက္ၾကည ့္ၿပီးဆတ္ကနဲကားထဲငံု႔ဝင္ လိုက္သည္။ အၿပာေရာင္ေရွ႕ဒက္ရွ္ဘုတ္ေပၚသို႔မ်က္ရည္ႏွစ္ေပါ က္ " ေဖ်ာက္ " ကနဲစြန္းကြက္သြားသည္ကိုခင္ မအထင္ကရေတြ႕၏။ ကားေရွ႕ခန္းတစ္ဖက္တံခ ါးကိုခင္မဖြ င့္ကာဝင္ထ ိုင္မိလ်က ္သားၿဖစ္သြားသည္။ သူကပါးၿပင္သို႔လ ိမ့္ဆင္းလာေသာမ်က္ရည္တို႕ကို အက်ၤီလက္ေ မာင္းႏွင့္ပြတ္ ပစ္လိုက္သ ည္။ အံကိုၾကိတ ္ထားေၾကာင္း ေမးရိုးအေၾကာၾကီးေတြေထာင္ေ နၿခင္းကိုၾကည့္၍ခင္မသိေန၏။ ရင္တစ္ခုလံ ုးတဒိတ္ဒိတ္ခုန္လာ သည္။ ခင္မေၾကာင ့္မ်က္ရည္က်တဲ့ခ် ာတိတ္ကိုခ ိုးၾကည့္ေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြတဆတ္ဆတ ္တုန္ေနရင္းကားေရွ႔ကို မ်က္ေမွာင ္က်ဳတ္ကာေ လးေလးမွန္မွန္ၾ ကီးေမာင္းေနသည္။ မီးနီလွ်င္ရပ္ မီးစိမ္းလွ်င္ေမာင္း စိတ္ထဲမွခ ံစားခ်က္ေပါက္ ကြဲမႈႏွင္ ့အလုပ္ကို သီးၿခားထိန္းႏိုင္စြမ္းရွိေသာခ်ာတ ိတ္ဟုခင္မၿမင္သည္။ ကားကဦးဝိစာရလမ္းမွေရႊဂံုတိုင္သို႔အခ်ိဳး ခင္မစာတစ္ ေစာင္ေပါင ္ေပၚတင္ကာခပ္သ ြက္သြက္ေရးၿခစ္ပစ္လိ ုက္သည္။ ေမာင္ .. ခင္မေမာင္ ့ကိုခ်စ္တ ယ္ ေမာင့္ကားကိုမစီးဘူးေၿပာတာက ..အိမ္ကကားကိုေမာင္လ ာေမာင္းဖို႔ေၿပာမ လို႔။ ကေလးမဆန္နဲ႔ .. ေမာင္ဘာလိ ု႔ငိုတာလဲ ။ေယာက်ာ္းမဟုတ္သလိုပဲကြယ္။ ညေနလာမၾကိ ဳနဲ႔ .. ခင္မရွက္ေသးတယ္။ ခင္မ။ ကားေပၚကအဆင္းတြင္ ခင္မစာေလးကိုသူ႔ေပါ င္ေပၚပစ္တင္ထားခဲ့ၿပီး က်ဴရွင္ၿပေနက် အိမ္ၿခံၾက ီးထဲသို႔အေၿ ပးတစ္ပိုင္းႏွင့္ဝင္ခ ဲ့သည္။ " ေဟး . . . " ခင္မၿခံအတ ြင္းေရာက္ခါစသူ႔ အသံက်ယ္က်ယ္ၾကီးကိုအလန္႔တ ၾကားၾကားလိုက္ရသၿဖင့္ ခင္မေနာက္ သို႔ဆတ္ကန ဲလွည့္ၾကည ့္သည္။ သူကစာရြက္ကေလးကိုေခါင္းေပၚေၿမွာက္ၿပ ီးနတ္ပူးသလိုလွည့္ ပတ္ေနရာမွခင္မလွ ည့္ၾကည့္ေ နသည္ကို ေတြ႔သြားသည္ႏွင့္ခ ်က္ၿခင္းမ်က္ႏွာကမ ွင္ေသေသႏွ င့္ကားထဲၿပန္ဝင္ ကာေမာင္းထြက္သြား၏။ ေမာင့္ကို ခ်စ္ရတာခင္မစိတ ္ခ်မ္းသာ၏။ေမာင္ ၈ တန္းဆက္မေၿဖၿခ င္းကလည္း စီးပြားေရးအေၿခအေနအရအငွားကားေမာင္းေနရ၍ၿဖစ္သည္။ ေမာင့္တြင ္ညီႏွစ္ေယာက္ညီမတစ္ေယာက္ရွိ၏။ ေမာင့္ဖခင ္ဆံုးပါးၿပီးေနာက္မိခင ္မုဆိုးမၾကီးႏွင့္ညီအစ ္ကိုေမာင္ ႏွမေတြကို ေမာင္လုပ္ ေကြ်းေနရွာ၏။ ေမာင့္မိသ ားစုအေၿခအေန ကိုလည္းေမာင္ကပြင ့္ပြင့္လင ္းလင္းေၿပာၿပသည္။အိမ္လည္းေခၚသြားသည္။ ေမာင့္မိသ ားစုအားလံုးခင္မကိုၿမ င္ၿမင္ခ်င ္းခ်စ္ၾကသည္။ေမာင့္ညီမအေထြးကက်ဴရွင္တက္မည္ တကဲကဲလုပ္ သည္။ " ဒို႔အစ္ကိုရည္းစားကတကၠသိုလ္ကဆရာမ "ဟုသူ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလက္မေလး တေထာင္ေထာ င္ႏွင့္ၾက ြားေနသည္ကိုလ ည္းခင္မပက္ပင ္းၾကံဳဖူးသည္။ အိမ္ကကားကိုေမာင္ေ မာင္းေနစဥ္ေဖေဖ ႏွင့္ေမေမ ကေမာင့္ကိ ုအကဲခတ္ၾက သည္။ ေဖေဖကိုယ္တိုင္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထြက္အတန္းပညာမရွိဘဲဘဝကို အေသာက္အစာ းကင္းစြာ ထည္ဝါလာေအ ာင္တည္ေဆာ က္လာသူၿဖစ ္သည္။ ထို႔ေၾကာင ့္ေဖေဖက " ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕အဓိကအရည္အခ်င္းကစိတ္ဓာတ္ခိုင္မ ာသန္႔စင္ဖ ို႔ပဲ သမီး။ ပညာမဲ့သူေ ဌးေတြရွိသလိုပညာရွိငမြဲေတြ လည္းဒုနဲ႔ေဒးပဲ။ ေဟာ အခုသမီးကပညာတတ္ ေမာင္ဘိုဘ ိုကရိုးသားတည္ၾကည္တယ္။ အဲဒီဘဝႏွစ္ခု ေပါင္းရင္ပညာတတ္ရိုးသားေၿဖာင့္မတ ္တဲ့မိသားစုပဲေပါ့ အေဟးေဟး " ေဖေဖကခင္မ ကိုငယ္စဥ္ကပင္အလိုလိုက္သည္။ ခင္မကလည္းအသိရွိသူေလးပီပီဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိေ နလာခဲ့သည္ ။ " ေမာင္ " ႏွင့္ပတ္သ က္ၿပီးေဖေဖႏွင့္ ေမေမကိုတိ ုင္ပင္ေတာ ့ေဖေဖကအထက ္ပါအတိုင္ းေၿပာသည္။ ေမာင္အေမၾ ကီးကလည္းခင္မကိုတု န္ေနေအာင္ ခ်စ္သည္။ ဆိုပါေတာ့ ေမာင္ႏွင္ ့ခင္မလက္ထ ပ္ခဲ့ၾကသည ္။ လက္ထပ္ေသာ ညမွာပင္ " လိႈင္ " ဆိုေသာခင္ မညီမေလးကဇာတ္ေကာင ္ဝင္လုပ္ေ တာ့၏။ လိႈင္က ၁၀ ႏွစ္သာသာေ လးပဲရွိဦးမည္။ မမနဲ႔ပဲအတ ူတူအိပ္မွ ာဟုဆိုသည္။ သည္ဟာမေလးကမေက်နပ္လ ်င္မေက်နပ ္သလိုစြတ္ ေအာ္ပစ္တတ ္သည္မို႔သ တိထားရသည္။ " ေအးေအး မမနဲ႔အတူအ ိပ္မယ္ေနာ္ " ဟုဆိုကာေမာင့္မ်က္ႏွာကိုခင္မခိုးၾကည့္ၿဖစ္ သည္။ေမာင္မ်က္ႏွာမထားတတ္ရွာ သတင္းစာယူလိုက္ နယူးစ္ဝိခ္ဆြဲ ၾကည့္လိုက ္ႏွင့္ဂနာမၿငိမ္ၿဖစ္ေနသည္။ လူၾကီးေတြကမဂၤလာေဆာင္ဧည့္ခံပြဲႏွင့္တစ္ေန႔လံုးပင္ပန္းေနၾကသည္မိ ု႔လိႈင့္က ိုဂရုမထားခဲ့ၾက။ " သမီးလိႈင့္ကို သြားသိပ္လိုက္ ဦးမယ္ ေမေမ " " အိပ္ဖူး မမနဲ႕အတူအ ိပ္မွာ မိုးလင္းၾကီးအထိအတူအိပ ္မွာ " ဟုဂ်ီက်ေတာ့သည္။ ခင္မရွက္ၿပံဳးေလးၿပံဳးကာေမာင့္က ိုခြင့္ပန ္သလိုၾကည္ ့ရင္းလိႈင့္ကို ေအာက္ထပ္အ ခန္းထဲေခၚဝင္၏။ " ေစာပါေသးတယ္ကြာ ဟဲဟဲ ဦးတို႔နဲ႔ပဲ စကားေၿပာတာေပါ ့ " ဟုခင္မေဖေဖကအရႊန္းေဖာက္၏။ ခင္မေမေမက သူ႔ခင္ပြန ္းကိုတစ္ေတာ င္ႏွင့္တြ က္၏။ " လိႈင့္သည္းညည္းေတာ့ေမာင္ ဘိုဘိုခံရမွာပဲ " " ကေလးပဲရွိေသးတာကိုး အေမရဲ႕ " ဟုေမာင္အရွက္ေၿပေလးေၿပာေတာ့ေ မေမသေဘာေတ ြက်၏။ " သမီးေယာက်ာ္းကအေခၚအေၿပာအေနအ ထိုင္ကေတာ ့အေတာ္ေလးယဥ္သကြယ္ " ေနာင္ေသာအ ခါခင္မကို ေၿပာၿပသည္ ။ ခင္မေဖေဖက ေတာ့သမက္က ိုသူငယ္ခ်င္းလိုပဲဆက္ဆ ံသည္။ " ေအးေအးေဆးေဆးေပါ့ကြာ .. ဟဲဟဲ " " အိပ္ခ်င္ေ နပလား .. ဟ .. ေအးေပါ့ေလ " အစမရွိအဆံုးမရွိေသာစကားေတြကိုေၿပ ာသၿဖင့္ေမ ာင္မ်က္ႏွ ာမထားတတ္ေတာ့ပဲ နားရြက္ေတြနီရဲလာကာ " အေဖကလဲ " " အေဖကလဲ " ႏွင့္သာေခ ါင္းၾကီးငံု႔ၿပီးရယ္ေနခဲ့သည္။ လိႈင္အိပ္ ေပ်ာ္သြားသည္ႏွင့္ခ င္မထြက္လာ သည္။ သူမမိဘႏွစ ္ပါးကိုလည္းအရွက္ေၿပေလးရယ္ၿပသည္။ " လိႈင္ကခင္ မကိုကပ္ေန တာ အဟင္း " ဟုေၿပာသည္။ အေပၚထပ္သို႕တက ္ၾကေသာအခါ ခင္မကပထမေ ရွ႕ကတက္ၿပီးမွ ဘာသတိရသည္မသိ " ေမာင္အေရွ႕ကတက္ " ဟုဆိုလာသည္။ ေမာင္ကေၾက ာင္တိေၾကာ င္ေတာင္ႏွ င့္ေရွ႕ကတက္သည္။ ေနာက္မွေမ ာင္သတိရသည္။ ေလွခါးအနိမ့္အၿမ င့္အတိုင္ းခင္မေရွ႕မွတက္လွ် င္ ခင္မဖင္ၾက ီးကိုေမာင္ၾ ကည့္ကာစိတ ္ကူးေတြယဥ္ၿပီး အိပ္ခန္းထဲေရာက္လွ်င္စြ တ္ၿပီးၾကံဳးမွာကိုစိုးရိမ္ဟန္တူသည္။ တကယ္ကေမာင့္မွာစိတ္ကူးမယဥ္အားေအာင္ပင္ ရင္ေတြပန္းေတြတုန္ကာဒူးေတြ " ဆာ " ေနခဲ့၏။ အိပ္ခန္းထဲေရာက္လွ်င္ဘာ ကစရမလဲဟုေတြးရင္း ရင္ေတြတဒိုင္းဒိုင္းခုန္ေနသည္။ အခန္းဝသို႔ေရာက္ေသာအခါ ေမာင္ကရပ္လိုက္၏။ " ဖြင့္ေလ . . ေမာင္ရဲ႕ " " ဘယ္ .. ဘယ္လိုဖြင့္ရမလဲမသိလို ႔ " " ဟင္ . . ေမာင္ကဖြင ့္ရမဲ့လူဟာကို ဒုကၡပဲ " ခင္မအဓိပၸါယ္ပါပါေလးေၿပာရင္း အိပ္ခန္းတံခါးတြင္နံပါတ ္ႏွင့္လွည ့္ရေသာခလုတ္က ေလးကိုလုပ္ၿပ၏။ " ကဲ လုပ္တတ္ပလ ား " " အင္း လုပ္ၾကည့္ ဦးမယ္ " ခင္မကေမာင ့္ကိုၿမတ္ ၿမတ္ႏိုးႏိုးေလးဂရုဏာသက္စြာ ၾကည့္ရင္း ေမာင့္လက္ ကိုရဲရဲေလးကိုင္၏။ " ကဲပါ ခင္မပဲဖြင ့္ေပးပါ့မယ္ .. လာ ဝင္ .. ေနာက္ေတာ့ ေမာင့္ဘာသ ာဖြင့္တတ္ သြားမွာပါ " ဟုေၿပာရင္းအိပ္ခန္းထဲဦးေဆာင္ဝင္သ ည္။ အိပ္ခန္းအၿပင္အဆင္ ကေမာင့္ဘဝ ႏွင့္မိုးႏွင့္ေၿမလ ိုကြာေသာအ ေၿခအေနၿဖစ ္သည္။ ဖဲေမြ႕ယာထူၾကီးကိုမေဟာ္ဂနီကုတင္ၿမင့္ၾကီးေပၚ၌ခင္းထားသည္။ ေခါင္းရင္းတြင္ေကာင္းကင္ၿပာႏွင ့္ၾကယ္ကေလးမ်ားကိုေတြ႔ရေသာၿပတင္းေပါက္တစ္ေ ပါက္ရွိသည္။ အၿခားအသံုးအေဆာင္မ်ားႏွင့္ရုပ္ပံုမ်ားကိုေသသပ္က ်နစြာခ်ိတ ္ထားသည္။ ထိုနံရံကပ္ပန္းခ်ီမ်ားအၿပင္ကုတင ္ေၿခရင္းတြင္ဝစ္လစ ္စလစ္ဖိုႏ ွင့္မတင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ၾ ကီးဖက္ခါ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းေတ့စုပ္ေန ေသာပံုၾကီ းကေမာင့္ကိ ုအစြဲေဆာင ္ဆံုးၿဖစ္၏။ " ေမာင္ .. ေရခ်ိဳးဦးမလား " ခင္မခပ္တု န္တုန္ခပ္ တိုးတိုးေလးေၿပာလိုက္ ေသာစကားတစ္ခြန္းကိုေမာင္မ ၾကားလိုက္။ ခင္မအသံကိ ုကတိုးတာလည္းၿဖစ္ခ်င္ၿ ဖစ္မည္။ ေၿခရင္းကဖိုမပိုစ တာၾကီးကိုပဲေမာင ္က စူးစူးရဲရဲၾကည့္ကာရပ္ေနသည္။ " ဟိတ္ .. ေမာင္ " " ဗ်ာ .. ဗ်ာ " ေမာင္ကလန္ ႔ထူးေလးၿပန္ထူး၏။ထိုသို႔ဆိုၿပန္ေတာ့ခင္မေမာင့္ကိုသနားမိၿပန္၏။ " ေရခ်ိဳးဦးမလားလို႔ေမးေနတာ " " ဟို .. ခ်ိဳး .. ခ်ိဳးၿပီးၿပီေလ " ေမာင္စကားေတြထစ္ေနရွာသည္။ေမာင့္ရင္ထဲမွာဘာ ေတြစဥ္းစားၿပီး ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ၿဖစ ္ေနသည္ကို ခင္မသိသည္ ။ ခင္မလည္းသည္လိုပင္ ခံစားေနရသည္ပဲမို႔ လား။ " ေမာင္ကလဲ .. ဘာလို႔ေခါ င္းၾကီးငံု႔ေနတာလ ဲ " ခင္မကကုတင ္ေစာင္းတြင္ထိုင္ရင္းမွေမာင့္က ိုခပ္ေစာင ္းေစာင္းမ်က္ေစာင္းေလးထိုးကာ ကတုန္ကရီေလးေမးၿဖစ္သြား၏။ ေမာင္ကပုဆ ိုးခါးပံုစကိုဆု တ္ခါဆုတ္ခ ါအေပၚသို႔စုခြ်န ္ရင္း ဟဲ ကနဲတစ္ခ်က ္ရယ္သည္။ " ဆ .. ဆရာမ .. မ်က္ႏွာကိ ု .. မ .. မၾကည့္ရဲတာ " " ေဟာေတာ့ " ခင္မငိုရမလို ရယ္ရမလိုၿဖစ္သ ြားသည္။ ေမာင့္ကို အငွားကားေမာင္းသမားမို႔မဘက္၌ရႈပ္ေထြးေပြလိမ္မည ္ဟုခင္မထင္ခဲ့သည္။ ေမာင့္မ်က ္ႏွာေလးကရဲရဲနီကာဇြတ္ အတင္းၿပံဳးထားရေသာေၾကာင္ ့မလွမပေလးၿဖစ္ေနရွာ၏။ ခင္မကေမာင ့္ထက္အသက္ ၾကီးသည္။ ပညာအရည္အခ်င္းလည္းၿမင့္သည္မ ို႔ေမာင့္ ကိုခြင့္လ ႊတ္ခါ မိမိဦးေဆာင္မွ" ၿဖစ္"ေတာ့မည္ကိုခင္မရင္ခုန္စြာ ေတြးေတာမိေတာ့ သည္။ " ေမာင္နဲ႔ခ င္မလင္မယားၿဖစ္ေနၿပီ ေလ ဆရာမလို႔မေခၚနဲ႔ေတာ့ေပ ါ့.. " မ " ဒါမွမဟုတ္ ခင္မလို႔ပ ဲေခၚေပါ့ .. ကဲ .. လာမအိပ္ေသးဘူးလား " ေမာင္ကခင္ မမ်က္ႏွာက ိုမခိုးတခိုးၾကည့္၏။ " လာ . . ဆို " ခင္မ ကစိတ္ညစ္လ ာသလိုေလး ခပ္ဆတ္ဆတ္ ေၿပာရင္းၿခင္ေထာင္ ၾကီးကိုခ်လိုက ္သည္။ သည္ေတာ့ေမ ာင္ကၿခင္ေ ထာင္ကိုအသ ာေလးတုန္ရီစြာမ၍အတြင္းသို႔ဝင္သည ္။ ခင္မကအိပ္ယာထက္တြင္ပက္လက္ကေလးအိပ္ရင္းေမာင့္ကို ၾကိဳလင့္ေ နဟန္ ၿပံဳးၿပီးၾကည့္ေနသည ္ကိုၿမင္ေ သာအခါေမာင ္သည္သားတစ္ၿမင္ေသ ာက်ားရဲပ်ိဳတစ္ေ ကာင္အလား ခင္မႏႈတ္ခ မ္းအစံုကိုအင မ္းမရစုပ္ေတာ့၏။ " အု " " အြန္း " ဆိုေသာရုန္းဖယ္သံေလးမ်ားႏွင့္ခိုးခိုးခစ္ခစ္ရယ္သံေလးမ်ားအခန္းထဲ၌ပ်ံ႔လြင့္သြားသည္။ ခင္မလက္တစ ္ဖက္ကေဘးသို႔ဆန္႔ခ ်တန္းစင္းထားေသာေၾကာင္ ့ေမာင္ကခြ မိလ်က္သားၿဖစ္သြားၿပီး မာတင္းလံုးထည္ေသာလိင ္တန္ၾကီးကိုခင္မလက ္ခံုေလးႏွင့္ထိခပ ္မိသြားသည္။ ခင္မအလန္႔ တၾကားလက္ကိုရုတ္ရင္းေမာင့္ပခံ ုးကိုဆုပ္ကိ ုင္ၿပီးမုန္ယိုေနေသာေမာင့္ကို ေလခ်ိဳေသြးရင္းေခ်ာ့လိုက ္ရသည္။ " မီးပိတ္ဦးကြယ္ . . မ ရွက္လို႔ " ခင္မအသံကေ မာလိႈက္တု န္ခါေန၏။ ေမာင္ကၿပင ္းထန္ေသာအသက ္ရွဴသံၾကီးၿဖင့္ခင္မ ကိုခြမိုးကာလက္ေထာက ္ရင္း အတန္ၾကာစိ ုက္ၾကည့္ေ နၿပီးမွၿငိမ္သက ္စြာေစာင္ ့ၾကည့္ေနေ သာခင္မႏႈတ ္ခမ္းႏွင္းဆီငံုေလးကို " ျြပတ္ " ကနဲတစ္ခ်က ္စုပ္ယူကာၿခင္ေထာင္အၿပင္သို႔ကုန္းထြက္လိုက္ရၿပန္ေလသည္။ ၄ ေပမီးေခ်ာင္းကႏွစ္ေခ်ာ င္းရွိသည္။ စားပြဲတင္မီးလံုး၊ပန္ကာ၊ခလုတ္ေတြေ မာင္မၾကည္ ့တတ္။ ၿခင္ေထာင္ ထဲမွအကဲခတ ္ေနေသာခင္ မကေမာင့္အ ခက္အခဲကို သေဘာေပါက္ လိုက္မိသည ္။ " ကုတင္ေၿခရင္းကခလုတ္တစ္ ခုထဲပဲေမာ င္ " ေမာင္ကခင္ မကိုေက်ာေ ပးထားရာမွကုတင္ေ ၿခရင္းရွိခလုတ္ဘက ္သို႔မ်က္ ႏွာမူလိုက ္သည္။ ထိုအခါေမာ င့္ေပါင္ၾ ကားမွ ေငါထြက္ေန ေသာပစၥည္းၾကီးကိုခင္မအေ သအခ်ာေတြ႔ လိုက္ရသည္။ ရင္တုန္ၿခင ္းထက္ၾကည္ႏူးၿခင္းကပိုသြားသည္။ ခင္မႏွင့္ ေမာင္ကားတစ္စီးတည္း အတူသြားအတူလာခဲ့ၿ ခင္းမွအပအၿခားဆိတ္ကြယ္ရာသို႔သြားသြားလာလာ ဖက္ရမ္းနမ္းရႈတ္ၿခင္းမ်ားတစ္ၾကိမ္တ စ္ခါမွ်မၿပ ဳခဲ့ဖူးၾကေပ။ ကားေပၚ၌ထိုင္ၾကသည့္အခါမွာပင္ခင္မကလည္းဆရာမဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ညီစြာ အိေၿႏၵရရေနသကဲ့သို ႔ေမာင္ကလည ္းခင္မ၏ခန္႔ညားတည္ၾကည္ေသ ာမ်က္ႏွာေ လးကိုၾကည့္က ာရွိန္ေနဟန္တူသည္။ တစ္ၾကိမ္တ စ္ခါမွ်အတင ္းအဓမၼဖက္ရမ္းနမ္းစုပ္ၿခင္းမ်ိဳးမၿပဳဘူးခဲ့ေပ။ထို႔ေၾကာင့္လည္းေမာင့္ကို ခင္မ ပို၍ပို၍သနားကာဂရုဏာသက္ၿမတ ္ႏိုးရ၏။ " ခလုတ္ကအမ် ားၾကီး မ ရဲ႔ " ေမာင္ကစိတ ္ညစ္သံေလးႏွင့္ေခါင ္းကုတ္ၿပီးေၿပာ၏။ ခင္မကစိတ္ ညစ္ရအခက္စိတ္ဆ ိုးရအခက္ႏွင့္ ေအာက္ႏႈတ္ ခမ္းကိုအေပၚသြားေလးႏွင့္ကိုက ္ခါကုတင္ေ ပၚမွဖင္ေရြ႔ဖင္ေရြ႕တိုးလာရင္း ၿခင္ေထာင္ အၿပင္သို႔ ေခါင္းၿပဴလိုက္ရသည္။ ေမာင္ကခပ္ ညံ့ညံ့ေက် ာင္းသားတစ္ေယာက္ကဆရာမကိုစိုးရြံ႕စြာၾကည ့္ေသာအၾကည ့္မ်ိဳးေလးၿဖင့္ ငိုမဲ့မဲ့ ေလးလွမ္းၾကည့္ေသာအ ခါခင္မေမာ င့္ကိုသနာ းသြားရၿပန္ပါေလသ ည္။ " ေမာင္ကလဲက ြယ္ " ဟုၿငီးၿငဴရင္းကုတင္ေအာက ္သို႔ေၿခႏ ွစ္ေခ်ာင္ းကိုခ်လိုက ္သည္။ " မမ .. မမ .. ဘယ္မွာလဲဟင္ .. မမ " ခင္မခႏၶာကိုယ္သည္ေတာင့္တင္းေအးစက္သြားကာေမာင့္မ ်က္ႏွာကို အထိတ္တလန္ ႔လွမ္းၾကည့္မိသည ္။ ေမာင္ကတံေ တြးတစ္ခ်က္မသ ိမသာၾကီးၿမိဳခ်ရင္းအခန္းဝသို႕တစ္လ ွည့္ခင္မဆ ီသို႔တစ္လ ွည့္ အၿပန္အလွန ္ၾကည့္သည္ ။ တဒဂၤအတြင္း၌ လိႈင္သည္အ ိပ္ခန္းထဲသို႔ေခါ င္းအံုးကိုခ်ိဳင္းတြင္ညွပ္က ာေစာင္ကို တရြတ္တိုက္ဆ ြဲရင္း ရိႈက္ရိႈက္ငိုရင္းဝင္လာပါေတ ာ့ေလသည္။ ၁၀ ႏွစ္သမီးအရြယ္လိႈင့္ကိုအၿပစ္ေၿပာရမွာလည္းအခက္ .. မိဘႏွစ္ပါးအိပ္ေပ်ာ္ ေနစဥ္ လိႈင္ထလာခ ဲ့ၿခင္းၿဖစ္သည္။ " မမ .. ဘာလို႔လိႈ င့္ကိုတစ္ ေယာက္တည္းထားခဲ့လဲ .. ဘာလို႔တစ္ ေယာက္ .. တစ္ေယာက္တည္းထားခဲ့လဲ .. အဟီး " လိႈင္ကခင္ မကိုၿမင္သ ည္ႏွင့္အတ င္းေၿပးကပ္ခါ ရိႈက္ၾကီးတငင္ငိုလ် က္ဖက္ထားရွာေလသည္။ ခင္မကသူ႔ည ီမေလးကိုၾကင္နာယုယစြာဖက္ထားရင္းေမာင့္မ်က ္ႏွာကိုသန ားစဖြယ္ေမာ့ၾကည့္သည္။ " ေခ်ာ့လိုက ္ပါဦး မရယ္ " ေမာင့္ႏႈတ ္မွသည္စကာ းမွလြဲ၍ဘာမွေၿပာစရာမရွိ။ ေမာင္ကမွန ္တင္ခံုေရွ႕မွကုလားထိုင္တြင္ ႏံုးခ်ိစြာ ထိုင္ခ်လိ ုက္ၿပီးသက္ၿပင္းရွည္ၾကီးတစ္ခ်က္မႈ တ္ထုတ္လို က္ေလသည္။ ခင္မကေမာင ့္ကိုၾကည္ ့ၿပီးအားနာၿပံဳးေလးၿပံဳးလ်က္မ်က္ေ စ့ေလးတစ္ဖက္မွိ တ္ၿပကာ လက္ကေလးတစ္ဖက္လိႈ င္မေတြ႕ေအ ာင္ကာၿပသည ္။ ေနာက္မွ .. ကေလးသိပ္ၿပီးမွဟုတိုးတိုးေလးလဲေၿပာကာ လိႈင့္ကို ေခ်ာ့ေမာ့ ၿပီးေအာက္ထပ္သ ို႔ဆင္းသြားေလသည္။ " ေသစမ္းကြာ " ဂိုးဧရိယာအတြင္းသို႔ဝင္လာ ေသာေဘာလံု းကိုပိတ္မည ့္သူမရွိဘဲဂိုးသမားမိသြားသၿဖင့္ေအာ္လိုက္သံမ ်ိဳး ေမာင္ကမွန္တင္ခံုကိ ုလက္သီးဆုပ္ႏွင့္ ထုရင္းခပ္တိုးတိုးအံၾကိတ္ေရရြတ္လိုက္ေ လ၏။ " ေမာင္ .. ထေတာ့ေလ .. မိုးလင္းေနၿပီ " " ဟင္ .. မိုးလင္းေနၿပီ .. ဟုတ္လား " " ဟုတ္တယ္ ခင္မလည္းလိႈင့္ကို သိပ္ရင္းအိပ္ေပ်ာ္ သြားတာေမာင္ရဲ႕ .. ဘြာေတးေနာ္ " လိႈင္ဆိုေ သာမင္စာမေ လးကိုလမ္းၾကိတ္စက္ၿ ဖင့္ၾကိတ္ ခ်င္စိတ္ပ င္ဝင္သြားခဲ့သည္။ ကေလးမို႕လို႕သ ာ .. အဟုတ္။ " ေမာင္ေဒါပြေနမွာေ ပါ့ ဟုတ္လား " " မပြပါဘူး .. ေစာင့္ရင္းေစာင့္ရင္း ဒီခံုေပၚမွာခုနေလးတင္ေမွးကနဲအိပ္ေပ ်ာ္သြားမိတာ " " ေမာင္ရယ္ " ဟုဂရုဏာအၿပည့္ ႏွင့္ ခင္မကေမာင ့္ပါးႏွစ္ဖက္ကိ ုလက္ဖဝါးႏုႏုေလးၿဖင့္ ပင့္ကိုင္ ၿပီးတုန္တုန္ခ ါခါေလးပထမဆံုးအၾကိမ္ေမာ င့္ပါးေလးကိုစုပ္နမ ္းလိုက္သည္။ ေမာင့္ႏွလ ံုးအိမ္သည္ဖ် င္းဖ်င္းထကာပီတိလိ ႈင္းေတြဝုန္းဒိုင္းက်ဲသြားသည္။ " မဂၤလာဦးညမွာ မဂၤလာကုတင္ေပၚမအိပ္တာခင ္မတို႕လင္ မယားပဲရွိလိမ့္မယ္ထင္တယ္ေနာ္ .. ေမာင္ " " အင္း .. အဟင္း " " ေမာင္ လိႈင့္ကို မုန္းသြားလားဟင္ " " အာ .. မဟုတ္တာ မရယ္ .. ကေလးပဲဘာသိမွာ လဲ သူ႔မွာလည္းဒီအစ္မပဲရွိတဲ့ဥစၥာ " " ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေမာင္ရယ္ လိႈင္ဟာတကယ္ေတာ့ခင္မနဲ႔ညီအစ္မအရင္းမဟုတ္ပါဘူး ခင္မရဲ႔ညီမဝမ္းကြဲတစ္ေယာက္ေမြးခဲ့တာပါ " " သူ႔မိဘေတြ ကေရာဟင္ " " နယ္စပ္မွာဆံုးကုန္တယ္ေမာင္သူတို႔ကေမွာင္ခိုအၾကီးစားေတြကိုး " ခင္မမ်က္ႏ ွာကေၿပာရင္းအံု႔မိႈင္းလာေလသည္။ " အင္း .. ဒါဆိုေတာ့လ ည္းလိႈင့္ဘဝေ လးကသနားစရာေလးပါလား " ဟုေမာင္သေဘာရိုးႏွင့္ဆို၏။ " ဒါေၾကာင့္လ ိႈင့္ကိုေ တာ့အလိုလိ ုက္ပါေမာင ္ရယ္ ဒါတစ္ခုပဲေ မာင့္ဆီကခ င္မေတာင္းခ်င္ပါတယ္ ေမာင္နားလည္ေပးပါေနာ္ " " ဪသာ္ဗ်ာ ေမာင္ကခင္ မကိုခ်စ္ရတဲ့သူပဲ ခင္မခ်စ္တ ဲ့သူကိုလည ္းခ်စ္ရမွာေပါ့ " " ဟြန္း အခုမွကဗ်ာ ဆန္တတ္လာတ ယ္ " ခင္မကေမာင ့္နဖူးကိုထုရင္းၿပံဳး၍ေၿပာ၏။ " ေၿပာတတ္ပါ တယ္ .. ဟိုဒင္း မေၿပာရဲတာ " " ၾကည့္ ဘာလို႔မေၿ ပာရဲရတာတဲ့လဲ " " ခင္မကတကၠသိုလ္ကဆရာမၾကီးေလ ကြ်န္ေတာ္က ၈ တန္းေတာင္မေအာ င္ေသးတဲ့ေကာင္ " " ဟိတ္ အရူးေလး အခုလင္မယားၿဖစ္ေနၿပီ ေနာ္ သတိလည္းထားဦး တစ္ခါထဲ အားငယ္တတ္တာကလဲ လြန္ေရာ" ေမာင့္ပါးေလးကိုလိမ္ဆြ ဲရင္း ခင္မကအသဲယားသံေလးႏွင့္အံၾက ိတ္၍ေၿပာသည္။ ေမာင္ကခင္ မလက္ကိုဆု ပ္ကိုင္ကာ ရင္ခြင္ထဲဆ ြဲယူၿပီးမ်က္ႏွာခ် င္းေတ့ဆိုင္လ ိုက္သည္။ " ႏႈတ္ခမ္းစုပ္မလို႔ လား " " အင္း . . " " ေမာင္ႏႈတ္ ခမ္းစုပ္တာအရမ္းၾကမ္းတယ္ကြ အဲဒီလိုမလုပ္ရဘူး လွ်ာကပါးစပ္ထဲကိုထ ိုးၿပီး ကလိေပးရတာ ပါးစပ္ထဲမွာလ ွ်ာခ်င္းလိမ္ပြတ္မ ွ အရသာရွိတာ ခုေတာ့ေမာ င္က ေလစုပ္သလိ ုတအားစုပ္တာ ႏႈတ္ခမ္းဆိုေထာ္ၿပ ီးေယာင္ေတာင္ေယာင္တယ္ " " ခင္မကအစုပ ္ခံဘူးလို႔လား " " ဘာ . . . " ဘာ ဟုမာဆတ္ေသာအသံႏွင့္အတူခင္မမ်က္လံုးၿပာေလးေတြဝိုင္းစက္ၿပဴးက်ယ္သြားကာ ေမာင့္မ်က ္လံုးမ်ားကိုဘယ္ညာအၿပန္ၿပန္အလွန္လွန္ၾကည့္ရင္းမ်က္ရည္ေတြဝဲလာ သည္။ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္မႊာသည ္တဆတ္ဆတ္တ ုန္ခါရင္း ေမးေစ့ေလးထိန္းမရေအာင္လႈပ္ ခါရင္း . . ။ " ေမာင္ . . ေမာင္ ခင္မကိုဘယ္လိုေမးလိုက္တာလဲဟင္ ေၿပာေလေမာ င္ ခင္မကို လူတကာႏႈတ္ ခမ္းစုပ္ခံတဲ့ မိန္းမလို႔ေမာင ္စြပ္စြဲလ ိုက္တာလား " " အို . . အို . . မဟုတ္ဘူး မဟုတ္ဘူး " ခင္မပါးၿပင္သို႔မ ်က္ရည္ေပါက္ၾက ီးေတြလိမ့္က ်စီးဆင္းလာစဥ္ မ်က္ေတာင္ ေကာ့ၾကီးမ်ား ေမွးစင္းသြားကာယိုင္လဲေခြေပ်ာ့က်သြား၏။ " မ . . ခင္မ " ေမာင္ကခင္ မကိုေပြ႔ရင္းဘာလုပ္ရမွန္းမသိၿဖစ္ေန သည္။ ခင္မသည္ငယ္စဥ္ကထဲက စိတ္ထိခို က္လွ်င္ယခုကဲ့သို႔ေပ်ာ့ေခြကာေမ့ေမ်ာသြားတတ္သည္။ ၾကံရာမရေသာေမာင္က ခင္မ၏နီရဲေၿပာင္လက ္ေနေသာႏွင ္းဆီဖူးပြင့္ငံုေ လးပမာ ေမႊးခ်ိဳတင္းမာေနေသာႏႈ တ္ခမ္းေလးကိုငံုၿပီးစုပ္ယူလိုက္ခါ ခင္မသင္ေပးသည့္အတိုင ္း ခင္မပါးစပ္ထဲသို႔ လွ်ာကိုထို းသြင္းကာခင္မလွ်ာ ေလးကိုကလိလ်က ္ပူးယွက္လိမ္ယူလိုက္ေလသည္။ ေမာင့္လိင ္တန္ၾကီးကထိုင္းခနဲထိုင္းခနဲမတ္ထလာ သည္။ ခင္မမ်က္လ ံုးေလးေၿဖးေၿဖးခ်င္းပြင့္လာသည ္။ ေမာင့္လည္ ပင္းကိုတအားၿပန္ဖက္ခါ ေမာင့္ႏႈတ ္ခမ္းကိုအၿပန္အ လွန္စုပ္ယူနမ္းရိႈက္လိုက္ရွာသည္။ ထိုစဥ္ကတည ္းကစ၍ခင္မေမ့ေမ်ာေတာ့မည္ဆိုလွ်င္ေမာင္ကခင္မႏႈတ္ခမ္းကိုအေၿပးအလႊားေလးသာ ငံုခဲၿပီးစုပ္ယူနမ္းရိႈက္ေပးလိုက္လွ်င္ ခ်က္ခ်င္းမိုးေသာက္ယံတြင္ပြင့္ေသာၾကာပန္းေလးပမာ လန္းဆန္းသြားသည္သာၿဖစ္ သည္။ " ေမာင္ " " ဟင္ . . ဘာလဲ ခင္မရယ္ ခင္မကအရမ္းစိတ္ၾကီးတာကိုး " " ေမာင္ကခင္ မကိုသံသယရွိမွာခင္မ သိပ္ေၾကာက ္တယ္ေမာင္ ယံုပါေမာင္ရယ္ ခင္မေလေမာ င္ကလြဲၿပီ း ဘယ္ေယာက်ာ္းကိုမွမခ်စ ္ခဲ့ဖူးဘူး " ဟုတ္သည္ၿဖစ္ေစမဟုတ္သည္ၿဖစ္ေစ ေမာင္ကေခါ င္းကိုအခါခါၿ ငိမ့္ၿပမိ သည္သာ။ " ခင္မေလ့လာ ထားတာကိုေၿပာ တာပါ..ၿပီ းေတာ့ေမာင္ ့ကိုလည္းယံုတယ္တၿခားေယာက်ာ္းေတြဆိုရင္ သမီးရည္းစားဘဝမွာထဲကအ ခြင့္အေရးေတြအမ်ားၾကီးယူၾကမွာေပါ့ " " ေမာင္ကခင္ မကိုအလွၾက ည့္ဆိုလည္ း . . ၾကည့္ေနမွ ာ " " အမယ္ . . တကယ္ " " တကယ္ေၿပာတာပါ " " ဒါၿဖင့္အလွ ပဲၾကည့္ေန ာ္ ဘာမွမလုပ္ရဘူး " " မလုပ္နဲ႕ဆ ိုမလုပ္ပါ ဘူးဗ်ာ " " ေဟာ . . ေဟာ ဒါကစိတ္ေကာ က္တဲ့အသံၾ ကီးပါ . . ေနာ္ . . ဟင္းဟင္း ေမာင္ဟာေလ တကဲ့ကိုကေ လးသာသာေလးပဲကြယ္ " ခင္မကေမာင ့္ရင္ခြင္ေမာ င့္ရင္အုပ္ၾကီးကိုပါးေလးႏွင့္အပ္ရင္းညီးညီးညဴညဴေလးေၿပာလိုက္၏။ " ခင္မ . . ရယ္ " " ရွင္ . . ရယ္ " ေမာင္ကရင္ေမာသံေလးႏွင့္ေခၚသကဲ့သို႕ခ င္မကလည္းေမာင့္ကိုဂရုဏာအၿပည့္ ေလးႏွင့္ၿပန္ ထူး၏။ " ဘယ္ေတာ့လင္မယားလိုေနၾကရမွာလဲဟင္ " " ေဟာေတာ့ .. အခုလင္မယားလိုေနတာေပ ါ့ " ခင္မကေမာင ့္ရင္ခြင္မွထ၍မ်က္လံုးၿပဴးမ်က္ဆံၿပဴးေလးႏွင့္ေၿပာ ေသာအခါေမာ င့္မ်က္ႏွ ာၾကီး အီးပိတ္သြားကာရံႈ႔မဲ့သြားေလသည္။ " အာ . . အဲဒါေၿပာတာမွ မဟုတ္တာ " " ဟင္ . . ဒါၿဖင့္ေမာ င္ကဘာကိုေ ၿပာတာလဲ " " ဟို . . အင္း . . ကေလးရေအာင္ဘယ္လို . . အဲ . . ဘယ္ေတာ့မွလုပ္ရမလဲေၿပာတာ " " ခစ္ ခစ္ ခစ္ . . သြား . . ေၿပာလဲမေၿ ပာတတ္ဘဲနဲ ႔ ခစ္ ခစ္ ခစ္ . . အဟတ္ " ခင္မကမ်က္ ႏွာေလးကိုလက္ဝါးႏွစ္ဖက္ၿဖ င့္အုပ္ရင္းခိုးခိုးခစ္ခစ္ရယ္သည္။ ေမာင္ကပါးတစ္ၿခမ္းကို အေပၚတြန္႔တင္ရင္းမဲ့လ်က္ေခ ါင္းကိုတၿဗင္းၿဗင္းကုတ္ေနသည္။ " ေမာင္ေၿပာ ေတာ့အခုနအ လွပဲၾကည့္ ေနမွာဆို .. ဘယ္ႏွယ္ ခုေတာ့ ကေလးရေအာင္လုပ္ ခ်င္လာၿပန ္တာလဲ ခစ္ ခစ္ ခစ္ " " ဟာ . . ဗ်ာ " ေမာင့္မ်က ္ႏွာၾကီးနီရဲလ်က္ေခါင ္းၾကီးငံု႔ထား၏။ ခင္မဆက္ၿပ ီးေမာင့္ကို စလ်င္ သည္ခ်ာတိတ ္ ငိုခ်င္ေတ ာင္ငိုမွာ ။ " ကဲ လာ ေမာင့္ကို ေၿပာရဦးမယ္ ညကေကာင္းေကာင္းမအိပ္ရေတာ့အိပ္ယာေပၚမွာလွဲရင္းေၿပာမယ္ " " အာ ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္ " ေမာင့္အမူ အယာေလးကေလးဆန္ပံုၾကီးကိုၾကည့္ၿ ပီးခင္မရယ္ခ်င္သြားၿပန္၏။ ကုတင္ေပၚသို႔ ခင္မကအရင္တက္ၿပီးလွဲအိပ္လိ ုက္သည္။ ေမာင္ကကုတ င္ေပၚသို႔မတက္ေ သးဘဲ ခဏရပ္တန္႔ စဥ္းစားၿပီးမွအိပ္ခန္းတံခါးကိုပိတ္ခါ အတြင္းမွဘုသီးေလးအလယ္မွေသာ့ေပါက္ေလးကို ကလစ္ကနဲႏွ ိပ္ခ်လိုက ္သည္။ ေသာ့ခတ္လိ ုက္ၿခင္းၿဖစ္၏။ ေမာင္လုပ္ ပံုကိုၾကည ့္ၿပီးခင္မရယ္သည္။ " ဘယ္သူမွမလာေတာ့ပါဘူးေမာင္ရယ္ " " ေမေမနဲ႔လိ ႈင္ကအန္တီ သိန္းတို႔ဆီသြားတယ္။ ေဖေဖကဗိုလ ္ခ်ဳပ္ေဈ းကဆိုင္ကို သြားတယ္။ အိမ္မွာထမ င္းခ်က္ကိုသာ စိန္တို႔လ င္မယားႏွစ္ေယာက္ပဲရွိေတာ့တာပ ါ " " အဲ . . ဟုတ္ၿပီ . . ဟဲ ဟဲ ဟဲ " " ေမာင္ေနာ္ . . ေန႔ခင္းၾကီး . . ေစာေစာစီးစီး " ေမာင္ကလက္ ဝါးႏွစ္ဖက္ကိ ုဟန္ပါပါပြတ္သပ္ရင္းခင္မကိုရႊန္းရႊန္းစားစားၾကီးၿပံဳးၾကည့္လိုက ္ေသာေၾကာင ့္ ေမာင့္အၾက ည့္ကိုၾကက ္သီးထကာေၿပာမိ ေၿပာရာေတြေၿပာလ ိုက္ေလသည္ ။ " ေစာေစာစီးစီးၿဖစ္ၿဖစ္ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာ င္ၿဖစ္ၿဖစ ္ ဒီတစ္ခါေတာ ့ ခ်မ္းသာမေပးႏိုင္ေတာ့ ဘူး ဆရာမ . . ေရ႕ " ေမာင္ကေၿပ ာေၿပာဆိုဆ ို ခင္မကိုခု န္အုပ္ဟန္လက္ၾကီးႏွစ္ဖက္ဆန ္႔ကားၿပီးကုတင္ေပၚရွိ ေမြ႔ယာထူထူၾကီးေပၚလႊားကနဲအုပ္ခ် လိုက္၏။ " ေဟ့ ေမာင္ေနာ္ အရမ္းမလုပ္နဲ႔ " " အင္းပါ ေၿဖးေၿဖးေလးပဲလုပ္မွာ ပါ " " ခင္မရွက္ေနတယ္ကြာ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ " " ၿခင္ေထာင္ ခ်လိုက္ေလ " " ဟုတ္တယ္ . . ၿခင္ေထာင္ ကထူတာကိုး . . တစ္ခါထဲ " ခင္မႏႈတ္ခ မ္းေလးေတြတဆတ္ဆတ ္တုန္ေနသည ္။ ေမာင္ကခင္ မပခံုးကိုရင္ဘတ္ေပၚမွၿဖတ္၍သိုင္းဖက္ရင္း ခင္မရင္ႏွစ္မႊာ ကိုမ်က္ႏွ ာၾကီးၿဖင့္ဖိကပ ္ရိႈက္နမ္းေနၿပန္သည္။ ခင္မရင္ထဲ၌ ေမာင့္အနမ ္းကအသည္းႏွလံုးကိုသပ္သပ္ ထုတ္ၿပီးနမ္းေနသလိုၾကီးၿဖစ္သြား၏။ " အသက္ရႈၾကပ္တယ္ကြယ္ " " ခ်စ္တယ္ မမရယ္ ဘယ္လိုခ်စ္မွန္းမသိဘူး ဟင္းဟင္းအင္းအင္း ခ်စ္မယ္ေနာ္ . . မ " " ကြာ . . ေမာင္ကလဲ . . အဟင္း " ခင္မကၿပံဳးမဲ့ငိုငို ေလးမ်က္ႏွာကိ ုတစ္ဖက္သိ ု႔ေစာင္းလ်က္မ်က္ႏ ွာေလးကိုလက္ကေလးခြအုပ္ၿပီး အားေလးတင္းထားလိုက္ရွာေလသည္။ ေမာင္ကခင္ မေပါင္တံၾ ကီးကိုလက္ႏွင ့္ပြတ္သပ္ ရင္းေစာက္ဖုတ္ ၾကီးကိုကိုင္စ မ္းလိုက္ေလေတ ာ့၏။ " အာ . . အဟင့္ . . ကြ်တ္ " ခင္မေၿခေထ ာက္တစ္ဖက္ အထက္သို႔ေ ထာင္တက္သြ ားၿပီးခ်က္ခ်င္းဘံုးကနဲၿပန္က် သြားၿပန္၏။ ေမာင္ကသူ႔ ပုဆိုးကိုေခါင္းေပၚမွေက်ာ္ခြ် တ္၏။ ထိုအခါၿဖဴ စင္းေၿဖာင့္တန ္းကာအလံုးအထည္ တစ္ေၿဖာင္ ့တည္းရွိေသာလီးတုတ္တုတ္ရွည္ရွည္ၾကီးကမဲနက္ပြေယာင္းေသာလေမႊးမ်ားၾကားမွ ထိုးေထာင္လ်က္ အားမာန္အၿပည္ ့ႏွင့္ထြက ္လာေတာ့၏။ ခင္မလက္ကေ လးကိုကာထားသည့္ၾကားမွလက္ဖေနာ င့္ေလးကိုျြကကာေမာင့္ လီးၾကီးကို ခိုးၾကည့္ၿဖစ္ သည္။ ေယာက်ာ္းပီသလြန္းေသာေမာင့္ လီးတန္ၾကီးမွာ ခင္မရင္ကို ေက်နပ္ၿခင ္း ၾကည္ႏူးၿခင္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ေမ ာၿခင္းေတြခံစားရေစ၏။ ခင္မထမီအထ က္ဆင္စေလးကိုခါးမွဆြဲၿဖဳတ ္ပစ္စဥ္ခင ္မႏွလံုးသည္းပြတ္မ်ား ေလၾကမ္းတိုက္ခံရေသာသစ္သီးမ်ားႏွယ္အညွာမွလႊဲရမ္းကုန္သည္။ " မ .. မခြ်တ္နဲ႔ေ လ ေအာက္ကလွန ္ " ခင္မကအသံတ ုန္တုန္ေလ းႏွင့္ေၿပာရင္းေမာင္ဆြဲခ ြ်တ္ေနေသာအ ထက္ဆင္စေလ းကို လက္တစ္ဖက္ ႏွင့္အတင္ းစုကိုင္ဖိ ထားလိုက္မိေလ သည္။ ေမာင္ကခင္ မခြင့္ၿပဳ သည့္အတိုင ္းထမီေအာက္စ ေလးကိုေၿဖးေၿဖးခ်င္းဆြဲလွန္သည ္။ တကၠဆီေမာင္းႏွင္ေနစဥ္ က သည္ေၿခေထာ က္ကေလးမ်ားႏွင့္ပန္းႏုေရာင္ေဆးဆိုးထားေသာ ေၿခေခ်ာင္းေလးမ်ားကိုသာခိုးၾကည့္ခြင္ ့ရခဲ့ေသာအၿဖ စ္ကိုသတိရသည္။ ထမီစေလးကိုအထက္သိ ု႔ဆက္၍ပင့္လွန္လိုက္ေသာအခါလံုးတစ္ၿပည့္ဝ န္းေသာ သလံုးသားတုတ္တုတ္ၾ ကီးကိုေတြ႔ရ၏။ သလံုးသားအေပၚဝယ္ေၾကးနီေရာင္ ေၿခသလံုးေမႊးေကြးေကြးေလးမ်ားၿမင္လိုက္ရေသာအခါသူ႔ရင္အစံုသည္ ပီတိလိႈင္းတို႔တဒိုင္းဒိုင္းရိုက္ခတ္လာ ေတာ့သည္။ " ၿမန္ၿမန္လ ုပ္ကြာ . . အဟင့္ . . ဟင့္ " တစ္ကိုယ္လံုးတဆတ္ဆတ္တု န္ေနေသာခင ္မ အသံတိုးတိုးတုန္တုန္င ိုသံႏြဲ႔ႏ ြဲ႔ေလးႏွင့္ေၿပာရင္း အသက္ရွဴေလးၿပင္းထန္ေနရွာပါေလသည္။ ေမာင့္လက္ ထဲကထမီစေလ းမွာလည္း ေလမတိုးပါဘဲတဖ်ပ္ ဖ်ပ္လႈပ္ခ ါလ်က္ရွိသည္။ ဝင္းဝါအိစက္ေန ေသာခင္မေပ ါင္တြင္းသားေဖြးေဖြးမြတ္မြတ္ၾ ကီးမ်ားကိုေတြ႔လိ ုက္ရေသာအခါ ေမာင့္ငပဲ ၾကီးကေၿဖာင္းကနဲေၿဖာင္းကနဲလက္ခေမ ာင္းခတ္သလိုထျြကေသာင္းက်န္းလာေတာ့၏။ ငပဲၾကီးထိပ္မွလည္းခြ်ဲက်ိေစးထန္းေသာလေရမ်ားက ကေလးငယ္တစ္ဦးသြားေရတၿမားၿမားက်သလို အမွ်င္တန္းၾကီးမ်ားတန္းကာတန္းကာက်ဆင္းေန၏။ လြတ္ေနေသာ လက္တစ္ဖက္ ကဝင္းမြတ္ႏုထြတ ္ေနေသာေပါ င္တန္ၾကီးကို ရတနာေက်ာက္ သားၿပင္ၾကီးအား ပြတ္ၾကည့္ သလိုၾကည့္ ေန၏။ " ၿမန္ၿမန္ . . လုပ္ " ခင္မက ေပါင္ရင္းေရာက္ေအာင္ထ မီလွန္တင္ ကာတံု႔ဆို င္းဆိုင္းၾကီးမိန္းေမာေနေသာေ မာင့္ကို အားမလိုအားမရၿဖစ္လာကာေ ၿခႏွစ္ေခ် ာင္းကိုလႈပ္ခါရင္းခပ္ေလာေလာ ေလးတိုးညွင္းစြာေအာ္လိ ုက္သည္။ ထိုအခါက်မ ွ ေမာင္ကလက္ ထဲတြင္တုန ္ခါေနေသာထ မီစေလးကို " ဝုတ္ " ခနဲေစာက္ပ တ္ၾကီး ဘြားကနဲေပၚသည္အထိဆြဲ လွန္ပစ္လိ ုက္ေတာ့သည ္။ ခင္မငယ္စဥ္ကတည္းကပင္ ေယာနိၾကီးထြားခဲ့ေသာမိန ္းကေလးတစ္ေယာက္ၿဖစ္သည္။ ခင္မ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ ေက်ာ္ေလာက ္က ခင္မဖင္ကိ ုအေမကၾကည္ ့ရင္း . . " အေမေလးဟဲ့ ညီးဟာၾကီးကဟုတ္မွဟုတ္ရဲ႕လား " ဟုပင္တအံ့တေအာေၿပာခဲ့ဖူးသည္။ ေစာက္ဖုတ္ အံုၾကီးကလက္တစ္ခု တ္မကခံုးေမာက္လ်က္ ေစာက္ပတ္ေ ဘးႏႈတ္ခမ္းသား ထူထူၾကီးေတြကေရပူေဗာင္းရွည္ေလးႏွစ္လံုးပူးကပ္ထားသလိုတင္းကပ္ေနၾက၏။ ေစာက္ေမႊးမ်ားကမူမဲနက္ၿ ခင္းထက္အဖ်ားပိုင္းေလးမ်ားေၾကးနီေရာင္လက္လက္ ဖ်ပ္ဖ်ပ္လ က္ေနၿခင္းေၾကာင့္ႏွ င္းစိုထားေသာၿမက္ဖ် ားေလးမ်ားပမာလွပလြန ္းေနသည္။ ေမာင္ကၾကည ့္ရင္းၾကည့္ရင္းမ်က္ႏွာၾက ီးကခင္မေစာက ္ဖုတ္အံုၾ ကီးႏွင့္တစ္ထ ြာသာသာမွ်သ ာေဝးေတာ့ရာ ေမာင့္ႏွာ ေခါင္းမွမႈတ္ထုတ ္ရွဴရိႈက္လိုက္ ေသာေလပူေလ းမ်ားကခင္မေစာက ္ပတ္မ်က္ႏ ွာၿပင္ကို ေႏြးကနဲ ေႏြးကနဲ ရိုက္ခတ္မိ သြား၏။ခင္မအလန္႔တၾကားထၾကည့္မည္ အၿပဳတြင္ . . . " ရွလပ္ . . ၿပတ္ " ဟူေသာလွ်ာစိုစိုေႏြးေႏြးၾကီးၿဖင့္ဖင္ၾ ကားမွစ၍အထက္သို႔ယက္တင္လိုက္ၿခင္းကို ခံလိုက္ရေသာအခါခင္ မေခါင္းကေလးေခါင္းအံုးေပၚသို႔ဖံုးကနဲပစ္က်ၿ ပီးထြန္႔ထြန္ ႔လူးသြား၏။ ေမာင္ကခင္ မေစာက္ပတ္ ႏွစ္ၿခမ္းကိုလက္မတစ ္ဖက္ဆီၿဖင ့္ဆြဲၿဖဲက ာအတြင္းပိုင္းသို႔ လွ်ာေစာင္းေလးထိုးကာခပ္တင္းတင္းေလးကုတ္ထုတ္လ ိုက္ၿပန္ေ သာအခါေသးၿဖန္းၿဖန္းပါမတတ္ ခံလိုက္ရ၏။ ေပါင္းႏွစ္ေခ်ာင ္းကေမာင့္ေခ ါင္းကိုညွပ္လိ ုက္မိ၏။ ေမႊးသင္းခ်ိဳအီေနေ သာခင္မေပါ င္ၿခံအတြင ္းမွအနံ႔ေလးကေမာင့္ႏွ ာေခါင္းထဲသို႔စူးစူးေလး တိုးဝင္ရွဴရိႈက္မိေလသ ည္။ ဤ၍ဤမွ်ၾကီးမားလွပေတာင့္ တင္းေသာေစာက္ပ တ္ၾကီးကိုတစ္သက္ လံုးလိုးရန္ပိုင္ဆိ ုင္ရေသာ ေမာင့္လို လူစားေလာက္ကံေက ာင္းသူလည္းရွိေတာ့မည္ မဟုတ္ဘူးဟုဘဝင္စိတ္ကေလးမ်ားက ရင္၌ခိုေအာင္းၾကည္ႏူးသြားေသးသည္။ လက္ႏွစ္ဖက ္ၿဖင့္ဆြဲ ၿဖဲထားေသာေစာက္ပ တ္ႏွစ္ၿခမ ္းၾကားမွဂ်ပန္ဖရဲေလးလိုစိုဝင္းနီရဲေနေသာ ေစာက္ပတ္အ သားေလးမ်ားမွာသၾကားပြင့္ေနေသ ာဖရဲသားေလးမ်ားပမာစိုစြတ ္လ်က္ အေရၾကည္ေလးမ်ားသီးစို႔ေနသည္။ ေစာက္စိေလးမွာ ေငါက္ကနဲ ေငါက္ကနဲ မတ္ မတ္သြားသည္ကိုလည္းေတြ႔ေနရ၏။ ေစာက္ပတ္အ တြင္းပိုင္းသို႔လက္ခလယ္ၿဖင့္ထိုးသြင္းကာပထမဆံုးအၾကိမ္ စမ္းသပ္ေမႊေႏွ ာက္ၾကည့္လ ိုက္ေသာအခ ါအတြင္း၌ပလတ္စတစ္အၾကည္သားေလးတစ္ခုပမာ တင္းေရွာေရွာေလးကန္႕လန္႕ခ ံေနေသာအပ် ိဳေမွးပါးပါးေလးကိုကိုင္စ မ္းမိလိုက္ေလ သည္။ လက္တေခ်ာင ္းလံုးေႏြးပူလ်က္အတြ င္းသားေလးမ်ားစုေပါင္းညွစ္စုပ္ထ ားၿခင္းကိုခံစားရသည္။ " ေမာင္ကကြယ္ လက္ၾကီးနဲ႕ " ခင္မကလည္ပ င္းေလးလန္လန္သြားေအာင္တြန္ ႔လိမ္ရံႈ႕မဲ့ရင္းတိုးတိုးေၿပာလိုက္ သည္မို႔ သူကလက္ကို စြပ္ ကနဲၿပန္ဆြ ဲထုတ္လိုက ္သည္။ လက္ေခ်ာင္းတြင္ခပ္ခြ် ဲခြ်ဲအေရမ်ားကပ္ညိပါလာ သည္။ ထိုအေရမ်ားကိုခင္မထမ ီႏွင့္ပြတ ္သုတ္ပစ္လ ိုက္ၿပီးမွခင္မေပါ င္ႏွစ္ဖက္ ကိုဆြဲကားလိုက္ရာ ေစာက္ပတ္ၾ ကီးကေစ့ၿမဲေစ ့ေနသည္။ ၿပဲကားသြားေသာေပါင္ႏ ွစ္ေခ်ာင္ းကိုအထက္သိ ု႔ဆြဲေထာင ္လိုက္ခါေ ပါင္ႏွစ္ေ ခ်ာင္းၾကားသို႔ ဒူးေထာက္ထိုင ္လိုက္ေလသ ည္။ လိင္တန္ၾက ီးကေခ်ာ္ေတာ ေငါ့ၿပီးေစာက္ပတ္အ ေပၚသို႔ေထာင္ ေနသၿဖင့္ လက္ႏွင့္ဆ ြဲဖိၿပီးေစာက္ေခါင ္းဝသို႔တြန္းဖိသြင္းခ်လိုက္ရေလသည္။ " ျြပတ္ " ကနဲဒစ္ၾကီးကြ်ံက်နစ္ဝ င္သြားေသာအသံၾကီးကႏွစ္ေယာက္စလံုးနားထဲသို႕ ခႏၶာကိုယ္အတြင္းမွစီးဝင္ၾကားလိုက္ရသည္။ " အ . . လားလား . . ရွဴး . . ကြ်တ္ " " လီးဝင္လားဟင္ . . ခင္မ " " အ . . ဝင္တယ္ . . ဝင္တယ္ . . အိုးအိုး . . ၾကပ္လိုက္ တာေမာင္ရယ္ . . ရွဴး . . ကြ်တ္ကြ်တ္ " ေမာင္ကသူ႔ လီးဝင္မွန္းသူအသိၿဖစ္ ေသာ္လည္း ခင္မထံမွ " ဝင္တယ္ " ဆိုေသာအသံ ေလးကို ၾကားခ်င္ဟန္ေမးလိုက္မွန္း ခင္မသိပါသ ည္။ " အရမ္းၾကပ္တာပဲက ြယ္ . . မခံႏိုင္ဘ ူး " ခင္မကမ်က္ရည္ေလးဝဲဝဲႏွင့္ ငိုမဲ့မဲ့ ေလးေၿပာကာေမာ င့္ကိုေတာ င္းပန္ေသာမ်က ္ႏွာေလးၿဖင့္ၾကည္ ့ရွာ၏။ " ခင္မအရမ္းနာရင္မလိုးေတာ့ဘူးေလ " " အင္း .. ခဏ ခဏကေလးၿပန္ခြ်တ္ပ ါဦးကြယ္ ခင္မအေပါက ္ဒီေလာက္က်ဥ ္းမယ္မထင္ဘူး " ခင္မကအံေလးၾကိတ္ကာေၿ ပာရင္း ခါးကိုတစ္ဆစ္ ခ်ိဳးေလးထထိုင္ၿပီးေခါင္းရင္းစားပြဲေပၚမွ ဗယ္စလင္ေခါင္းလိမ္းဆီဗုူးေလးကိုလွမ္းယူလိုက္၏။ " ေရာ့ .. ေမာင့္ဟာၾကီးကိုအဲဒါလိမ္းၿပီးမွလုပ္ " မတတ္သာသည္ ့အဆံုးခင္မကရွက္ရွက္ႏွင့္ပ င္ေမာင့္မ ်က္ႏွာကို မၾကည့္ဘဲမ ်က္ႏွာေလးလႊဲကာ ဗယ္စလင္ဗူးကိုလွမ္းေပးလိုက္သည္။ ေမာင္ကခင္ ့မမ်က္ႏွာ ကိုတစ္ခ်က ္ၾကည့္ၿပီ းမွ ဗူးကိုကုန္းယူလိုက္ေသာအခါ လီးကေစာက္ပတ္ အတြင္းသို႔" ဇိ " ကနဲစိုက္ဝ င္သြား၏။ " အ . . အဟ . . နာပါတယ္ဆိုမွ . . ေမာင္ကလဲ " ေမာင့္ဖင္ ၾကီးဆတ္ကနဲေနာ က္သို႔ဆုတ ္သြား၏။ မ်က္ေစာင္းမဲ့မဲ့ေလးထိုးေသာခင္မကိ ု ေတာင္းပန္သလိုလွ မ္းၾကည့္ရင္းလိင္တန္ၾက ီးကိုၾကပ္တည ္းစြာခြ်တ္၏။ " ၿပလြတ္ " ဟူေသာအသံၾကီးႏွင့္ကြ်တ္ ထြက္လာေသာ လီးတန္ၾကီးကေစာက္ေရမ်ားၿဖင့္ လိမ္းလူးေပက်ံကာ ေၿပာင္ေၿပ ာင္..ေၿပာ င္ေၿပာင္ႏ ွင့္ဝင္းလက္ေနသည္။ ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ မဆတ္မငံ့ၾ ကီးၿဖစ္ေနရွာသည္။ ဗယ္စလင္ဗူးထဲမွေခါင္းလိမ္းဆီမ်ားကို လက္ႏွစ္ေခ ်ာင္းပူးေကာ္ယူၿပီးလီးအရင္းမွလိမ္းခ်လိုက္သည ္။ေဘးပတ္ပတ္လည္ ကိုလည္းသုတ္လိမ္း၏။ ေမာင္လုပ္ ေနပံုၾကီးကိုခင္မရင္တဖိုဖို ႏွင့္ၾကည္ ့ရင္းေပါင္ႏွစ္ ဖက္ကိုလိမ ္ယွက္ကာေစာက္ဖုတ္ၾကီးကို ထမီစေလးၿဖင့္အုပ္ ကိုင္ထားရင္းလက္ၿဖင့္မ သိမသာကိုင ္စမ္းၾကည့္သည္။ ေစာက္ပတ္ႏ ွင့္ဖင္စပ ္ၾကား အေရၿပားပါးပါးေလးတစ္လက္မခန ္႔ကြဲေနေခ ်ၿပီ။ အဖ်ားေလးဝင္ရံုၿဖင့္ကြ ဲသည္ဆိုလ် င္ . . ခင္မၾကက္သ ီးေတြဖ်န္းဖ်န္းထကာအလိုးခံခ်င္စိတ ္ပင္အေငြ႔ ပ်ံခ်င္လာ သည္။ သို႔ေသာ္လ ည္းလင္မယားရယ္လို႕ ယူၾက လက္ထပ္ၾကသ ည္ကလည္း ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ဘဝေဖၚ ဘာညာေၿပာေ နၾကလင့္ကစ ား " လိုးဘို႔ " အဓိကထားၿပီးယူၾကသည္သာၿဖစ္ရာ အလိုးမခံလို႔ကလ ည္း ၿဖစ္သည့္က ိစၥမဟုတ္။ " အင္း . . ရၿပီ " ေမာင္ကဗယ္စလင္းဗူးကိုေဘးသို႔ခ်ရင္းခင္မေပါင္ ႏွစ္ေခ်ာင ္းကိုၿပန္ကိ ုင္ၿပီးၿဖဲလ်က္လိ ုးရန္ၿပန္ၿပင ္၏။ ခင္မမ်က္ေ စ့ေလးတင္းတင္းမွိတ္ခါ အေပၚႏႈတ္ခမ္းေလးကိုေအာက္သ ြားၿဖင့္ဖိကု ိက္ရင္း အားတင္းခံမည့္မ်က ္ႏွာေလးမွာခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းလွ၏။ အဆီတဝင္းဝင္းႏွင့္လိင္ တန္ၾကီးကဆတ္ကနဲဆတ ္ကနဲတုန္လ ်က္ခ်ည္တိ ုင္မွရုန္းထြက္ေနေသာ ၿမင္းရိုင္းၾကီးတစ္ေကာင္ႏ ွယ္ခုန္ေပါက္ေနသည္။ " ေၿဖးေၿဖး . . ေနာ္ . . ေမာင္ " " အင္းပါ . . မရဲ႔ . . ခင္မနာေအာ င္မလုပ္ပါ ဘူး " " ဟြန္း . . အေၿပာ " ခင္မကမ်က္ ေစာင္းေလးထိုးရင္းခပ္မဲ့မဲ့ ေလးေၿပာလိုက္ ေသာေၾကာင္ ့ ေမာင္ကဟက္ကနဲတစ္ခ်က္ရယ္ရင္း ေစာက္ပတ္အ တြင္းသို႔လီးကိုထိုးႏွစ္ဖိသြင ္းလိုက္ေလသည ္။ ပစ္ ဆိုေသာအသံ သည္ပါးစပ္ကိုေစ့ ၿပီး တံေတြးေထြးထုတ္လိုက္ သံမ်ိဳးၿဖစ္သည္။ ေလွ်ာကနဲတန ္းဝင္သြားသည့္တိုင္ ေစာက္ပတ္ႏ ႈတ္ခမ္းသားမ်ားတင္းသြားသည္မွအပ ပထမေလာက္ နာက်င္ၿခင ္းေဝဒနာကိုမခံစ ားရေတာ့ေပ။ " အင္း . . အင္း . . ေရွာကနဲပဲ " ဟုခင္မကလည္းပင္းေသြးေၾကာေလးေထာင္ေအာင ္ညွစ္ကာ အသက္ေအာင္ ့သံေလးႏွင့္ေၿပာ လိုက္သည္။ " ဗယ္စလင္ကမိုက္သားပဲ " " သြားပါ . . သူမ်ားေၿပာလို႔မ ်ား " " ဆရာမက ဆရာမကိုး . . ဟဲဟဲဟဲ " " ေမာင္ေနာ္ အေရးထဲမ်က္ႏွာ ေၿပာင္ေသးတယ္ " ခင္မကအင့္ တင့္တင့္အ သံေလးႏွင့္ေၿပာရင္းဆီးခံုရွိအေမႊးအံုၾကီးကိုသတိလက္ လြတ္စြာ တရွပ္ရွပ္ပြတ္သပ ္ေပးၿပီးမွသတိရကာထမီကိုအ ေမႊးမ်ားလံုေအာင္ဖ ံုးရင္းေမာင့္မ်က ္ႏွာကိုၾက ည့္၏။ " လွန္ထားကြာ . . ေမာင္ . . အားမရဘူး " " ရွက္တယ္ . . ေမာင္ရဲ႕ . . တစ္ခါထဲ " " ရွက္မေနပါန ဲ႕ေတာ့ မ .. ရယ္ ေမာင့္ကို လည္းခင္မၿမင္ေ နၿပီပဲဟာ " " ၿမင္ေတာ့ၿ မင္တာေပါ့ ေမာင္တို႔ ေယာက်ာ္းေလးေတြကၾကည့္ လို႔ေကာင္ းေသးတယ္ " " ခင္မတို႔ဟာလည္းၾကည့္ေကာင ္းတာပဲ " " သြားစမ္းပါ ၿပဲၿပဲရဲရဲၾကီးကိုမ်ား " " အဲဒီၿပဲၿပဲရဲရဲၾကီးကိုမွၾကည္ ့လို႕ေကာင ္းတာ " " ၾကည့္ . . ေမာင္ေနာ္ . . အစကလူကိုလ ူရိုးေလးေအာက္ေမ့ေ နတာ . . ဟြန္း " " ျြပတ္ . . ဘြတ္ . . ျြပတ္ၿပစ္ . . ျြပတ္ဘြတ္ " " အအား . . အအား . . ေတာ္ေတာ္ၾ ကီးတယ္ကြယ္ . . အထဲမွာအၿပ ည့္အသိပ္ပ ဲ . . အဟင့္ " " ေမာင့္ကို ေၾကာက္သြာ းပလား " " မေၾကာက္ေပ ါင္ . . " " မေၾကာက္ရင္ၾကမ္းပစ္လိုက္မ ွာ " " ဟြန္း . . ၾကမ္းေပါ့ " ထီမထင္မ်က ္ႏွာေပးေလးႏွင့္ခပ္ရြဲ႔ရြဲ႔ေလးေၿပာေသာခင ္မမ်က္ႏွာ ေလးမွာကေလးငယ္တစ္ေယာက္ႏွယ္ ၿဖဴစင္သန္ ႕ရွင္းလ်က္ ခ်စ္စဖြယ္ၿပံဳးေန၏။ " တကယ္ေနာ္ . . မေအာ္နဲ႔ " " အင့္ . . ေအာ္မွာေပ ါ့ " " ေအာ္ရင္အၿပင္ကၾ ကားကုန္မွာ " " ၾကားၾကားေပါ့ ဘာၿဖစ္လဲ လင္မယားလိုးတာပဲ " ေမာင့္မ်က ္ႏွာသည္ကစ ားစရာပံုၾကီးအလယ္၌ေရာက္ေနေသာက ေလးငယ္တစ္ေယာက္ပမာ အူၿမဴးလ်က္ရွိေနသည္။ ဖင္ၾကီးကိုအသာအယာျြကတင္ၿပီး ဆတ္ကနဲအဆံ ုးအထိေဆာင့္ ခ်လိုက္၏။ " ဘြပ္ . . ၿဗစ္ . . ဒုတ္ " " အား . . ေမာင္ေနာ္ " " ခင္မပဲၾကမ ္းဆို " " အဟင့္ . . ဟင့္ . . ဟင့္ . . ေမာင္မေကာ င္းဘူး " ခင္မေစာက္ ေခါင္းထဲက်င္ကနဲ ပူဆင္းသြား၏။ မ်က္လံုးထဲဝင္းဝင္းေတာက္သြားကာ မ်က္ရည္ၾကည္ေလးမ်ားေဝ့တက္သြားရွာေလသည္။ " အဟင့္ . . ေမာင့္မညွ ာဘူး " " ေဆာရီး ေမာင္အက်ီ စားလြန္သြားတာ " " ဆင္က်ီစားရာဆိတ္မခံသ ာဘူး . . သိလား " " ေအးေပါ့ မိန္းမရယ္ ေၿဖးေၿဖးေလး . . ေဟာ . . ဒီလို . . ေဟာဒါမ်ိဳးေလး ေၿဖးေၿဖးေလး . . ေၿဖးေၿဖး . . ကဲ ၾကိဳက္လား " " သြား . . . " ခင္မကလက္သ ီးဆုပ္ႏုႏုေ လးၿဖင့္ေမာင ့္လက္ေမာင ္းလက္လွမ္းမီရာကိုဖြဖြထ ုလိုက္သည္ ။ " ျြပတ္ၿပစ္ . . ျြပတ္စြပ္ . . ျြပတ္ . . ျြပတ္ " " ဟိတ္ . . အသံေတြအက်ယ္ၾကီး " " အရည္ေတြအရမ္းထြက္လာတာ ခင္မရဲ႕ " " ေမာင့္ဟာၾကီးကလား " " ဟင့္အင္း . . ခင္မအထဲကထ ြက္တာ " ခင္မမ်က္ႏ ွာေလးလႊဲၿပီးႏႈတ္ခမ္းေလးကိုစုကိုက ္ၿပီးၿပံဳးေနလိုက္သည ္။ ဖင္ၾကီးကိုျြကျြကၿပီး ေကာ့ေကာ့ေ ပးလိုက္ၿခင္းၿဖင့္လီးတန္ၾကီးကေစာက္ပတ္ အတြင္းသို႔အဆံုးအဆံုးေဆာင့္ေဆာ င့္ဝင္သြာ းၿပီး တၿဖည္းၿဖည္းႏွစ္ေယာက္စလံုးအေကာင္းဆံုးအခ်ိန္သို ႔ေရာက္လာပါေလ ေတာ့သည္။ ခင္မ၏ေၿမာက္ျြကထားေသာေၿခႏွစ ္ဖက္က ကားကနဲ ကားကနဲ ေဆာင့္ခ်က ္အတိုင္းလႈပ္ရွားေနရာမွ ေမာင့္ဖင္ ၾကီးကိုေၿခဖဝါးၾကမ္းရွရွေလးၿဖင့္ဖိကပ ္ပြတ္သပ္ေ ပးလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ေမာင့္တစ္ ကိုယ္လံုးသည္ငလ်င္လ ႈပ္သလိုသိ မ့္သိမ့္ခ ါခါတုန္လာ ၿပီးလီးတန္ၾကီးမွာ ေၾကာက္ခမန ္းလိလိၾကီးမာေတာင္တင ္းလာၿပီးအၾကီးမားဆံုးအေနအထားသို႔ေရာက္သြားကာ ခင္မသားအိမ္ေခါင္းကို ဒုတ္ခနဲ ဒုတ္ခနဲ သံုးေလးခ်က္ေကာ့ေ ဆာင့္လိုက ္ၿပီး သုတ္ေရဦးကို ေစာက္ပတ္တ စ္ခုလံုးၿပည့္လွ်ံသ ြားေအာင္အတန္ ၾကာၾကာေလးဖိသြင္းထားရင္းပန္းထည့္ေပးလိုက္၏။ ခင္မလက္ကေ လးႏွစ္ဖက္ကေ မာင့္လည္ပ င္းၾကီးကိုအားကိုးတၾကီးေရနစ္သူတစ္ေယာက္ႏွယ္ ကမန္းကတန္းဖက္တြယ္လိုက္ရွာေလ၏။ " အားအား . . အင္းအင္း . . အိုးအိုး . . အိုးအိုး " " အရမ္းေကာင္းပါလားေမာင္ရယ္ " ခင္မသတိလက ္လြတ္ေလးၿငီးၿငဴရင္း ထြန္႔ထြန္ ႔လူးေကာ့လန္ၿပ ီးလူးလိမ့္သြားရွာေလသည္။ ေစာက္ပတ္ထ ဲမွကန္ထြက ္လာေသာေစာ က္ေရမ်ားကလီးတန္ထိပ္ၾက ီးကိုတြန္းကန္လိုက္၏။ လီးၾကီးကလဲအေလွ်ာ့ မေပး။ ဖိတြန္းထားရင္းလက္က်န္မ် ားကိုမနားတမ္းပန္းထုတ္ေနရာမွေစာက္ေရႏွင့္လေရမ်ားေရာေထြးလ်က္ ေစာက္ပတ္ၾ ကားမွတဆင့္ဖင ္ၾကားတေလွ်ာက္လိ မ့္လိမ့္ လိမ့္လိမ္ ့ၿဖင့္စီးက်လာေလ၏။ " ေပကုန္ၿပီ ကြယ္ " " ခင္မကေမာင ့္ကိုရြံလို႔လား " " ၾကည့္ပါလား . . ေမာင့္ကိုရြံတာမႈတ္ဖ ူး " " ဒါ . . ဒါ . . ဒီအေရေတြေပကုန္ ၿပီေၿပာတာ " ႏွစ္ေယာက္သားတင္းတင္းၾကီးဖက္ထားရင္းမွိန္းလ်က္အၿပန္ အလွန္နမ္းရင္း ႏွစ္သိမ့္ အေမာေၿဖေန ၾကရသည္မွာ ခင္မႏွင့္ ေမာင့္ဘဝပ ြဲဦးထြက္ၾကည္ႏ ူးစြာၿပည့္ဝ ေသာ ကာမအရသာကိုအေပးအယူမွ်တစြာခံစားလိုက္ရေသာအခ်ိန္ တိုေလးသာၿဖစ္ပါေ လသည္။ " ေမာင္ ခင္မကိုအၿ မဲဒီလိုပဲခ်စ ္မွာလားဟင္ ရိုးသြားရင္ေကာ ေမာင္ရယ္ " ခင္မကပါးခ်င္းကပ္ထားရင္းတိုးတိုးေလးေၿပာ၏။ " မ ရယ္ . . ေမာင္မေၿပ ာတတ္ဘူး .. မေၿပာတတ္ဘ ူးဆိုတာ ရွည္ရွည္ေဝးေဝးၾကီးမေၿပာတတ္တ ာ ေမာင္ကေတာ ့ခင္မကလြဲ ၿပီးအားလံုးဖြဲပဲ " ခင္မေက်နပ ္စြာေမာင္ ့ပါးကိုနမ္းသည္။ ေမာင့္ႏႈတ ္ခမ္းေလးကိုစနစ္တက ်နမ္းစုပ္သည္။ ေမာင့္လီးတန္ၾကီးကေစာက္ပတ္ အတြင္းခပ္ေပ်ာ့ေ ပ်ာ့ၿဖစ္ေ နရာမွ တင္းကနဲ တင္းကနဲ ပြထလာၿပန္ သည္ကိုခင္ မသတိထားမိလိုက္သည ္။ " သူ . . မဝေသးဘူးလားဟင္ " " ဟင့္အင္း မဝေသးဘူး " " ဆိုးတယ္ကြယ္ သိပ္ထန္တာ ပဲ . . ဟြန္း " " ေမာင့္ကို . . ခ်စ္တယ္ေနာ္ " " ခ်စ္လိုက္ တာမွတုန္လ ို႔ . . အခုလိုအခ် စ္ခံၿပီးမွ ေမာင့္ကို ပိုၿပီးခ်စ္တာသိရဲ႔လား " ခင္မသူ႔အက ်င့္ေလးအတိုင္းသူ႔ထက္ငယ္ေသာေမာင့္ပါးေလးကိုဆြဲလိမ ္ရင္းေၿပာလိုက္ သည္။ " ဒါဆို ကုန္းေပးပါလားဟင္ " " ဟိတ္ သူကဲၿပီကြယ္ " ခင္မရင္ထဲထိတ္က နဲရွက္ေၾကာက္ ေလးၿဖစ္ရင္းမ်က္ႏွာေလးရဲသြားေလသည္။ " မကုန္းဘူးေပါ့ " " ေမာင္ကလဲက ြာ . . ဒီလိုပဲလုပ ္ပါလား . . ဟင့္ . . ဟင့္ " " ကုန္းၿပီးလိုးခ်င္လို႔ပ ါ ခင္မရဲ႕ . . ေနာ္ " " ေမာင္ သိပ္အႏိုင ္က်င့္တာပ ဲကြယ္ . . အဟင့္ ဟင့္ " " အား . . ေမာင္ေနာ္ " " ခင္မပဲလိုးဆို " " အဟင့္ . . ဟင့္ . . ဟင့္ . . ေမာင္မေကာ င္းဘူး " ခင္မေစာက္ ေခါင္းထဲက်င္ခနဲ ေအာင့္သြာ းကာမ်က္ရည္ေလးမ်ားေတာင္လည္သ ြားရွာသည္။ " အဟင့္ . . ေမာင္မညွာ ဘူး " " ေအးကြာ ေမာင္ေနာက ္တာလြန္သြ ားတာပါ ေနာက္မလုပ ္ဘူးေနာ္ " " ေနာက္မလုပ ္နဲ႕ေနာ္ " " ေအးပါ မိန္းမရယ္ ေဟာဒီလိုပဲေၿဖးေၿဖးေလးေဆာင့္ေပးမယ္ ကဲ ၾကိဳက္လား " " အား . . ၾကိဳက္တယ္ ေၿဖးေၿဖးပဲေဆာင့္ . . ဒါလည္းေကာင္းတာပဲဟာကို . . အင္း . . အင္း " ခင္မကလက္သ ီးဆုပ္ေလးၿဖင့္ ေမာင့္နဖူးကိုလက္လွမ ္း၍ဖြဖြထုလိုက္ရာ ေမာင့္မွာ အသည္းခိုက္သြားေလသည္။ ထိုသို႔ေၿ ဖးေၿဖးေဆာင့္ေပးေနရင္းမွအတန္ၾကာ ေသာအခါ . . " မ ရယ္ . . မ ေကာင္းၿပီးရင္လည္းေမာင္ေကာင ္းေအာင္တလွည ့္ေလာက္ေတ ာ့ၿပန္ေပးဦးေလး ေနာ္ . . ေမာင့္ကို ခ်စ္တယ္ဆို " ေမာင္ကေၿဖးေၿဖးေလးေညွာင့္ေပးေနရင္းမွခြ်ဲခြ်ဲေ လးကပ္ခ်ဳပ္လ ိုက္သည္။ ခင္မအားေလ်ာ့ဟန္ေလးၿဖင့္ ေမာင့္ကို မ်က္ေစာင္ းေလးထိုးေနစဥ္ ေမာင္ကလီးတန္ၾကီးကိုခြ်တ္၍ ခင္မဖင္ကု န္းေပးမည့္အခ်ိန ္ကိုေစာင္ ့လိုက္ေလသ ည္။ " ေမာင္ေနာ္ ခုထဲကအရမ္းႏိုင္ခ်င္ တာပဲ " ဟုေၿပာရင္းဖင္ေလးကိုကုန္းေပးလိုက္ရွာေလ၏။ " ေဒါက္ . . ေဒါက္ . . ေဒါက္ " ခင္မဆတ္ကန ဲၿပန္ထိုင ္ကာထမီေလးကိုကမန္းကတန္းဝတ္ရင္း ေမာင့္ကို အထိတ္တလန္ ႔ေမာ့ၾကည္ ့သည္။ ပုဆိုးဝတ္ရန္လည္းလက္ဟန္ေၿခဟန္ၿဖင့္ၿပလိုက္သည္။ ေမာင္ကမေက ်မနပ္ၿဖင္ ့ပုဆိုးကိုေကာက္စ ြပ္လိုက္ေ လေတာ့သည္။ " ဘယ္သူလဲ " ခင္မကခပ္က်ယ္က်ယ္ေလးအသံေပးလိုက္၏။ " လိႈင္ပါ မမရဲ႕ .. တံခါးဖြင့္ပါဦး "


ေမာင့္မ်က္ႏွာက႐ြ႔ံကနဲတြန့္သြားသည္၊ပုဆိုးကိုအေသအခ်ာ၀တ္ျပီးကုတင္ေပၚကဆင္း လိုက္သည္၊ခင္မကရယ္ခ်င္စိတ္ကိုျမိဳသိပ္ထားရဟန္ျဖင့္ျပံဳးစိစိလုပ္ရင္းထမီကိုသပ္သပ္ရပ္ ရပ္ျဖစ္ေအာင္၀တ္သည္၊ "ေဒါက္ ေဒါက္ ေဒါက္ ့ ့ ့ မမ။တံခါးဖြင့္ပါဆို။ဒီမွာမမဖို့မုန့္ေတြလာပို့တာ" "လာျပီလိႈင္ေရ။လာျပီ" ခင္မကအိပ္ခန္းတံခါးကိုအေျပးတစ္ပိုင္းသြားကာဖြင့္ေပးလိုက္သည္၊ "ဦးဘုိ။ဘာလုပ္ေနတာလဲဟင္" "အဲ ့ ့ ့ အင္း" "သမီးမလာခင္အိပ္ေနၾကတာကြဲ့" ခင္မကထစ္အထစ္အျျဖစ္ေနေသာေမာင့္ကိုယ္စား၀င္ေျဖရင္းမ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ထိုး သည္၊(၁၀)ႏွစ္သမီးအရြယ္လိႈင္ကသကၤာမကင္းဟန္ဖင့္ေမာင့္ကိုစိုက္ၾကည့္ေနျပန္သည္၊ "မနက္အေစာၾကီးရိွေသးတယ္။ျပန္အိပ္တာလား" "ေခါင္းကိုက္လို့တဲ့သမီးရယ္" "ဟယ္ ဒါဆိုေဆးေသာက္ေလ။ေနအံုးဘြားဘြားဆီမွာေဆးသြားယူလိုက္အံုးမယ္" လိႈင္ကမုန့္ထုပ္မ်ားကိုခင္မလက္ထဲသို့ထည့္ကာဆတ္ကနဲလွည့္ေျပးေလေတာ့သည္၊ ခင္မကအေျပးအလြားတားေသာ္လည္းမမွီေတာ့ေပ၊တကယ္ေတာ့ေမာင္ႏွင့္ခင္မသည္မေန့က လက္ထပ္ခဲ့သည္မို့သည္ေန့ႏွင့္မနက္ဖန္မ်ားစြာသည္ေႏြးေထြးေသာေန့ရက္မ်ားျျဖစ္ေနရမည္ ျျဖစ္သည္၊သို့ေသာ္မဂၤလာေဆာင္ေသာညကခင္မႏွင့္ေမာင္တစ္ေနရာစီခြဲအိပ္ၾကရသည္၊ ျပႆနာကလိႈင္၊ထို့ေၾကာင့္ယေန့နံနက္လိႈင္ႏွင့္သူ့အဘြားအျပင္သြားခိုက္ပထမဦးဆံုးေသာ ခ်စ္ရည္လူးျခင္းကိုအားပါးတရျပဳက်င့္ေနခိုက္လိႈင္ေရာက္လာျပန္သည္၊ "ေရာ့ အဲဒါေခါင္းကိုက္ေပ်ာက္ေဆးတဲ့။ဦးဘိုေသာက္ေလ။ေသာက္ပါဆို" "ေသာက္လိုက္ေလေမာင္ရဲ့။ကေလးကေအာက္ထပ္ကေတာင္တကူးတကယူလာေပးရတာ" ေမာင့္မ်က္ႏွာၾကီးကမဲ့ေနျပီးဘာေရာဂါမွမရွိဘဲေဆးကိုေသာက္ခ်လိုက္ရသည္၊ႊမွ် အထိႈဒုကၡၡေပးေသာႈသတၱဝါမေလးျျဖစ္သည္၊ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - လိႈင့္ကိုထို(၁၀)ႏွစ္သမီးအရြယ္ကပင္ထိန္းေၾကာင္းရင္းသမီးတစ္ေယာက္ပမာခ်စ္ခဲ့ရ သည္၊အေၾကာင္းကေတာ့ခင္မကကေလးမေမြးႏိုင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္၊ကေလးမရွိႈလြတ္ လြတ္လပ္လပ္ခ်စ္ဗ်ဴဟာခင္းႏိုင္မည္ဟုမထင္ပါႏွင့္၊ယခုလိႈင္(၁၆)ႏွစ္ေရာက္သည္အထိႈဒုကၡၡ ေပးတုန္းပင္ျဖစ္သည္၊ "ဦးဘိုကလဲတူမေလးရေအာင္လုပ္ပါဆို" "ဟဲ့ေကာင္မေလး။အပိုးၾကိဳးေအာင္ေနစမ္း" ေျပာရင္းႏွင့္ပင္သည္အရြယ္အထိခင္မလိႈင့္အေပၚသြန္သင္မ+အားနည္းေနသည္ကိုေတြး ရင္းေမာင္သက္ပင္းကိုခ်မိသည္၊လိႈင္ကကိုးတန္းေရာက္ေနျပီ၊အပ်ဳိၾကီးျျဖစ္ကာဖြံ့ထြားေန ျပီ၊အေနအထိုင္က ျပႆနာေတြျဖစ္လာသည္၊အေပၚအကႌ်ကိုေက်ာမွလွန္ႈဘရာစီယာခ်ိပ္ တပ္ခိုင္းခ်င္တပ္ခိုင္းတတ္သည္၊ေမာင္ကပုထုဇဥ္ေယာက်္ားေပမို့ေသြးဆူလြယ္သည္၊လိႈင့္ကို သမီးလုိသေဘာထားေသာ္လည္းေမာင္သည္ေက်ာက္ေဆာင္မဟုတ္၊ရဟႏႊ"ာမဟုတ္၊ခင္မ သည္ဆရာမတစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္သည္၊ခင္မနားလည္ဖို့ေကာင္းသည္၊ဟိုေန့ကဆိုလဋင္အေတာ္ စိတ္ဆိုးမိသည္၊ "ေမာင္ဒီညအိပ္အံုးမလားဟင္" "ခင္မစိတ္မပါလုိ့လား" "မဟုတ္ပါဘူး။ရာသီလာေနလို့ညစ္ပတ္ကုန္မလားလို့ပါ" "လာလာကြာ" "ဒါျဖင့္ခနေလးေနာ္။ခင္မေရခ်ဳိးေပးမယ္" "ရပါတယ္ကြာ။လာစမ္းပါ" "ဟင့္အင္းကြာ။ေမာင္မညစ္ပတ္နဲ့"ဟုဆိုကာခင္မေအာက္ထပ္သို့ေရဆင္းခ်ဳိးသည္၊ထိုစဥ္လိႈင္ ဘယ္ကေရာက္လာမွန္းမသိ။စာေမးမလုိ့ဆိုကာထိုင္ေစာင့္သည္၊ "ဦးဘို။ကေလးမလိုခ်င္ဘူးလားဟင္" "နင့္အလုပ္မဟုတ္ပါဘူးလိႈင္ရယ္။ကေလးကကေလးစကားပဲေျပာစမ္း" "ကေလးဟုတ္လား။ဟာဟဒါလားကေလး" ဗိုင္းနာမေလးကဖူးတင္းရုန္းထေနေသာသူမ.တင္ပါးက်စ္က်စ္ေလးကိုေကာ့ကာေကာ့ ကာေမာင့္ေရွ့တြင္လွည့္ပတ္ပသည္၊ထိုအခါေမာင္ကကုတင္ေပၚမွထလ်က္လိႈင့္ကိုရိုက္ရန္ လက္ကိုေÕမာက္လိုက္သည္၊ "ေမာင္မလုပ္နဲ့။ခင္မျမင္တယ္" ခင္မကရင္လ်ားႏွင့္ေျပး၀င္လာကာေမာင့္ကိုေဆာင့္တြန္းလိုက္သည္၊လိႈင္ကမခ်ဳိမခ်ဥ္ မ်က္ႏွာႏွင့္ခ်ာကနဲလွည့္ထြက္သြားသည္၊ "ေမာင္ဘယ္တုန္းကလိႈင့္ကိုရိုက္ဖူးလို့လဲ" "လိႈင္ေျပာတာေတြခင္မၾကားတယ္ဆို" "ကေလးပဲ။သူေျပာခ်င္ရာေျပာမွာေပါ့" "ေမာင့္အမွားပဲထားလိုက္ပါေတာ့ခင္မရယ္" ထိုညကခင္မကေမာင့္ကိုလံုး၀ခြင့္မေပး၊ "ခင္မကလဲကြာ။ေရခ်ဳိးျပီးမွ။ကဲပါဒီဘက္လွည့္စမ္းပါဆို" "ဖယ္စမ္းပါကြာ။စိတ္မပါဘူး" "တခါထဲပါကြာ" "တခါလဲမရဘူး။တ၀က္လဲမရဘူး" "ေမာင့္ကိုခ်စ္တယ္ဆို" "မခ်စ္ဘူး" "ဒါဆိုေမာင္အိမ္ေပၚကဆင္းသြားမွာ" "သြားေလ။သြားေပါ့။ဖာမေတြဆီသြားျပီးလို့ကေတာ့ဒီကဟာမကိုလာလုပ္ဖို့မစဥ္းစားနဲ့" ထိုတစ္ညလံုးစကားအေကာင္းမေျပာေတာ့ေပ၊ေမာင့္မွာသည္ပ၏နာမေလးလိႈင္ ေၾကာင့္ထိုႈဒုကၡၡေတြကိုခံခဲ့ရသည္မွာၾကာလွျပီ၊ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - "ေမာင္။ညကအိပ္မေပ်ာ္ဘူးလား" "အင္းေပါ့။ခြဲမွမခြဲဘူးတာ" "ခင္မေတာင္ငူကျပန္လာေတာ့ပင္ပန္းလာမွာပဲေနာ္" "ေမာင္လုပ္ခ်င္ေနတယ္မဟုတ္လား" ခင္မကထမီကိုကြင္းလံုးခ႒တ္ကာေမာင့္ပုဆိုးကိုခ႒တ္ေပးရင္းေျပာသည္၊ခင္မ.ႏုနယ္ ေဖြးဆြတ္ေသာလက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားကေမာင့္လီးၾကီးကိုရြရြေလးကိုင္ရင္းပြတ္တိုက္ကစား ေနေလသည္၊ "ဒီေကာင္ၾကီးညကတစ္ညငတ္သြားတာေပါ့" ေမာင့္လက္ကလည္းႏူးညံ့အိစက္ႈေခ်ာမြတ္တင္းမာေနေသာခင္မ.ေစာက္ဖုတ္ၾကီး ကိုႏူိက္ရင္း"ဒါၾကီးကလဲညကရြစိရြစိျဖစ္ေနမွာေပါ့"ဟုအားက်မခံေျပာေသာအခါခင္မကရယ္ သည္၊ "တစ္မ်ဳိးပဲေမာင္ရဲ့။ေမာင့္ဟာၾကီးကိုမျမင္ရင္ခင္မေနႏိုင္တယ္။အဲအခုလိုကိုင္မိရင္အဲဒီအထဲ မွာရိုးတိုးရြတၾကီးျျဖစ္လာတယ္" "ခံခ်င္လာတာလား" "အင္းေပါ့။ျပီးေတာ့ဒါၾကီးေလ"ခင္မကေမာင့္လီးဒစ္ၾကီးကိုလက္ဍိ+းျဖင့္သာသာေလးဖိရင္း ကိုင္လႈပ္ပသည္၊ "အဲဒါဒစ္ေပါ့ခင္မရဲ့" "အဲဒီဒစ္ၾကီးကခင္မရဲ့ဟိုအစိေလးကိုခ်ိတ္ဆြဲသလိုျဖစ္သြားရင္သိပ္အရသာရွိတာပဲ" "ဒီညမိုးအလင္းကိုင္ရေအာင္ေနာ္ခင္မ" "ေမာင့္သေဘာ" "ခင္မခံႏိုင္ပါ့မလား" "အမယ္ေမာင္သာတစ္ခ်ီႏွစ္ခ်ီနဲ့ဖလက္" "ကဲကြာ။ေလာင္းမလား" "ဘာေၾကးလဲ" "ပေလြနဲ့ဘာဂ်ာေၾကး" "ဟင္းသူနာေနအံုးမယ္။ေမာင္ဟာေလတကယ္လည္တယ္" ခင္မကေျပာေျပာဆိုဆိုေစာက္ဖုတ္ၾကီးထဲသို့လက္ေခ်ာင္းထိုးသြင္းကာေမ$ေႏွာက္ေန ေသာေမာင့္လက္ကိုဖယ္ရင္းအိပ္ေနရာမွထိုင္လိုက္.၊"ေမာင့္ကိုအေပၚစီးကႏွိပ္စက္မလို့"ဟု ေျပာရင္းေထာင္ေနေသာေမာင့္လီးၾကီးေပၚသို့ကားယားေလးခြကာဒူးကိုဍြတ္ခ်လိုက္သည္၊ ေစာက္ဖုတ္အ၀သို့လီးၾကီးစြပ္ကနဲ၀င္သြားစဥ္"ဒယ္ဒီေလး။မာမီတံခါးဖြင့္ပါအံုး" ေမာင္ေခါင္းနဘမ္းၾကီးသြားကာလူးလဲထသည္၊ခင္မကထမီကိုကမန္းကတမ္းဆြဲ၀တ္ သည္၊ "ဘာလဲလိႈင္။ဘာလဲဟင္" "လူ။လူအိမ္ေရွ့မွာ" ေမာင္ကသြက္လက္စြာထကာေပၚတီကိုမီးကိုဖြင့္လိုက္သည္၊အလုပ္သမားတန္းမွကို သာစိန္ကို"ဂ်က္ကီ့ကိုၾကိဳးေျဖေပးထားလား" "ဂ်က္ကီ့ကိုေျခာက္နာရီကတည္းကလြတ္ထားတာ" "လိႈင္ကလူေတြ့တယ္ဆိုလို့" "မင္းကိုလိႈင္ကေနာက္လိုက္ပန္ျပီထင္တယ္။ေနအံုးခင္မေတာင္ငူမသြားခင္ညကလိႈင္မင္းတို့အခန္း မွာေခ်ာင္းၾကည့္ေနတာငါေတြ့တယ္ကြ" ခင္မေတာင္ငူမသြားခင္ညကေမာင္ႏွင့္ခင္မပုေလြမ+တ္။ဘာဂ်ာစုပ္လုပ္ေနၾကျခင္းျျဖစ္ သည္၊ေမာင္အေပၚထပ္သို့ပန္ေရာက္ေသာအခါလိႈင္ကခင္မကိုခြထားကာအိပ္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ ေနၾကသည္၊ေမာင္ကခင္မႏွင့္ညီတူေလာက္ရွိေသာလိႈင့္ေပါင္လံုးၾကီးမ်ားကိုေငးေနစဥ္"ဘာ ၾကည့္ေနတာလဲ" လိႈင္ကေက်ာေပးထားေသာ္လည္းခင္မကမူေမာင့္မ်က္ႏွာကိုမင္ပံုရသည္၊ဖ်တ္ကနဲ မ်က္လံုးဖြင့္ကာေမးလုိက္ခင္းျျဖစ္သည္၊ "လိႈင္မငယ္ေတာ့ဘူးေနာ္ေမာင္" "ဟင္ခင္မဒါကိုအခုမွသိလား။သူ့အသက္က(၁၆)ႏွစ္ေလ" ထိုအခါခင္မသက္ပင္းခ်သည္၊ေမာင္ေဒါသထြက္ေနမွန္းသိေသာခင္မကအျပံဳးေလးႏွင့္ အိပ္ရာမွထလာရင္းေမာင့္နုတ္ခမ္းကိုေမာင္စြဲလမ္းေသာအနမ္းမ်ဳိးျဖင့္စုပ္ေပးလိုက္သည္၊ ေမာင္ကလည္းေသေလာက္ေအာင္စိတ္ဆိုးေန။ေဒါသျျဖစ္ေနပါေစခင္မကအဲသလိုနမ္းလိုက္ လဋင္ဒိုင္းကနဲေထာင္ထလာသည္၊ "ေမာင္ကအဲဒါခ်စ္ဖို့ေကာင္းတာ"ဟုေျပာရင္းသူမ.ႏို့ၾကီးႏွစ္လံုးကိုေမာင့္ရင္ဘတ္ႏွင့္ထိ ကပ္လိုက္သည္၊ေမာင္ကခင္မႏို့ၾကီးမ်ားကိုစုပ္ေနစဥ္ခင္မ.ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကေမာင့္ ခါးကိုကတ္ေၾကးကိုက္ဍွပ္ရင္းပုဆိုးကိုေျခမႏွင့္ဍွပ္ကာခ႒တ္လိုက္သည္၊ "ေမာင္ေတာ္ေတာ့ကြာ။ႏို့ခ်ည္းပဲဖိစို့မေနနဲ့" ခင္မကေျပာရင္းကုတင္ေဘးရွိအရက္ခြက္ကိုယူကာ"နဲနဲေသာက္ၾကည့္ကြာ" "အာမၾကိဳက္ဘူး။ခါးတယ္" "နဲနဲပါဆို။ေရာ့ဒါ၀ီစကီ" "မေသာက္ခ်င္ဘူးကြာ" "မဟုတ္ဘူးေမာင္ရဲ့။အရက္ေသာက္ျပီးလုပ္ရင္အၾကာၾကီးလုပ္ႏိုင္တယ္တဲ့" ခင္မအတင္းတိုက္သျဖင့္ေမာင္တစ္ခြက္ေသာက္ကာခင္မကိုတစ္ကိုယ္လံုးခ႒တ္ျပီးစိမ္ ေျပနေျပသမေလရာခင္မအေတာ္ေလးေပ်ာ့က်သြားရွာသည္၊ "ခင္မသံုးခ်ီေတာင္ျပီးတယ္။ေမာင္ေရာ" "ဒီတစ္ခ်ီပဲ။လီးကိုပူေနတာပဲ။အရက္ကေတာ္ေတာ္စြမ္းသားပဲ" "ေနာင္ကိုေမာင္ေသာက္ျပီးမွလုပ္ေနာ္။ေမာင့္အၾကိဳက္ခင္ကုန္းေပးမယ္ေလ" "ခင္မပင္ပန္းမွာေပါ့" "အမယ္ေလး။ခံမယ့္သူကခံႏိုင္ပါတယ္ဆိုတာေတာင္သူကမူေနေသးတယ္" - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - "ေမာင္။ဒီအေခြၾကည့္ရေအာင္" "ဘာအေခြလဲခင္မ" "လိင္ပညာေပးလို့ေျပာတာပဲ" ဟုေျပာရင္းေအာက္စက္ထဲသို့အေခြကိုထိုးသြင္းကာစက္ကိုဖြင့္လိုက္သည္၊ဗီဒီယိုၾကည့္ေနရင္းခင္မ ကေမာင့္လီးကိုလက္တစ္ဖက္ႏွင့္ဆုတ္ကိုင္ရင္းေမာင့္ေပါင္ေပၚတက္ထိုင္သည္၊ေမာင့္ လီးၾကီးကိုသူမ.ေစာက္ဖုတ္ၾကီးႏွင့္ႏွဲ့သည္၊ေမာင့္လက္ထဲမွအရက္ခြက္ကိုလည္းငွဲ့ထည့္ေပး သည္၊သည္ကားသည္ေအာလ္ေတာ့မဟုတ္၊ရြံရွာဖြယ္လီးႏွင့္ေစာက္ပတ္ပယ္ပယ္နယ္နယ္ၾကီး ၀င္ထြက္ပံုကိုေတာ့မျပေခ်၊ျဖဴေဖြးေသာအခ်ဳိးအဆစ္က်နသည့္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို လူထြားၾကီးတစ္ေယာက္ကနည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္မုဒိမ္းက်င့္ေသာကားျျဖစ္သည္၊သရုပ္ေဆာင္ ဂ်ပန္မေလး.တြန့္တက္ေကာ့လန္သြားပံုမွာအသက္ပါလွသည္၊ေမာင့္စိတ္ထဲတြင္လိႈင္ႏွင့္ခပ္ ဆင္ဆင္တူေသာေကာင္မေလး.ခါးကိုအထက္သို့ဆြဲေÕမာက္လိုက္ေသာအခါေခါင္းႏွင့္ေက်ာ ျပင္ေလးသာေျမမွာက်န္ခဲ့သည္၊ေစာက္ဖုတ္ေလးကျပဴးေမာက္၀င္းလက္ေနသည္၊၀င္ပံုကို မျပေသာ္လည္းလူထြားၾကီးကခါးေသးေသးေလးကိုဆြဲကာေဆာင့္လိုးေနပံုကလူမဆန္ေခ်၊ "ခနေနအံုး။ဆီးသြားအံုးမယ္" ခင္မကေမာင့္လီးတန္ၾကီးေပၚမွဆင္းကာေအာက္ထပ္သို့ဆင္းသည္၊ေမာင့္လီးတန္ၾကီး ကမတ္က်န္ခဲ့သည္၊ေမာင္ကအရက္ကိုသာဆက္ကာေသာက္ေနသည္၊တီဗြီကိုပီပီသသမေတြ့ ေတာ့၊သည္မွာလိႈင္၀င္လာသည္၊ေမာင့္လီးတန္ၾကီးကိုၾကည့္ရင္းေမာင့္အနားသို့လိႈင္ေရာက္ လာသည္၊ဗီဒီယိုအေခြမွအားကနဲအားကနဲေအာ္ေနေသာဂ်ပန္ေလး.အသံကလည္းတစ္ကိုယ္ လံုးကိုပူထူလာေစသည္၊လိႈင့္ေသြးသားေတြဆူေ၀ေသာင္းက်န္းလာသည္၊လိႈင့္လက္ကေလး ကေတာင္ေနေသာလီးၾကီးကိုမရဲတရဲကိုင္သည္၊ထို့ေနာက္ပူေႏြးလံုးက်စ္ေနေသာေမာင့္လီး ထိပ္နီနီရဲရဲၾကီးကုိစို၀င္းေျပာင္လက္ေနေသာနုတ္ခမ္းေလးမ်ားျဖင့္ထိရံုေလးေခါင္းကိုခါယမ္း ကာပြတ္ေပးေနရာလီးတန္ၾကီးမွာနုတ္ခမ္းနီေလးမ်ားေပက်ံကာဆတ္ဆတ္ခါသြားေလသည္၊ ေမာင္ကရီေ၀ေသာမ်က္လံုးအစံုကိုအတင္းျဖဲၾကည့္ျပီးလိႈင့္ေခါင္းေလးကိုလက္ႏွစ္ဘက္ဖင့္ ဍွပ္ကာလီးတန္ၾကီးကိုအထက္သို့ေကာ့ေကာ့ျပီးလိႈင့္ပါးစပ္အတြင္းသို့လိုးသြင္း.၊လိႈင္က ေမာင္ပဳသမွ်ျငိမ္ေနရင္းလွ်ာေလးျဖင့္လီးထိပ္ကိုအုပ္ကာစုပ္ယူေပးလိုက္ေသာအခါေမာင့္ တစ္ကိုယ္လံုးတုန္ခါသြားသည္၊ေမာင္ကမတ္တပ္ရပ္လိုက္ကာလိႈင့္ပုခံုးေလးႏွစ္ဘက္ကိုဆြဲယူ ႈဆိုဖာေနာက္မွီသို့ေထာက္ေစျပီးဖင္ၾကီးကိုကုန္းထားလိုက္ေစသည္၊လိႈင္ကမိန္းေမာေနကာ ေမာင္ကိုင္တြယ္ပဳျပင္ေပးသည့္အတိုင္းပံုစံတက်ေလးကုန္းေပးထားလိုက္.၊ႏုႏုထြတ္ထြတ္ ေစာက္ဖုတ္ေလးကဖင္ၾကားေအာက္မွပင့္ထြက္ပဴး၀င္းလာသည္၊ေမာင္ကလက္ဖင့္ေစာက္ ဖုတ္ၾကီးကိုဗိုက္ေအာက္မွစျပီးဖင္ၾကားအတိုင္းေက်ာျပင္ေလးတစ္ေလွ်ာက္ရြရြေလးပြတ္ေပး လိုက္ေသာအခါလိႈင့္အူေတြအသဲေတြအလိပ္လိုက္တိုးေခြ့လိပ္တက္ယားယံသြားသည္၊လိႈင့္ နုတ္ဖ်ားမွမပီမသျငီးသံေလးပင္ထြက္လာသည္၊ "အ အဟ ဟင့္ ဟင့္ အဟင့္" ခါးေသးေသးေလးခြက္၀င္ေအာင္ေကာ့ေပးထားေသာလိႈင့္ဖင္ၾကီးမ်ားမွာလံုး၀န္းကာ တင္းေျပာင္ေနျပီးေစာက္ဖုတ္ၾကီးမွာမက္ေမာစရာ။လိုးခ်င္စရာျျဖစ္ေနသည္၊ေမာင္ကေနာက္ သို့အံုလိုက္ၾကီးထြက္ေနေသာေစာက္ဖုတ္ၾကီး.အ၀တြင္လီးတန္ၾကီးကိုေတ့ကာအသာအယာ တြန္းဖိႏွစ္သြင္းလိုက္သည္၊လီးၾကီးကေကြးသြားျပီးအထဲသို့မ၀င္ေသးေပ၊ေမာင္ကဖင္ကို အသာလႈပ္ကာေနာက္တစ္ၾကိမ္ထိုးသြင္းလိုက္မွတျဗစ္ဗစ္မည္ကာေစာက္ဖုတ္ေလးအတြင္း သို့လက္ေလးလံုးခန့္ေလ်ာကနဲထိုးခြဲျပီး၀င္သြားသည္၊ "အစ္ အစ္ အီး" လိႈင္ကပါးရိုးေလးမ်ားေထာင္လာေအာင္အံကိုၾကိတ္ကာမ်က္စိကိုတင္းတင္းမိွတ္ထား သည္၊ဆိုဖာေနာက္မွီကိုလက္ဆစ္ေလးမ်ားေဖြးေနေအာင္ပင္တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ၾကီးဆုပ္ ကိုင္ထားရွာသည္၊ေက်ာအထိ၀ဲက်ေနေသာဆံႏြယ္မ်ားကသူမမ်က္ႏွာေလးကိုတ၀က္ဖံုးအုပ္ ထားသည္၊ "ျဗစ္ ျပြတ္ ပလပ္" ဆက္တိုက္ထြက္ေပၚလာေသာအသံမ်ားႏွင့္အတူနင့္သီးေသာေ၀ဒနာကိုေစာက္ေခါင္း ထဲတြင္ပည့္ပည့္ၾကပ္ၾကပ္ၾကီးခံစားလိုက္ရျပီးရွတတလေမ$းအံုၾကီးက၀င္းမြတ္လံုးတင္းေန ေသာဖင္သားေလးမ်ားႏွင့္ဖိကပ္သြားသည္ကိုသိလိုက္ရသည္၊ "အစ္ ဟင့္ အဟင့္ အ အား အင့္" ဟူေသာအသံေလးႏွင့္အသက္ေအာင့္ကာေတာင့္ခံထားေသာလိႈင့္မ်က္ႏွာေလး နီရဲသြားကာေစာက္ပတ္ႏွစ္ခမ္းကိုသန္မာစြာဆြဲဍွစ္ပစ္လိုက္မိေတာ့သည္၊လီးအရင္းပိုင္းကို သားေရကြင္းႏွင့္အစီးခံလိုက္ရသလိုေမာင္ခံစားလိုက္ရသည္၊ "ေကာင္းလိုက္တာခင္မရယ္" ေမာင္ကလိႈင့္ေက်ာေပၚကိုေမွာက္ခ်ရင္းေျပာလိုက္သည္၊လီးတန္ၾကီးကျဖည္းျဖည္း ခ်င္း၀င္ဖည္းျဖည္းခ်င္းထြက္လ်က္ညင္ညင္သာသာေလးလိုးေနေပျပီ၊လိႈင္ကေကာ့သထက္ ေကာ့ေအာင္ခါးေလးကိုခြက္ေပးရင္းဦးေထာင္ပဲ့ေထာင္ပံုစံေလးျဖင့္အလိုးခံေနရွာပါသည္၊ ေလွ်ာကနဲေလွ်ာကနဲအခ်က္မွန္မွန္လုိးေပးေနေသာဒက္ဒီေလးလီးၾကီး.အရသာမွလိႈင္ရုန္းမ ထြက္ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ေနသည္၊သို့ေသာ္လိႈင့္ေစာက္ပတ္မွစီးက်လာေသာေသြးစီးေၾကာင္းေလး ကိုမူႏွစ္ေယာက္စလံုးသတိမထားမိေခ်၊လီးႏွင့္ေစာက္ပတ္တင္းၾကပ္စြာ၀င္ေနေသာအေပါက္မွ လီးတန္ၾကီးထြက္လာတိုင္းေသြးမ်ားပြက္ကနဲ။ပြက္ကနဲက်ဆင္းေနသည္ကိုမင္ေနသူကခင္မ၊ သူမကအိပ္ခန္းတံခါး၀မွာရွိေနသည္၊တံခါးေဘာင္ကိုေထာက္ထားေသာခင္မလက္ေတြက ေအာက္သို့ေလ်ာဆင္းက်သြားသည္၊အားတင္းရပ္ထားေသာသူမ.ဒူးေလးႏွစ္ဖက္ကဍြတ္က် လာသည္၊ "ျပြတ္ ပလပ္ ျပြတ္ စြပ္" "အစ္ အစ္ အင့္ အင့္ အင္း" လိႈင္ကေတာ့ဖင္ၾကီးကုိဘယ္ညာလိမ္ႏြဲ့ခါရမ္းရင္းေလာကကိုေမ့ေလ်ာ့ေနရွာသည္၊ လိႈင္.၀င္းမွည့္ပည့္တင္းေနေသာႏို့လံုးလံုးေလးႏွစ္ဖက္ကိုဂ်ဳိင္းေအာက္မွလဋဳိဆြဲကာဖိဖိ ေဆာင့္ရင္းအရသာေတြ့ေနေသာေမာင့္မ်က္လံုးမ်ားကလည္းေမွးစင္းေနပါသည္၊လိႈင္ကတ ေျဖးေျဖးအားမရေတာ့ဟန္ဖင့္သူမ.ဖင္၀ိုင္း၀ိုင္းၾကီးကိုေနာက္သို့ေဆာင့္ေဆာင့္တြန္းရင္း လီးကိုေစာက္ပတ္အတြင္းသို့အဆံုး၀င္ေအာင္ပန္ေဆာင့္ေနေလသည္၊ခင္မနားလည္ႏိုင္ပါ တယ္၊ခင္မစြန့္လြတ္ႏိုင္ပါတယ္၊ခင္မတုိ့အခုလိုတိုက္နဲ့ကားနဲ့ေနႏိုင္တာတကယ္ေတာ့လိႈင့္ မိဘႏွစ္ပါးရဲ့ပစဏည္းေတြေၾကာင့္ပါ၊စဥ္းစားရင္းခင္မအသက္ရ+က်ပ္လာသည္၊ရင္ဘတ္ထဲက ေအာင့္လာသည္၊အျမင္အာရံုမ်ားေ၀၀ါးလာသည္၊ထို့ေနာက္အင့္ကနဲတစ္ခ်က္ရိ+က္ကာၾကမ္း ျပင္ႏွင့္မ်က္ႏွာကပ္လ်က္ျငိမ္က်သြားရွာသည္၊ "ေဆာင့္ေဆာင့္။အားခပ္နာနာေလးဖိေဆာင့္လိုက္စမ္းပါဒက္ဒီေလးရယ္။အင့္အင့္အစ္အား" လိႈင္ကသတိလက္လြတ္ေလးေျပာလိုက္သည္၊ေမာင္ကလီးတန္ၾကီးကိုအျပင္ဘက္သို့ ကြၽတ္ထြက္လုနီးပါးဆြဲနုတ္ရင္းျဗစ္ကနဲတစ္ခ်က္ထဲဖိသြင္းကာလိႈင့္ဖင္ၾကီးကိုေပါင္တြင္းသား မ်ားႏွင့္ဍွပ္ထားရင္းသြက္သြက္ၾကီးဖိေဆာင့္ခ်လိုက္ျပီးေနာက္လိႈင့္သားအိမ္ေလးထဲတြင္ကြၽံ ၀င္ေနေသာလီးတန္ၾကီးမွသုတ္ေရမ်ားဒလေဟာၾကီးပန္းထြက္ကုန္ေလေတာ့သည္၊လိႈင္မွာ လည္းေပ်ာ့ေခြသြားကာဆိုဖာၾကီးေပၚသို့ကားယားေလးေမွာက္က်သြားရွာသည္၊

အခ်စ္စစ္

၂၀ဝ၅ ေအာက္တိုဘာ ၂၂ ရက္

ေတာင္ၾကီးမွ ရန္ကုန္ သို႕ေမာင္းႏွင္လာေသာ ေလအိပ္ကားၾကီးေပၚတြင္ျဖစ္သည္ ။
ခရီးစဥ္တဝက္ေက်ာ္လာျပီမို႕ အိပ္သူအိပ္ႏွင္႕ ကားၾကီးကဆက္လက္ခရီး ႏွင္ေနသည္ ။
ေအာင္ေအာင္တစ္ေယာက္ ကားျပင္သို႕ ေငးရင္ စဥ္းစားေနမိသည္ ။
(ေအာင္ လိုက္လာေနပါျပီ နန္းနန္းရယ္ .... မၾကာခင္ေတြ႕ ရေတာ႕ မွာပါ )
ခ်စ္သူေၾကာင္းေတြးလိုက္သည္ ႏွင့္႕ တျပိဳင္နက္ ဖြားဖက္ေတာ္ကလည္း တင္းလာေလသည္ ။
(ေအာ္ ဘာလိုလိုနဲ႕ ့ နန္းနန္း နဲ ့မေတြ ့ ရတာ တႏွစ္ေလာက္ရွိေနျပီပဲ .....ေတြ ့မွပဲ အားရပါးရ အင္း .....)
ေအာင္ေအာင္တစ္ေယာက္ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ျပန္စဥ္းစားျပီးခ်စ္သူကိုပိုသတိရေနမိသည္ ။

+++++++++++++++++++++++

စေတြ ့တဲ ့ေန ့
-------------

အဲဒီေန႕ ့က အေဆာင္မွာ ပ်င္းပ်င္း ရွိတာနဲ ့တစ္ယာက္ထဲ ဆိုင္ကယ္ေလ်ာက္စီး ရင္း ေက်ာင္းေရွ ့ေရာက္လာေတာ ့
ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ထီးေလးေဆာင္းရင္း တစ္ေယာက္ထဲ လမ္းေလ်ာက္ေနတဲ ့ ေကာက္ေၾကာင္းလွလွ ေလး ကိုေတြ ့လိုက္ရတယ္ ။ ျပည္ ့ျပီးတင္းေနတဲ ့ ေနာက္ပိုင္းအလွကို သူမဝတ္ထားတဲ ့စကဒ္က်ပ္က်ပ္ေလးက ပိုျပီး ေပၚလြင္ေစပါတယ္ ။ သူေလတခ်က္ခြ်န္ လိုက္ျပီး သူမေဘးနား အသာေလးကပ္ျပီးေမာင္းလာျပီး ျပည္ ့ျဖိဳးေနေသာ
ထိုအိစက္စက္ အရာေလကိုထပ္ၾကည္ ့လိုက္ေတာ ့ ...........
ဟာ ....... သြားပါျပီ .........
သူဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ျပီး သူမေလးေရွ ့ကိုဆိုင္ကယ္နဲ ့ပိတ္ရပ္လိုက္ေတာ ့ အံ့ ၾသ ျပီးေမာ့ ာၾကည္ ့လာတဲ ့မ်က္ဝန္း လွလွေလးတစ္စံုကိုထပ္ျမင္ရျပန္တယ္ ။

ဘာလုပ္တာလဲ .....
အသံစူးစူးေလးရဲ ့ေနာက္မွာ နီေထြးေထြးႏွုတ္ခမ္းေလးနဲ ့ပါးေဖာင္းေဖာင္းေလးေတြ .... ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တာ ေနာ္
ေအာင္ေအာင္ တံေတြးတခ်က္မ်ိဳလိုက္ျပီး .... ျပန္ေျပာဖို ့စကားလံုးရွာေနမိသည္ ။ မသကၤာေသာအၾကည္ ့ေတြႏွင့္
ေကြ ့ေရွာင္သြားဖို ့ျပင္ေနေသာ သူမကိုၾကည္ ့ရင္း ....
ငါ ဘယ္လိုေျပာရမလဲစဥ္းစားေနတာ .......
ဘယ္လိုေျပာရမလဲ ... ဟိုေလ .... အင္း ... နင္ေနမေကာင္းဘူးထင္တယ္ .....
စကားဆံုးသြားေတာ့ သူမက ဇေဝဇဝါနွင့္ သူ ့ကိုမ်က္လံုးျပဴးျပီးၾကည္ ့ေနသည္ ။ ျပီးမွ တစံုတခုကိုသတိရဟန္ ျဖင္ ့
ရွုတ္တရက္ ထိုင္ခ်လိုက္သည္ ။ သူေၾကာင္ျပီးၾကည္ ့ေနရင္း ဘာဆက္ေျပာရမည္မသိျဖစ္ေနစဥ္ သူမ ကိုယ္လံုးေလး
တသိမ့္သိမ့္ လွဳပ္ခါလာသည္ ။
ေအာ္ သူမ ငိုေနပါလာ း ေအးေလ ရွက္ရွာမွာေပါ့ ......... သူမေဘးမွာ အသာဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ရင္း
ငါ ... ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ဟင္ ........
အတန္ၾကာမွသူမေမာ့ လာျပီး .......... ငါ ့ကိုအေဆာင္ျပန္လိုက္ပို ့ေပးပါလား ....... အဝတ္ျပန္လဲခ်င္တယ္။ ဒီေန့က်ဴတိုရီရယ္ ကအေရးၾကီးတယ္ ေလ ..........
ရပါတယ္ ... ကဲ ဆိုင္ကယ္ ေပၚတက္ ............
အမွတ္မထင္တာေတြရဲ ့ေနာ္မွာ အမွတ္တရေတြ အမ်ားၾကီးပါလာမယ္ဆိုတာဘယ္သူကၾကိဳသိမွာလဲ ..........

၂ဝဝ၅ ေအာက္တိုဘာ ၂၂ ရက္

ေတာင္ၾကီးမွ ရန္ကုန္ သို႕ေမာင္းႏွင္လာေသာ ေလအိပ္ကားၾကီးေပၚတြင္ျဖစ္သည္ ။
ခရီးစဥ္တဝက္ေက်ာ္လာျပီမို႕ အိပ္သူအိပ္ႏွင္႕ ကားၾကီးကဆက္လက္္ခရီး ႏွင္ေနသည္ ။
ေအာင္ေအာင္တစ္ေယာက္ ကားျပင္သို႕ ေငးရင္ စဥ္းစားေနမိသည္ ။
(ေအာင္ လိုက္လာေနပါျပီ နန္းနန္းရယ္ .... မၾကာခင္ေတြ႕ ရေတာ႕ မွာပါ )
ခ်စ္သူေၾကာင္းေတြးလိုက္သည္ ႏွင္႕့ တျပိဳင္နက္ ဖြားဖက္ေတာ္ကလည္း တင္းလာေလသည္ ။
(ေအာ္ ဘာလိုလိုနဲ႕ ့ နန္းနန္း နဲ ့မေတြ ့ ရတာ တႏွစ္ေလာက္ရွိေနျပီပဲ .....ေတြ ့မွပဲ အားရပါးရ အင္း .....)
ေအာင္ေအာင္တစ္ေယာက္ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ျပန္စဥ္းစားျပီးခ်စ္သူကိုပိုသတိရေနမိသည္ ။

x x x x x

စေတြ ့တဲ ့ေန ့
-------------

အဲဒီေန႕ ့က အေဆာင္မွာ ပ်င္းပ်င္း ရွိတာနဲ ့တစ္ယာက္ထဲ ဆိုင္ကယ္ေလ်ာက္စီး ရင္း ေက်ာင္းေရွ ့ေရာက္လာေတာ ့
ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ထီးေလးေဆာင္းရင္း တစ္ေယာက္ထဲ လမ္းေလ်ာက္ေနတဲ ့ ေကာက္ေၾကာင္းလွလွ ေလး ကိုေတြ ့လိုက္ရတယ္ ။ ျပည္ ့ျပီးတင္းေနတဲ ့ ေနာက္ပိုင္းအလွကို သူမ၀တ္ထားတဲ ့စကဒ္က်ပ္က်ပ္ေလးက ပိုျပီး ေပၚလြင္ေစပါတယ္ ။ သူေလတခ်က္ခ်ြန္ လိုက္ျပီး သူမေဘးနား အသာေလးကပ္ျပီးေမာင္းလာျပီး ျပည္ ့ျဖိဳးေနေသာ
ထိုအိစက္စက္ အရာေလးကိုထပ္ၾကည္ ့လိုက္ေတာ ့ ...........
ဟာ ....... သြားပါျပီ .........
သူဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ျပီး သူမေလးေရွ ့ကိုဆိုင္ကယ္နဲ ့ပိတ္ရပ္လိုက္ေတာ ့ အံ့ၾသျပီးေမာ့ၾကည္ ့လာတဲ ့မ်က္၀န္းလွလွေလးတစ္စံုကိုထပ္ျမင္ရျပန္တယ္ ။
ဘာလုပ္တာလဲ .....
အသံစူးစူးေလးရဲ ့ေနာက္မွာ နီေထြးေထြးႏွုတ္ခမ္းေလးနဲ ့ပါးေဖာင္းေဖာင္းေလးေတြ .... ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တာ ေနာ္
ေအာင္ေအာင္ တံေတြးတခ်က္မ်ိဳလိုက္ျပီး .... ျပန္ေျပာဖို ့စကားလံုးရွာေနမိသည္ ။ မသကၤာေသာအၾကည္ ့ေတြႏွင့္
ေကြ ့ေရွာင္သြားဖို ့ျပင္ေနေသာ သူမကိုၾကည္ ့ရင္း ....
ငါ ဘယ္လိုေျပာရမလဲစဥ္းစားေနတာ .......
ဘယ္လိုေျပာရမလဲ ... ဟိုေလ .... အင္း ... နင္ေနမေကာင္းဘူးထင္တယ္ .....
စကားဆံုးသြားေတာ့ သူမက ဇေ၀ဇ၀ါနွင့္ သူ ့ကိုမ်က္လံုးျပဴးျပီးၾကည္ ့ေနသည္ ။ ျပီးမွ တစံုတခုကိုသတိရဟန္ ျဖင္ ့
ရုွတ္တရက္ ထိုင္ခ်လိုက္သည္ ။ သူေၾကာင္ျပီးၾကည္ ့ေနရင္း ဘာဆက္ေျပာရမည္မသိျဖစ္ေနစဥ္ သူမ ကိုယ္လံုးေလး
တသိမ့္သိမ့္ လွဳပ္ခါလာသည္ ။
ေအာ္ သူမ ငိုေနပါလာ း ေအးေလ ရွက္ရွာမွာေပါ့ ......... သူမေဘးမွာ အသာဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ရင္း
ငါ ... ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ဟင္ ........
အတန္ၾကာမွသူမေမာ့ လာျပီး ..........

ငါ ့ကိုအေဆာင္ျပန္လိုက္ပို ့ေပးပါလား .......အဝတ္ျပန္လဲခ်င္တယ္ ဒီေန ့က်ဴတိုရီရယ္ကအေရးၾကီးတယ္ေလ ..........
ရပါတယ္ ... ကဲ ဆိုင္ကယ္ေပၚတက္ ............
အမွတ္မထင္တာေတြရဲ ့ေနာက္မွာ အမွတ္တရေတြ အမ်ားၾကီးပါလာမယ္ဆိုတာဘယ္သူကၾကိဳသိမွာလဲ


................................................

စေတြ႔ပံုကထိုသို႕ပဲ ကဗ်ာမဆန္ပါ ။
ဆက္ျပီးသြားစရာမရွိတာနွင့္ သူမ က်ဴတိုျပီးသည္အထိ ဆက္ေစာင့္ေနလိုက္သည္ ။
စာေျဖျပီးထြက္လာေသာ သူမက သူ႔ကိုေတြ႕ေတာ႕ ရွက္ရိပ္စြန္းေနေသာ မ်က္ႏွာေလးႏွင့္ ...
ေစာေစာက ငါ ထူပူေနတာနဲ႕ နင့္ကိုေက်းဇူးတင္စကားေတာင္မေျပာလိုက္ရဘူး .....
နင္ ဘာမွမစားရေသးရင္ ကန္တင္းမွာ တခုခု စားပါလား ...
အစကတည္းက သူမေခၚရင္ေတာင္ ကိုယ္ကစေခၚဖို႕ စဥ္းစားထားတာဆိုေတာ့ ... ဘာလိုေသးလဲေပါ့ ....

နင့္နာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ .... ငါ့နာမည္က နန္း---- ပါ ... လြယ္လြယ္ကူကူ နန္းနန္း လို႕ေခၚလဲရပါတယ္ ...
အင္းအဲဒီလိုေခၚရတာငါ့အတြက္ပိုလြယ္မယ္ ထင္တာပဲ ....ငါက ေအာင္သူရ ပါ ..... သခ်ၤာ က ....

... ဒီလိုနဲ႕ သူငယ္ခ်င္း နည္းတဲ့ သူမနဲ႕ အေဖာ္မက္တဲ့ သူ ... တို႕ႏွစ္ေယာက္ တစ္တြဲတြဲ ျဖစ္လာတာမဆန္းပါ ။
ပထမႏွစ္ဝက္ ေက်ာင္းပိတ္ေတာ့ သူမက နယ္ျပန္ရပါတယ္ ... ေအာင္ေအာင္ကေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲ ေယာင္နန နဲ႕
က်န္ခဲ့တာေပါ့ ....ေက်ာင္းပိတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာ ဖုန္းနဲ႕အလြမ္းသယ္ရင္းမေမွ်ာ္လင့္ပဲ သူမကိုဖြင့္ေျပာမိလိုက္တယ္ .... သူမကလဲ ျပန္လာရင္အေျဖေပးပါ့မယ္လို႕ ညင္ညင္သာသာေလးဆိုပါတယ္ ။...
ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ဖို႕ ေမွ်ာ္ေမာ .. ေမာရတဲ့ အခ်ိန္ေတြက ေတာ္ေတာ္ၾကာသလိုပါပဲ ......

..... ေက်ာင္းေတြျပန္ဖြင့္တဲ့ အဲဒီ.. ဒီဇင္ဘာမနက္ခင္းဟာႏွင္းေတြေဝ ျပီးေအးျမေနပါတယ္ ....
ဒါေပမယ့္ ဒီေန႕မွာ ပဲ သူမျပန္ေရာက္လာမယ္ဆိုတဲ့ အသိေၾကာင္႕ ရင္ထဲမွာေႏြးေနတာအမွန္ပါပဲ ...

----------------

ဒီေန႕သူျပန္ေရာက္လာမယ္ဆိုတဲ႕အသိကနဲ႕ မနက္ေစာေစာ ကတည္းကဘာလုပ္ရမယ္မွန္းမသိ ျဖစ္ေနတယ္ ။
မေမွ်ာ္လင့္ပဲေတြခဲ႕ ဆံုခဲ့ ခ်စ္ခဲ့တယ္ ဆိုေပမယ့္ ဒီေလာက္ျဖစ္မယ္လို႕ ကိုယ္႕ကိုကိုယ္မထင္တာအမွန္ပါ ။
ေအာ္ ... ဘာလိုလိုနဲ႕ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ခ်စ္သူေတြေတာင္ျဖစ္ေနျပီပဲလို႕ ေတြးျပီးေရွ႕ဆက္ရမယ္႕ ခရီးကိုေတြးၾကည္႕ေတာ႕
ေရးေရးမွ်သာ ........
ဒီလိုနဲ႕ညေနဘက္ေရာက္ေတာ႕ သူေရာက္ေလာက္မယ့္ အခ်ိန္ကိုမွန္းျပီး အေဆာင္ကိုသြားလိုက္ သူမကေရခ်ိဳးေနတယ္ဆိုလို႕
ပါလာ....ထဲမွာထိုင္ေစာင္႕ေနလိုက္တယ္ ....ခဏေလးၾကာေတာ့ ထဘီရင္ရွားေလးနဲ႕ တဘက္ခ်ံဳျပီးဝင္လာတဲ႕သူမကို
ေရခ်ိဳးျပီးစ လတ္ဆတ္ေနတဲ႕အလွေတြနဲ႕အတူေတြ႕လိုက္ရတယ္ ....
ဘာမွမလိမ္းျခယ္ထားတဲ့မ်က္နွာေလးေပၚ အျပံဳးေလးတပြင္႕တင္ျပီး ခဏေစာင္႕ဖို႕ေျပာရင္း အထဲဘက္လွမ္းဝင္သြားတဲ႕
သူမေနာက္ေက်ာကိုၾကည္႕ရင္း သက္ျပင္းသာရွိဳက္မိေတာ႕တယ္ .....
ဒီပန္းကို မည္သို႕နမ္းရမည္လဲေပါ႕ေလ ........

...ခ်စ္သူေတြျဖစ္လာၾကျပီဆိုေတာ႕လဲ သဘာဝအတိုင္း ျငိမ္းခ်မ္းရာေနရာရွာၾကတာေပါ႕ေလ ...
တေန႕ ျမိဳ႕အစြန္ဘက္မွာရွိတဲ႕ ဝါးေတာဘက္ကိုထြက္လာခဲ႕တယ္ ... ဝါးပင္ေတြၾကားထဲမွာရွိတဲ႕ခ်ံဳပုပုေလးေတြက
ထိုင္လို႕အင္မတန္မွေကာင္းတဲ႕ေနရာေတြပါပဲ ..... ထိုင္လို႕ေနသားတက်ျဖစ္ေတာ႕မွ က်ေနာ္ကသူ႕ခါးေလးကိုအသာလွမ္း
ဖက္ထားလိုက္ရင္းေမးလိုက္တယ္ .......
ေအာင္ .... နန္းကိုေမးမလို႕ေမ႕ေနတယ္ ... နန္းနယ္မွာ မယ္ဘြဲ႕ရဖူးတယ္ဆို ....
သူမကတခ်က္ ရီလိုက္ျပီး ... လူမရွိလို႕ အတင္းဝင္ျပိဳင္ခိုင္းတာနဲ႕ ျပိဳင္ျဖစ္သြားတာပါ ေအာင္ရယ္ ...
ေအာ္..တကယ္မလွပဲနဲ႕ေတာ႕ ဘယ္သူကဆုေပးမွာလဲ ... ကဲ .. ေအာင္႕ ကိုေျပာျပ နန္းရဲ႕ အတိုင္းေတြကဘယ္ေလာက္
ရွိလဲဆိုတာ ......
ဟြန္.. ဘာလုပ္မွာလဲ ...
ေအာ္ .. မဟုတ္ပါဘူး .. ဆုရတာမွန္ ..မမွန္ ေတြးၾကည္႕မလိ့ပါ ...
အင္း ... ရွက္စရာၾကီး .... ဘယ္လိုေျပာရမွာလဲ ... ဟို ... ၃၄ ရယ္ .. အင္း..၂၅ ... ျပီးေတာ႕ျပီးေတာ႕ ..၃၆ ...
ဟား ဟား ဟား ..... သူကရီေတာ႕ ...သူမက မ်က္ေမွာင္ေလးကုတ္ျပီး... ဘာရီတာလဲ ...
ေအာ္...နန္းမွ မရရင္ဘယ္သူရေတာ႕မွာလဲလို႕ေတြးမိလို႕ပါ ... ဒါေပမယ္႕ တခုေတာ့မေက်နပ္ဘူး .. လူေတြအမ်ားၾကီးေရွ႕မွာ ... နန္းရယ္ ကိုယ္ေတာ႕စိတ္မခ်ခ်င္ေတာ႕ဘူး .. ပိုင္ဆိုင္ခြင္႕ေလးေပးထားပါလားဟင္ ....
ေအာင္ရယ္ ... တေန.က် ..ေအာင္ပဲပိုင္ရမယ္႕ဟာ ..ဘာေတြေလာေနတာလဲ ...
ဒီလိုေျပာလာေတာ႕လဲ ..ခ်စ္သူရဲ႕ႏွစ္သိမ္႕တဲ႕ အနမ္းေတြၾကားမွာ ဆြံ႕အခဲ႕ရျပန္တယ္ ...

ေစာေစာက က်ေနာ္ေျပာသလိုပဲ နန္းကသူတို႕နယ္မွာ မယ္ရဖူးသူဆိုေတာ႕ အခ်ိဳးအစားေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးေျပျပစ္ပါတယ္ .... ေက်ာင္းထဲမွာလဲနာမည္ၾကိးပါတယ္ .. ဒါကိုအစကက်ေနာ္လဲမသိပါဘူး ..
ေနာက္ေတာ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေျပာလြန္းလာေတာ႕ ရင္ထဲမွာ စိုးရိမ္စိတ္ေတြလြန္ကဲလာခဲ့တယ္ဗ်ာ ....
တေန႕ ...နန္းအတန္းနားကလက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ ..နန္းအလာကိုထိုင္ေစာင္႕ေနတုန္း ေဘးဝိုင္းက ေက်ာင္းသားေလးေတြ
ေျပာတာကိုဘာရယ္မဟုတ္ၾကားေတာ႕ နားေထာင္ေနလိုက္တယ္ ...ထံဳးစံအတိုင္း ဆန္႕က်င္ဘက္ေတြရဲ႕အေၾကာင္းေပါ႕ ..
ေဟ႕ေကာင္ ..မင္းတို႕စူေကာက္ ကိုေတြ႕ဖူးျပီးျပီလား ....
ဘာလဲ .နာမည္ကလဲမမိုက္လိုက္တာ ... စိတ္မဝင္စားပါဘူး ...
မဟုတ္ပါဘူး ..အဲဒါ ငါ တို႕ေပးထားတာ ..မင္းေတြ႕ေတာ႕သိလိမ္႕မယ္ ... ဘာေတြစူျပီး ဘာေတြေကာက္ ေနလဲဆိုတာ ...
ဟုတ္တယ္ ..ေက်ာင္းထဲမွာ သူ႕ေလာက္ေဘာ္ဒီလွတာ မေတြ႕ေသးဘူး ...ဖင္ တလံုး တလံုး မ်ားနည္းတာၾကီးမဟုတ္ဘူး ...
ဟုတ္ပ ..ေရွြရင္ ကေလးေတြကလဲ စူထြက္ေနတာ ဘယ္လိုအသည္းယားစရာေကာင္းမွန္းကိုမသိဘူး ...
ဒါေၾကာင္႕ စူေကာက္လို႕ေခၚတာေပါ႕ .. ဟာ .. ေဟ.ေကာင္ေတြ ဟိုမွာလာေနျပီ ....
ဘာရယ္မဟုတ္ ...လွမ္းၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ ...
ေသစမ္း .. ေခြးေကာင္ေတြ နန္းကိုေျပာေနတာကိုး .. ဒါေတြေၾကာင္႕စိတ္မခ်တာေပါ႕ ...
ျပီးေတာ႕ အဲဒီေန႕ကနန္းဝတ္လာတာ ထဘီစကဒ္လို႕ေခၚ တဲ႕ မဲမဲေျပာင္ေျပာင္ အစနဲ႕ဆို ေတာ႕ သူတို႕ေျပာသလိုပဲ
ေကာက္ေၾကာင္းေတြက အတိုင္းသားလွဳပ္ရွားေနၾကတယ္ .. ေျခတလွမ္းလွမ္းလိုက္တိုင္းမွာလဲ စကဒ္ခြဲေၾကာင္းကေနေပၚ
လာတဲ႕ေျခေထာက္ျဖဴျဖဴေလးကလဲ ေပါင္လယ္ေလာက္အထိျမင္ေနရေတာ႕ .. ေဘးဝိုင္းကေကာင္ေတြ သေဘာေခြ႕ေနေတာ႕တာေပါ႕ .. ဟား...မျဖစ္ေသးပါဘူး ။

---------------

အဲဒီလိုသတင္းေမႊးသူေလးကိုစိတ္မခ်တာ က်ေနာ္႕ အလြန္လား ...
မွတ္မိေနေစတဲ႕အေၾကာင္းအရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေခါင္းထဲကိုအစီအရီ၀င္လာတယ္ ..
အဲဒီေန႕က ခ်စ္သူမ်ားေန႕ပါ ... ခ်စ္သူလဲျဖစ္စ ..ဆိုေတာ႕ ေပ်ာ္ၾကတယ္ ေပါ႕ဗ်ာ ....
မရိုးသားဘူးလို႕ေျပာခ်င္ေျပာဗ်ာ ... အဲဒီေန႕က စီးေနက် ဆိုင္ကယ္ကိုထားခဲ႕ျပီး ဒယ္ဒီ႕
ကားကိုခပ္တည္တည္နဲ႕ဆြဲလာခဲ႔တယ္ ....ႏွစ္ေယာက္သားကားေလွ်ာက္ေမွာင္းရင္းနဲ႕
ဲျမိဳ႕စြန္ဘက္ေရာက္လာေတာ႕ ကားကိုသစ္ပင္ၾကားထဲမွာရပ္လိုက္တယ္ ....လူေတာ္ေတာ္ေလးရွင္း
တဲ႕ေနရာမို႕ထင္တယ္ တိတ္ဆိတ္ေနတာပဲ ....ကားစက္သပ္ျပီးနန္းကိုၾကည္႕လိုက္ေတာ႕
ကားအျပင္ဘက္ကိုေငးရင္းျငိမ္ေနတာေတြ႕ရတယ္ ...က်ေနာ္သူ႕ေဘးနားကိုအသာကပ္လိုက္ျပီး
" နန္း ဘာေတြေတြးေနတာလဲဟင္ "
သူမ ဆတ္ကနဲတြန္႕သြားျပီးမွ က်ေနာ္ကိုရုတ္တရတ္လွည္႕ၾကည္႕တယ္ .... အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူမမ်က္ႏွာနဲ႕
က်ေနာ္႕မ်က္ႏွာ ဟာ ထိကပ္လုမတတ္ နီးကပ္ေနပါတယ္ ....ဖူးဖူးခၽြန္ခၽြန္ေလးနဲ႕ သူမႏွဳတ္ခမ္းေလးဟာ
က်ေနာ္ ႕ ကိုရင္ခုန္ေစပါတယ္ ...ဘာမွမစဥ္းစားႏိုင္ေတာ႕ပဲ နဲ႕ သူမရဲ႕ ေအာက္ႏွဳတ္ခမ္းလံုးလံုးေလးကို
အသာေလးငံု႕ျပီး စႈတ္လိုက္ေတာ႕ နန္းမ်က္၀န္းေလးေတြ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ေမွးစင္းလာခဲ႕တယ္ .....
ထူးထူးျခားျခား က်ေနာ္ ရင္ေတြအရမ္းခုန္ေနသလို နန္းကိုယ္လံုးေလးလဲတုန္ေနတာသတိထားလိုက္မိတယ္ ....
ကေနာ္႕လက္နဲ႕နန္းကိုေထြးဖက္လိုက္ေတာ႕ သူမအသားေလးေတြေတာ္ေတာ္ႏူးညံ႕တာသတိထားမိတယ္ ......
သူမအသက္ရွဳသံျမန္လာျပီး အနမ္းေတြက ၾကမ္းလာတယ္ ....က်ေနာ္႕လက္ေတြကလဲ တခုခုကိုသိေနတဲ႕အတိုင္း
သူမရဲ႕ခါးဆီကေနအေပၚကိုမသိမသာတက္လာခဲ႕ ....မို႕မို႕ေလးေဖာင္းေနတဲ႕ ေရႊရင္အစံုေပၚကိုေရာက္ေတာ႕
မခ်င္႕မရဲနဲ႕ ညစ္ပစ္လိုက္ခ်င္တဲ႕စိတ္ကိုထိန္းထားရတယ္ .... " နန္း .. ဒီအတိုင္းဆိုရင္ ခက္လိမ္႕မယ္ ...
ကိုယ္တို႕တစ္ေနရာကိုသြားရေအာင္ေနာ္ " သူမမ်က္လံုးေလးအသာဖြင္႕ၾကည္႕ရင္း ေခါင္းကိုအသာေလးျငိမ္႕ျပတယ္ ...
ႏွငး္ဆီပန္းေလးတပြင့္နဲ႕ကေနဒါတိုရန္တိုေလဆိပ္မွာရဲရင့္ေယာင္လည္လည္ျဖစ္ေနတာတနာရီေလာက္ရွိေနျပီေဟာ
ထြက္လာပါျပီ..ဦးထုပ္နီရဲရဲေလးနဲ႕မနိုင္မနင္းအထုပ္အပိုးေတြနဲ႕ေကာင္မေလးတေယာက္....ရွပ္အကီ် ၤျဖဴျဖဴဂ်င္း
ေဘာင္းဘီနက္နက္ေလး၀တ္လို႕''ပန္းနွင္းဆီဟုတ္ပါတယ္ေနာ္''''ဟုတ္လို႕ေတြ႕တာေပါ့ဗ်''ေလးလုိက္တာသယ္ေပး
ဦး''ဂ်စ္ကန္ကန္ေယာက်ာၤးေလးဆန္ဆန္နဲ႕မို႕ပန္းေပးဖို႕အစီအစဥ္ကိုရဲရင့္အသာေခါက္ထားလိုက္ရသည္။လအနည္း
ငယ္ကရန္ကုန္မွာေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းက''ေဟ့ေကာင္ေရြွျပည္ပူတူးအဲဒီမွာေက်ာင္းလာတက္မယ္ေလဆိပ္မွာ
ၾကိဳျပီးေက်ာင္းကိုတခ်က္ေလာက္ပို႕ေပးပါ''ဟုဖုနး္ဆက္လာသည။္ျပည္ကေနအင္းစိန္ဂ်ီတီအိုင္ကိုေျပာင္းလာသူမို႕
ရဲရင့္နာမည္ေပ်ာက္ေရြွျပည္နာမည္ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ရသည္။အဲဒီအတြက္ပူတူးေခၚပန္းႏွင္းဆီကိုအၾကိဳတေခါက္ေထာက္
ခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။။ရဲရင့္စာေရးဆရာမဟုတ္။မွားတာရွိ၀ႏၲာမိ။ရဲရင့္ကေနဒါသို႕၁၉၉၉ကေရာက္သည္။ေရာက္ေရာက္
ျခင္းImformationsမ်ားလည္းေကာင္းေကာင္းမစံုစမ္းတတ္..အရင္ေရာက္နွင့္သူမ်ား၏ကူညီမႈအားနည္းသည္ကတ
ေၾကာင္းအသစ္အေျခခ်ေနထိုင္သူမ်ားအားကေနဒါအစိုးရေပးေသာေထာက္ပံ့အစီအစဥ္အေတာ္မ်ားမ်ားလက္လြတ္
ခဲ့ရသည္။အခါလြန္မိုးမ်ားလည္းၾကံဴခဲ့ရသည္။ေနာက္ေရာက္မည့္သူမ်ားရဲရင့့္္လိုမျဖစ္ေစခ်င္။$1000ရမည့္
program$1000ရေစခ်င္သည္။Immigrationနွင့္ပတ္သက္ျပီးပိုေလ့လာသည္။ကံအားေလ်ွာ္စြာလြန္ခဲ့သည့္နွစ္ေပါင္း
၃၀ေက်ာ္ကေရာက္ရွိျပီးImmigrationတြင္လုပ္ေသာျမန္မာတဦးနွင့္သိခဲ့သည္။ရဲရင့္လိုအပ္တာကိုလည္းေျပာျပကူညီ
သည္။အနီးကပ္ေပါင္းၾကည့္ေတာ့ျမန္မာျပည္ခ်စ္စိတ္မိမိထက္ပင္ပိုေနတာေတြ႕ရသည္။အခ်ိန္..ေငြ..အကုန္ခံကူညီ
တတ္သည္။ေထာင္ျမင္ရာစြန္႕စိတ္ဓါတ္မိ်ဳးလည္းမဟုတ္။ရွားရွားပါးပါးေတြ႕ရခဲေသာလူမႈေရးစိတ္ဓါတ္ရွိျမန္မာတဦး
ပင္။။2000မွစ၍ယေန႕အထိရဲရင့္နွင့္သူ..အသစ္ေရာက္လာသူမ်ားကိုကူညီသည္။၁၉၉၂မွာရဲရင့္ေတာင္ကိုရီးယားမွာ
အလုပ္သြားလုပ္သည္။ကိုရီးယားစာမေတာက္တေခါက္ဖတ္တတ္ေအာင္သင္သည္။အလုပ္အားလွ်င္ဆိုင္ကယ္တစီး
နွင့္ပိုခြ်န္းျမိဳ႕တ၀ွိက္အလုပ္ရုံေတြလူလိုမလိုေလွ်ာက္ေမးသည္။ဂိန္(အလုပ္မရွိ)ေနသူမ်ားကိုကူညီသည္။ပြဲစားက
$150ေတာင္းသည္..ရဲရင့္ကအခမဲ့....ဘီယာၾကိဳက္မွန္းသိ၍ဆိုင္မွာျပဳစုသည္။$150ေက်ာ္သြားသည္..သူကပိုမူးေန၍ကုန္တယ္လို႕မျမင္။ခဏခဏေခၚတိုက္သည္..ရဲရင့္အားနာ၍တခါမွမျငင္း...
နိုင္ငံံျခားအလုပ္လုပ္ေသာျမန္မာမ်ားတြင္ရဲရင့္ကအမြဲဆံုးျဖစ္နုိင္သည္။ဒါေပမဲ့ကိုယ့္လူမ်ိဴးေတြကိုအခမဲဲ့
ကူညီခြင့္ရ၍ပီတိစား၍အားရွိေနသူျဖစ္သည္။ရဲရင့္typingေနွးသည္။သည္းခံ၍ရင္ခုန္ေပးပါ။
ကေနဒါလာနုိင္ရန္အခြင့္အလမ္းမ်ားကိုဦးစားေပးေဖၚျပေပးပါမည္။Cboxတြင္သင့္၏အၾကံျပဳခ်က္ကိုလည္းထားခဲ့
နိုင္ပါသည္။ yeyintcanada@gmail.com ကိုလည္းအ
ေရးေပၚစာပို႕နိူင္ပါသည္။တတ္နုိင္တာအတတ္နုိင္ဆံုးကူညီပါမည္။



-------------


အထုပ္အပိုးေတြကားေနာက္ခန္းထဲထည့္ျပီးရဲရင့္ယဥ္ေမာင္းထိုင္ခံုတြင္၀င္ထိုင္သည္။မေရြွေခ်ာကကားေနာက္
တြင္ရပ္ရင္းတခုခုစဥ္းစားေနပံုရသည္။ျပီးေတာ့ေနာက္ခန္းတြင္၀င္ထိုင္သည္။ျမန္မာမိန္းကေလးဇာတိ
မာန္တခုပင္။ရဲရင့္စကားစမေျပာရဲ။ဘုေတာလ်ွင္ဒုကၡ။''ေမာင္းေလ''နားထဲအသံတခု၀င္လာသည.္ front view
heatနဲနဲထပ္တင္လိုက္သည္။ေဖေဖၚ၀ါရီလထံုးစံအတိုင္းဒီေန႕နွင္းမုန္တိုင္း၃၅Cmက်မည္္ေၾကျငာထားသည္။
ရဲရင့္အလာထဲကစက်ေနျပီျဖစ္သည္။TorontoကWinsorကို၃နာရီခြဲေလာက္ၾကာသည္ဟုသိထားသည္။
အမိန္႕ေတာ္အတိုင္းကားကိုစထြက္သည္။အ၀င္တုန္းကစက္ကထြက္က်လာသည့္ကဒ္ကိုရုံေသးေသးေလးထဲ
ကမဲမဲ၀မိန္းမၾကီးကိုေပးလိုက္သည္။17 ဆိုသည့္စာလံုးနီနီေပၚလာသည္။airport parkingတိုင္းေစ်းၾကီး
ရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကိုInternetတြင္ရွာဖတ္ရန္ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။Parkingကထြက္သည္နွင့္ရဲရင့္စိတ္ဓါတ္
အၾကီးအက်ယ္က်ရေတာ့သည္။ကားကိုလမ္းေပၚေကြ႕တက္လိုက္သည္။ေနာက္ဘီးက၉လကၼေလာက္မလိုအပ္
ပဲနွင္းထဲမွာေရြွ႕သြားသည္။ရဲရင့္အတြက္မထူးဆန္းေသာ္လည္းေကာင္မေလးမ်က္လံုးျပူးသြားသည္။
ကေနဒါေဆာင္းကပန္းနွင္းဆီကိုအျပံဳးနွင့္ဆီးၾကိဳလို္က္သည္။( toronto Pearson airportကေနtorontoျမိဳ႕
ထဲကိုtaxiခကပုဒ္ျပတ္$50အိမ္အေရာက္ပို႕ေပးသည္။129busစီးလွ်င္$3က်သည္။ုkipling subway station
အထိေရာက္သည္။ဘူတာထဲအထိကားေရာက္၍ပိုက္ဆံထပ္ေပးစရာမလို။bus driversသည္ပိုက္ဆံလဲသည့္
့အလုပ္မလုပ္ပါ။subwayစီးလ်ွင္ျမိဳ႕ထဲေရာက္သည္။လိပ္စာျပလ်ွင္ဆယ္ေယာက္တြင္ရွစ္ေယာက္လမ္း
ညြန္ပါလိပ္မည္။...).အလိပ္လိုက္က်ေနေသာနွင္းထုကိုပထမဆံုးအေတြ႕အၾကံဳအျဖစ္ပူတူးၾကည့္
ေနသည္။ေလဆိပ္မွHW409အတိုင္းလိုက္သည္။ကားရွင္းေပမဲ့နွင္းကမရွင္းံHW401ေရာက္လွ်င္WEST
အတိုင္းလိုက္သြားရုံပင္။လမ္းဆံုးလ်ွင္ရြာေရာက္(အဲ)winsorေရာက္သည္။ေခ်ာင္းလိုလိုျမစ္လိုလိုျခားျပီးလွ်င္
တဖက္ကမး္မွာDetroitUSA တည္ရွိသည္။HW401အ၀င္နွင္းထုပိုၾကီးလာသည္။မနွစ္ကဒီHW401ေပၚ
မွာကားအစးီရာေက်ာ္တေနရာထဲတိုက္သည္။ဒီပံုအတိုင္းရဲရင့္ကားဆက္မေမာင္းခ်င္။အိမ္ေထာင္ေလးေတာ့
ျပဳသြားခ်င္ေသးသည္။torontoမွာနားမွျဖစ္မည္။ပုတူးကိုေျပာရန္backmirrorမွၾကည့္လိုက္ေတာ့
အိပ္ေပ်ာ္ေနျပီ။ခုနကကားဂ၇ုစိုက္ေမာင္းေနရ၍သတိမထားမိလိုက္။ေလယာဥ္ေပၚမွာ၁၅နာရီေလာက္
ေနခဲ့ျပီးကေနဒါwinterေၾကာင့္ျဖစ္မည္။Room heaterနဲနဲတင္ျပီးေလ၀င္ေလထြက္ေကာင္းေအာင္မွန္နဲနဲ
ေလးခ်ေပးလိုက္သည္။.........ရဲရင့္ေနသည့္Building ..underground
parkingေရာက္သည္အထိနွစ္နွစ္ခ်ိဴက္ခ်ိဴက္အိပ္တုန္း..ကြဳိင္ပဲ...နုိးရမွာလဲအားနာ..မနိုးရင္လဲHEATER
အတြက္ကားစက္နိုးေပးထားရမည။္...''ပူတူး..ပူတူး''ခပ္တိုးတိုးေခၚၾကည့္သည္။။မ်က္လံုးေလးပြင့္လာ
သည္။''အင္...ေရာက္ျပီလား''''ေရာက္ျပီ...အကိုေနတဲ့ေနရာ''..''နွင္းအရမ္းမ်ားတယ္..နွင္းရွင္းျပီးခ်ိန္
ေလာက္မွသြားလို႕ျဖစ္မယ္...ဖိုးညီဆီဖုန္းေခၚေပးမယ္ေနာ္..''ရဲရင့္သူငယ္ခ်င္းပူတူးအကိုျဖစ္သည္။
Microwaveထဲထည့္ေႏြးေႏြးေလးျဖစ္ေအာင္လုပ္ျပီးဆားနဲနဲေလးနွင့္ေမႊထားေသာႏြားနုိ႕ကို
ေသာက္ျပီးဆိုဖာလက္ရမ္းေပၚေခါင္တင္ျပီးက်ိဳးသြားျပန္သည္။ဖိုးညီဆီဖုန္းေခၚရန္ဆိုင္းထားလိုက္ရသည္
..ပူတူးကမေလးရွားတြင္ေက်ာင္းတက္ေနတာတနွစ္နီးပါးရွိျပီ...ဘာတက္တာလဲေတာင္ေမးခ်ိန္မရေသး..
Winsor University ႏွင့္သူတက္ေနသည့္ေက်ာင္းက Partnershipလုပ္ထားသည္..၆လတက္ျပီးလ်ွင္
ေက်ာင္းေျပာင္းတက္ခြင့္ေလွ်ာက္နဳိင္သည္။မေလးရွိကေနဒါေကာင္စစ္၀န္ရုံးသည္ေက်ာင္သားဗီဇာ
ရရန္လြယ္ကူသည္။ေက်ာင္းလာတက္လိုသူမ်ားအတြက္ေကာင္းသည။္Partnershipရွိမရွိသိဖို႕ေတာ့
လိုသည္။ျမန္မာနိုင္ငံမွကေနဒါေက်ာင္းတိုက္ရုိက္တက္လိုသူမ်ားအတြက္ဗီဇာကိုဘန္ေကာက္တြင္ေလွ်ာက္
ရမည္.။အျဖဴေကာင္နွင့္ေတြ႕လွ်င္အေျခအေနမဆိုး....''ယ"ပက္လက္မနွင့္ေတြရင္ေတာ့အေျခအေန
သိပ္မေကာင္းဆယ္ေယာက္တြင္၇ေယာက္က်သည္။''အေလာင္းဘုရားခ်စ္သူ''ဟုရဲရင့္တို႕က
နာမည္ေပးထားသည္။အေသးစိတ္ကိုသီးသန္႕ေဖၚျပပါမည္(ရဲရင့္ရင္ခုန္သံနွင့္ေရာကုန္မွာစိုးလို႕)....
ေသခ်ာတာကေတာ့ဒီေရာက္လာျပီးရင္အေျခခ်ေနထိုင္ခြင့္ရရန္ရဲရင့္တို႕ကူညီပါ
မည္။ပိုက္ဆံမတတ္နိဳင္ေသာ္လည္းစာအရမ္းေတာ္ေသာေက်ာင္းသားမ်ားေက်ာင္းတက္ခြင့္ရရန္
အျခားနည္းလမ္းကိုလည္းေဖၚျပေပးပါမည္။အပိုင္ျပင္ဆင္ျပီးမွဗိဇာInterview
လုပ္ရန္အၾကံေပးလိုပါသည္။Reject တခါထိျပီးလွ်င္ထပ္ေလွ်ာက္ရန္မလြယ္ကူေတာ့ပါ။



---------------------


ခေလးေလးတေယာက္လိုအိပ္ေနေသာပူတူးအျပစ္ကင္းစင္လြန္လွသည္။ပူတူးသည္၅ေပ၇လကၼခန္ျမင့္ျပီးကိုရီးယား
မင္းသမးီေလးတေယာက္လိုလွသည္အၾကာၾကီးၾကည့္ရန္မသင့္ေတာ္။၀ရန္တာသိ့ုေဆးလိပ္ေသာက္ရန္ထြက္လိုက္
သည္။ကိုရီးယားမေလးမွာသည္လွသေလာက္မူးလာလွ်င္အရမး္ရစ္သည္။ကားမွတ္မ်ားတြင္စေနလိုညမ်ိဳးဆိုလ်ွင္မူး
ျပီးနမ့္ဂ်ာခ်င္းဂူ(BF)ကိုေအာ္ဟစ္ျပႆနာရွာတာခနခနေတြ႕ရသည္။အခ်ိဳ႕ကကိုရီးယားလူမ်ိဳးမ်ားသည္အလုပ္
လာလုပ္ေသာနုိင္ငံျခားသားမ်ားအေပၚတြင္ရုိင္းျပသည္ဟုေျပာၾကသည္။အလုပ္လုပ္ရန္ပ်င္းျပီးကိုရးီယားဘာသာစ
ကားသင္ယူရန္မၾကိဳးစားသူမ်ားအတြက္သာျဖစ္သည္။ရဲရင့္တို႕အလုပ္ရုံတြင္ျမန္မာ၇ေယာက္ရွိသလိုသူေ႒းက
လည္းအျခားကိုရီးယားမ်ားနွင့္တန္းတူဆက္ဆံသည္။သူ႕အိမ္ကိုလည္းအလည္ေခၚသည္။ကာရာအိုေကခန္း
လည္းသြားသည္။ရဲရင့္တို႕ကိုအဂၤလိပ္လိုဆိုခိုင္းျပီးသူကအေနာက္ကလိုက္ျပီး၀ါးတားတားလုပ္ရတာေက်နပ္ေနပံု
ပင္။အဲဒီမွာစတီဗင္နွင့္စခင္သည္။အသက္၄၅နွစ္ခန္႕ပိန္ပိန္ထိပ္ေျပာင္ေျပာင္အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးျဖစ္သည္။အနွစ္ခ်ဴပ္
ေသာ္ဘန္ေကာက္တြင္ရွိေသာသူ႕သူေ႒းထံတြင္အလုပ္ရသည္။ရဲရင့္စိတ္၀င္စားသည္။ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။
ယိုးဒယားဆင္းမည္။ေ၀၀ါး၀ါးမို႕သူငယ္ခ်င္းေတြကတားသည္။ဖဲရုိက္ဖို႕တအိမ္ေလ်ာ့မွာစိုးရိမ္ပံုရသည္။ရဲရင့္ကလႉ
ေနက်။ၾကက္အသဲအျမစ္၀ယ္ေပးမည့္သူမရွိမွာစိုးရိမ္ပံုရသည္။ကိုရီးယားမ်ားကၾကက္အသဲအျမစ္စားခဲသည္။
ၾကက္သတ္ရုံေရွ့စည္ပိုင္းျပတ္ထဲအတြဲလိုက္ေခြးေကြ်းရန္လာ၀ယ္ၾကသည္။ရဲရင့္လည္းခပ္တည္တည္
နွင့္စက္ရုံတြင္သူေ႒းေမးြထားေသာေခြး၇ေကာင္ေကြ်းရန္ဟုေျပာ၀ယ္သည္။ကိုရီးယားစကားအနည္းငယ္တတ္၍
ဆံပင္ေဆးဆိုးလိုက္လ်ွင္ကိုရီးယားလယ္သမားရုပ္ေလာက္ဖမ္း၍ရေသာရဲရင့္တေယာက္ဘန္ေကာက္ရွိတရုတ္
သူေ႒းထံတရုတ္စကားျပန္အလုပ္ရရွိသြားသည္။(ဟဲဟဲ...ေနာက္ေတာ့ရွင္းသြားပါလိမ့္မည္္)သူေ႒းနွင့္အတူေန
ရျပီး၂လခန္႕ယံုၾကည္မွုဆိုင္ရာစာေမးပြဲေျဖဆိုရသည္။သူေ႒းအနားမွာေရေႏြးၾကမ္းျဖည့္ေ၀ယ်ာ၀တ္စျပဳေန
ေသာတရုတ္-ျမန္မာအဖိုးၾကီးကလည္းအလုပ္သေဘာေျပာျပသည္။သူေ႒းကဗမာလိုေတာင္နဲနဲဆဲတတ္သည္။
ေနာက္ပိုင္းဘန္ေကာက္တြင္ေနရေတာ့..အျပင္ထြက္ရသည္။အာဖရိကနုိင္ငံေသးေသးေလးေတြအပါအ၀င္
နိုင္ငံ၂၀ေက်ာ္ရဲရင့္ေရာက္ဖူးသည္။သူေျပာသည့္အတိုင္းမလုပ္လ်ွင္ဖုန္းထဲမွဗမာလိုဆဲသည္။ကိုယ္ၾကံဳေန
သည့္အခက္အခဲကိုယ္သာသိသည္။ရဲရင့္ေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္သည္။ျပီးမွတရုတ္လိုျပန္ဆဲသည္။ဘန္ေကာက္
ျပန္ေရာက္ေတာ့ျပံဳးဖီးဖီးနွင့္တရုတ္ကာရာအိုေကဆိုင္ေတြလိုက္ပို႕သည္။စတီဗင္အပါအ၀င္ရဲရင့္လိုလူမ်ိဴး၇ေယာက္ရွိသည္။လမ္းေပၚမွာဆံုသည္။ဘန္ေကာက္တြင္ဆံုခဲသည္။သူေ႒း..သူ႕ဇာတိမကာအိုျပန္လ်ွင္ရဲရင့္
ဘန္ေကာက္တြင္ထိုင္ေပးရသည္။အေသးသံုးကဒ္တခုလုပ္ေပးခဲ့သည္။ဖုန္းျဖင့္သူေျပာသည့္အတိုင္းလုပ္ေပး
ရုံပင္။ဒီလိုလႊဲခဲ့တာပထမဆံုးပဲဟုတရုတ္အဖိးုၾကီးကေျပာသည္။travelagentမ်ားနွင့္embassyမ်ားမွလြဲ၍
ဘန္ေကာက္တြင္အျခားေနရာမ်ားမ်ားစားစားမေရာက္ဖူး။hotelၾကီးမ်ားတြင္ရဲအရာရွိမ်ားImmigration
officerမ်ားကိုသူေ႒းျပဳစုတိုင္းရဲရင့္လိုက္ရသည္။မုန္႕ဖိုးေပးရန္တာ၀န္ယူရသည္။တေခါက္ျပင္သစ္တြင္
ရဲရင့္ျငိသည္။၆လအနားယူရန္ျပင္သစ္ပိုင္ကိုလိုနီက်ြန္းေလးဆီေရာက္သြားသည္။၁လၾကာေတာ့ျပင္သစ္
ရွ့ေနတေယာက္ေရာက္လာသည္။သူေ႒းကရဲရင့္ကို၆လၾကာထိအဆံုးမခံနိဳင္။မုးိရြာတုန္းေရခံလို၍ျဖစ္မည္။
ကြ်န္းေပၚရွိသာသနာျပဳအဖြဲ႕အစည္းနွင့္ပူေပါင္း၍ဘယ္လိုလုပ္လိုက္သည္မသိျပန္လြတ္သည္။ရဲရင့္လက္
ထဲစာအုပ္နွင့္ကိုရီးယားျပန္ရန္လက္မွတ္တေစာင္ေရာက္လာသည္။ျပင္သစ္အစိုးရကရဲရင့္ကို..ကိုရီးယားတေယာက္အျဖစ္သာသိရွိထားသည္။transitကိုၾကည့္လိုက္သည္..တညအိပ္...ဒီေလာက္ဆိုဘန္ေကာက္ျပန္ရန္လံုေလာက္သည္။၁၉၉၈တြင္မိုးေခါင္၍သူေ႒း..မကာအို..အျပီးျပန္သြား
သည္။ရဲရင့္လည္းကၾကီး..မွ..ေရႊျပန္ျဖစ္သြားသည္။ဘန္ေကာက္တြင္ရဲရင့္သိေသာအမွန္အကန္Agent
မ်ားရွိပါသည္။သင္စိတ္၀င္စားပါလ်ွင္..................ေဟာ....ပူတူးနိုးလာျပီ...........။



-----------------


ေန႕ခင္း၁နာရီမွာပူတူးနုိးလာသည္။နွင္းလည္း
ရွင္းေလာက္ ျပီ။ရန္ကုန္မွာဒီအခ်ိန္ဆိုည၁၂
ေလာက္ရွိမည္။မတတ္နိဳင္အခု ေလာက္ဆိုဖိုးညီ
တို႕စိတ္ပူေန လိမ့္။ရဲရင့္ဖုန္းေခၚ၍ပူတူးနွင့္ေပး
ေျပာလိုက္သည္။ခ်က္ခ်င္းပို႕ေပးပါမည္ဟုရဲရင့္ကတိ
ေပးလိုက္သည္။မိန္းကေလးတေယာက္ေယာက်ာၤးေလးအခန္း
တြင္ရုိးရုိးသားသားတည္းခိုုျခင္းသည္ဒီကအျမင္နွင့္မထူးျခားေသာ္လည္းျမန္မာတို႕အျမင္နွင့္က်ေတာ့မသင့္ေတာ္ေပ။
ဒီမွာကပိုင္ျပီဆိုျပီးသြားေတာ့မထိလိုက္ေလနွင့္။ဂ်ပန္မူလီနွင့္ေတြ႕သြားလိမ့္မည္။ကေနဒါရဲနွင့္တရားသူၾကီးကိုရဲရင့္
တို႕ကဒီလိုေခၚသည္။ရဲရင့္သူငယ္ခ်င္းကြမ္းတံေတြးစြန္းမႈျဖင့္စံျမန္းရာနန္းေတာ္မွအာမခံဖို႕ေခၚ၍လိုက္သြားသည္။
လက္မွတ္မထိုးခင္စြဲခ်က္ကိုရဲရင့္ဖတ္ၾကည့္သည္။စြဲခ်က္ေတြကတသက္တက်ြန္းပင္က်သြားနုိင္သည္။ကေနဒါတြင္
သဒဏ္မရွိပါ။ျပီးေတာ့ျပန္လႊတ္လိုက္သည္။ရုံးခ်ိန္းခဏခဏေခၚသည္။၃နွစ္ေလာက္ၾကာမွျပီးသြားသည္။ရဲျမင္လ်ွင္
တေစေတြ႕ရသလိုပဲဟုသူငယ္ခ်င္းကေျပာသည္။ပူတူးကိုတိုရန္တိုျမိဳ႕ထဲရွိအီတန္စင္တာကိုအရင္ေခၚသြားလိုက္
သည္။Dandus Squareေအာက္တြင္ကားရပ္၍အီတန္စင္တာဖက္သို႕လမ္းကူးလိုက္သည္။ေလွ်ာက္က်င့္မရွိ၍
ပူတူးနွင္းထဲလဲမလိုျဖစ္သည္။ရဲရင့္ထိမ္းေပးလိုက္သည္။ပူးတူးတခ်က္ေမာ့ၾကည့္သည္။ျပီးေတာ့ဘယ္သြားမလို႕
လဲေမးသည္။ဒီထဲလာတာဟုေျဖျပီးစင္တာထဲ၀င္ခဲ့သည္။ေဆာင္းတြင္း၀တ္အေႏြးထည္၀ယ္ေပးသည္။
ဒီကမိန္းကေလးမ်ားသည္ဘယ္ေလာက္ေအးေအးအေႏြးထည္ပါးပါးပဲ၀တ္၍အလွကိုေဖၚၾကဴးၾကသည္။နွင္းစီးဖိနပ္
လည္ရွည္(ရက္အင္ဒီယန္းစတိုင္)တရံရဲရင့္၀ယ္ေပးလိုက္သည္။သူလိုတာလည္း၀ယ္သည္။ျပီးေတာ့ေအာက္ဆံုး
အထပ္ရွိFoodcourtတြင္ေန႕လည္လြန္စာဆင္းစားသည္။သူရွင္းမည္ဟုပူတူးကေျပာသည္။''ခ်မ္းသာမွန္းသိပါ
တယ္ေနာ္''ဟုရဲရင့္စလိုက္သည္။''ဒုန္း''စားပြဲကိုေရဗူးနွင့္ထုသံျဖစ္သည္။ျပီးေတာ့''အဲဒါဘာေျပာတာလဲ''
ဟုဗီြဒီယိုထဲမွစိုးျမတ္သဇင္ေလသံမ်ိဳးနွင့္ေဒါကန္သည္။ေဘးကအျဖဴအဖြားၾကီးကလွည့္ၾကည့္သည္။
"'ရႈ႕''ပါးစပ္တြင္လက္ညုိးကပ္ျပလိုက္ရသည္။ဒီစိတ္ဓါတ္မိ်ဳးရွိ၍လည္း၂၄နွစ္အရြယ္မိန္းကေလးတေယာက္ကိုတ
ေယာက္တည္းေရျခားေျမျခားလႊတ္ရဲျခင္းျဖစ္မည္။စားျပီးေတာ့Food court ေဘးရွိWash roomကိုညြန္ျပလိုက္
သည္။ကားဆီျပန္လာျပီးyonge street အတိုင္းsouthဘက္ကိုဦးတည္လိုက္သည္။yonge streetသည္ကမာၻ
အရွည္ဆံုးျမိဳ႕တြင္းလမ္းတခုုျဖစ္သည္။Winsorေရာက္ေတာ့ညေန၆နာရီထိုးျပီျဖစ္သည္။တိုရန္တိုမွေျပာင္းသြား
ေသာသူငယ္ခ်င္းမိသားစုကရဲရင့္မွာထား၍ေက်ာင္းနွင့္နီးေသာဗီယနာမ္မိသားစုအိမ္တြင္ရွယ္ယာအခန္းတခုငွား
ေပးထားသည္။ျမိဳ႕မ၀င္ခင္ထဲကဖုနး္ၾကိဳဆက္ထား၍သူတို႕လာေစာင့္ေနၾကသည္။၇နာရီထိုးေလာက္အနီးရွိ
တရုတ္ဆိုင္တြင္သြားစားၾကသည္။ပူတူးကိုျပန္ပို႕။သူငယ္ခ်င္းအိမ္တြင္ကားထားျ႔ပီးူသူငယ္ခ်င္းနွင့္အတူCasino
ကိုလမး္ေလွ်ာက္သည္။Casinoေရွ့မီးလံုးၾကီးမ်ားထြန္းရန္ရည္စူး၍$250ရက္ရက္ေရာေရာလႉခဲ့ျပီးသူငယ္ခ်င္းအိမ္
တြင္တညအိပ္လိုက္သည္။စေနမနက္ေရာက္ေတာ့ပူတူးကိုသြားေခၚျမိဳ႕ထဲမွာလိုအပ္တာ၀ယ္သည္။အေရးေပၚသံုးရန
္FIDO prepaid card သံုးဖုန္းနီနီေလးတလံုးလက္ေဆာင္၀ယ္ေပးသည္။Mcdonaldတြင္ေန႕လည္စာစားျပီး
အခန္းျပန္ေရာက္ေတာ့Set up၀ိုင္းလုပ္ေပးသည္။ညေန၄နာရီထိုးေတာ့ျပန္မည္ဟုေျပာ၍အျပင္ထြက္ခဲ့သည္။
ပူတူးအေနာက္ကလိုက္လာသည္။ျခံျပင္ေရာက္ေတာ့ရဲရင့္ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ျခံတံခါးတိုင္ကိုကိုင္ျပီး
ငူငူေလးၾကည့္ေနသည့္ပူတူးမ်က္၀န္းထဲမွာအားငယ္ေနသည့္အေရာင္ေလးတခ်ိဳ႕ေတြ႕ရသည္။မွာစရာရွိတာ
ေလးေတြမွာမလို႕ၾကံထားသည့္ရဲရင့္နုတ္ေတြဆိြ႕အသြားသည္။ပူတူးရဲ႕မ်က္၀န္းေလးကိုစိုက္ၾကည့္ရင္းမွာစရာ
ေတြမ်က္၀န္းမွတဆင့္မွာေနမိသည္။မ်က္နွာလြဲမသြားပဲမ်က္ရည္လဲ့ျခင္းအလ်ဥ္းမရွိေသာမ်က္၀န္း
ေလးနွင့္ၾကည့္ေနေသာပူတူးကိုရဲရင့္ေခါင္းတခ်က္ျငိမ့္ျပလိုက္ျပီးကားေမာင္းထြက္ခဲ့သည္။ျမိဳ႕ထဲဖက္မေကြ႕ခင္အ
ခ်ိန္ထိအဲဒီေနရာေလးမွာမေရြ႕ပဲက်န္ေနခဲ့တာေနာက္ၾကည့္မွန္ထဲမွေတြ႕ေနရသည္။အပူမရွာခ်င္လို႕ေအးေအးေန
လာေသာရဲရင့္နွင့္သံေယာဥ္ဇဥ္လွလွၾကီးျငိေတာ့မည္ဟုေတြးေနခိုက္ဖိုးညီမ်က္နွာၾကီးကားမွန္ေရွ႕ဘြားကနဲေပၚလာ
သည္။(ဟဲ...ဟဲ....ေနာက္တာပါ.သူငယ္ခ်င္း.............)



----------------


အေျခခ်ေနထိုင္သူမ်ားအတြက္ေနထိုင္ရန္သင့္ေတာ္ေသာနုိင္ငံ၃ခုရွိသည္။USA,CANADA,AUSျဖစ္သည္။တေန႕လမ္းေပၚမွာအျဖဴေရာင္အဖိုးၾကီးမက္ဆီကိုအဖိုးၾကီးစကားမ်ားသည္။နုိင္ငံေရးေတြပါလာသည္။
အျဖဴအဖိုးၾကီးက''this is my country.''ဟုေျပာသည္။မက္ဆီကိုအဖိုးၾကီးကအခ်က္က်က်ျပန္တြယ္သည္။
အေဖေတြအဖးိုေတြအထိေရာက္သြားသည္။ရဲရင့္တို႕ကေဘးကလက္ခုပ္တီး၍အားေပးသည္။ေျမာက္အေမရိကတြင္
ရက္ပ္အင္ဒီးရန္း(first nation)နွင့္ေျမာက္ပိုင္းေရချဲပင္တြင္ေနထိုင္ေသာအက္စကီးမိုးတို႕မွလြဲလွ်င္က်န္သူမ်ားမွာက်ဴး
ေက်ာ္သိမး္ပိုက္သူတျဖစ္လဲအေျခခ်ေနထိုင္သူမ်ားသာျဖစ္ေပေတာ့သည္။သင္ကေနဒါတြင္ေမြးေသာ္လည္းသင့္အဖိုး
မွာအေျခခ်ေနထိုင္သူသာျဖစ္သည္။စကားရင္ေဘာင္တန္း၍ရဲရင့္တို႕ေျပာလို႕ရသည္။အဂၤလန္၊ျပင္သစ္တြင္ဒါမ်ိဴးလုပ္
လို႕ရခ်င္မွရမည္။ဒါေၾကာင့္usa,canadaမွာအေျခခ်ေနထိုင္သူမ်ားလာရျခင္းျဖစ္သည္။ဘန္ေကာက္တြင္ကေနဒါ
နွင့္အဂၤလန္ေပါက္ေစ်းမွာထက္၀က္ေက်ာ္ကြာျခားသည္။မိမိကေလး၏က်နး္မာေရးနွင့္ပညာေရးအတြက္လွည့္ၾကည့္
စရာမလို၊ကေလး၄ေယာက္ရွိသူမ်ားဆိုလွ်င္အစိုးရထံမွကေလးမုန္႕ဖိုး(၀င္ေငြေပၚမူတည္၍)၁၀၀၀ေက်ာ္အထိရ
သည့္မိသားစုမ်ုားရွိသည္။ဒါတခုေတာ့ရဲရင့္အားက်ပါသည္။(ဟဲဟဲ)။ကေလးေနမေကာင္း၍ေဆးခန္းသြားရန္
အလုပ္ပ်က္ရျခငး္ကေတာ့ကိုယ့္ေဒါသနွင့္ကိုယ္သာျဖစ္ပါသည္။နိင္ငံေရးနွင့္အုပ္ခ်ဴပ္မႈစနစ္မွာလည္းျငိမ္သက္တည္
ျငိမ္သည္။ျပည္နယ္အစိုးရအုပ္ခ်ဴပ္မွုစနစ္ျဖစ္သည္။ျပင္သစ္စကားေျပာေသာကေနဒါလူမ်ိဴးမ်ားေနသည့္ကီြဘက
္ျပည္နယ္.အေရွ့ေတာင္ပိုငး္၌ရွိသည္။Montrealသည္ကီြဘက္ျပည္နယ္၏ျမိဳ႕ေတာ္တခုျဖစ္သည္။
ရဲရင့္သြားလည္ဖူးသည္။ျပင္သစ္စာလံုးမ်ားနွင့္ေစ်း၀ယ္လ်ွင္လည္းျပင္သစ္လိုပဲေျပာၾကသည္။
ရဲရင့္ျပင္သစ္လိုမတတ္မွန္းေသခ်ာမွအဂၤလိပ္လိုျပန္ေျပာသည္။ကိြဘက္မွရဲရင့္တို႕အလုပ္တြင္part time လာလုပ္
ေသာေကာင္ေလးက''I just visit to Canada."ဟုရဲရင့္ကိုေျပာသည္။ကိြဘက္၏အေနာက္ဖက္တြင္ရဲရင့္တို႕Ontarioျပည္နယ္ရွွိသည္။အေရွ့ဖက္အျခမ္းသည္ျပင္သစ္လူမ်ိဴးမ်ားကအေျခခ်ေနထိုင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ျပင္သစ္-ၾကသည္။ရွမ္းအမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဴပ္ပံုစံမိ်ဴးျဖစ္ေသာကိြဘက္ပါတီသည္ခံု၄၀၀ေက်ာ္ရွိေသာပါလီမန္တြင္
၅၀ေက်ာ္..သူ႕ျပည္နယ္မွအျမဲတမ္းအနိုင္ရသည္။ပါလီမန္အတြင္းစကားေျပာလွ်င္ျပင္သစ္လိုပဲေျပာသည္။
သင္နားမလည္လွ်င္နားၾကပ္တပ္လိုက္ပါ။အဂ္လိပ္လိုဘာသာျပန္သူ၏အသံၾကားရပါလိမ့္မည္။ေျပာေရးဆိုခြင့္အ
ထိုက္အေလွ်ာက္ရရွိသလိုနုိင္ငံေတာ္၀န္ၾကီးခ်ဴပ္အမ်ားစုမွာလည္းအရည္အခ်င္းရွိေသာျပင္သစ္
စကားေျပာကေနဒါလူမ်ိဳးမ်ားပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။တိုင္းျပည္တည္ျငိမ္မွုရရိွရန္နိုင္ငံေရးသမားမ်ား၏သေဘာထား
ၾကီးမွုဟု(ရဲရင့္တဦးတည္း)ထင္ျမင္မိပါသည္။ဘာသာစကားနွင့္ပတ္သက္၌လည္း၁၀၀ေက်ာ္ရွိေသာနိုင္ငံမ်ားမွ
မေရတြက္နိင္ေသာဘာသာစကားအားလံုးအတြက္္ဘာသာျပန္မ်ားရွိသည္။သင္အဂၤလိပ္လိုတလံုးမွမေျပာတတ္
လည္းမည္သူမွအထင္မေသးပါ။သူလဲေရာက္စကသင့္လိုပါပဲ။ကေနဒါရွိအလုပ္ပိုင္ရွင္မ်ားသညCanada
experience(အလုပ္ခြင္အတြင္းဆက္ဆံမွု)ဘယ္ေလာက္ရွိဟုေမးတတ္သည္။သူ႕၏အလုပ္ခြင္၌
အဆင္ေျပေစရန္ရည္ရြယ္ပါသည္။...ကလင္..ကလင္..ေဟာ....ခနဗ်ာ....ပူတူးေလးဆီကမို႕ပါ။။။။



-------------------


ကေနဒါေရာက္ျပီးနွစ္ပါတ္အၾကာမွာဒုတိယအၾကိမ္ပူတူးဆီကဖုန္းလာျခင္းျဖစ္သည္။
''ပူတူးဖ်ားလို႕ESL Class ဒီေန႕သြားမတက္ျဖစ္ဖူး".....သူယူထားေသာဘာသာရပ္အ
ျပင္English in Secound language ကိုပါတက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ကေနဒါေရာက္လာ
သူအမ်ားစုမွာESLတက္ၾကရသည္။ဒီေန႕ေသာၾကာညေနဆိုေတာ့ရဲရင့္၀င္ဆာသြားရန္
ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။HW401လမ္းမၾကီးကပဲခ်ိဳင့္သြားမလား၊ရဲရင့္ရဲ႕ကားတာယာပဲအ
သစ္လဲရမလားပဲ................သူငယ္ခ်င္းဆီဖုန္းၾကိဳဆက္ထားလိုက္သည္.ဒီညလာ
အိပ္မည္ဟု။သူဖိတ္တုန္းကမလာပဲအခုမွလာခ်င္ေနေသာရဲရင့္ကိုသူငယ္ခ်င္းကေကာင္း
ခ်ီးေပးပါသည္။၀င္ဆာေရာက္ေတာ့ည၉နာရီထိုးျပီျဖစ္သည္။ပံုမွန္ဆိုလ်ွင္ေတာ့မိန္းက
ေလးတေယာက္အခန္းဒီအခ်ိိန္သြားရန္မသင့္ေတာ္ေသာ္လည္းဖ်ားေနေသာပူတူးအ
တြက္စိုးရိမ္သည္။အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ဖုန္းဆက္လိုက္သည္။ပူတူးထြက္လာျပီးတံခါးဖြင့္
ေပးသည္။အရမ္းအားနည္းေနပံုရသည္။ေအာက္မ်က္ခန္းေလးညိဳေနသည္။ရာသီဥတု
ဒဏ္ေၾကာင့္ျဖစ္နုိင္သည္။အခန္းထဲေရာက္ေတာ့မငိုပဲရဲရင့္ကိုၾကည့္ျပီးမ်က္ရည္ေတြက်
လာသည္။အားေပးခ်င္သည္။ပူတူးပါးေလးကိုရဲရင့္ရင္ဘတ္နွင့္ကပ္ထားလိုက္သည္။ရွဳိက္
္သံေလးၾကားေနရသည္။ရဲရင့္ရင္ေတြခုန္ေနတာပူတူးမသိေအာင္အသက္ရူေအာင့္ထား
လိုက္သည္။မိန္းကေလးတေယာက္ကိုအားေပးရမည့္အခ်ိန္မွာအားေပးသူစစ္စစ္ျဖစ္ခ်င္
္သည္။''မငိုနဲ႕ေတာ့ေနာ္....အကိုရွိတယ္ေလ...ျမန္မာျပည္ဖုန္းေခၚေပးရမလား''....နုိးနိုး.
..မေခၚပါနဲ႕..စိတ္ပူေနလိမ့္မယ္''''မနက္ၾကရင္ေဆးရုံသြားမယ္ေနာ္.....''ေခါင္းေလးျငိမ့္ျပ
သည။္International studentတိုင္းHealth and dental Insurance ၀ယ္ၾကရသည္။
နီးစပ္ရာေဆးရုံသြားလိုက္ရုံပင္၊ရဲရင့္ရင္ခုန္ုသံေတြကဗ်ာမဖြဲ႕တတ္။ဆရာမအိမ္ခ်မ္းေျမ႕
ကိုသတိရသည္။ပူတူးကိုလည္းသိေစခ်င္သည္။ဖ်ားေနတာေတာင္ည၉နာရီထိုးျပီ၊ညစာမ
စားရေသးေသာမာဂ်စ္ဂ်စ္ေကာင္္မေလးကိုညစာ၀င္ေအာင္ေကြ်းရသည္။ျပးီေတာ့ကုတင္
္ေပၚမွာမွိန္းေနေသာပူတူးကိုေရွးေဟာင္းေနွာင္းျဖစ္ေလးေတြေျပာျပသည္။အငး္စိန္ဂ်ီတီအိုင္
အေဆာင္မွာစာစုေသာက္(အဲ)စာစုက်က္စဥ္တုန္းကပူတူးထက္၃လကၼခန္႕နိမ့္ေသာလူပုစိတ္
တိုဖိုးညီတေယာက္ေက်ာငး္နားမွဆိုက္ကားသမားမ်ားနွင့္စကားမ်ား၍အေၾကာ္တဲမွသူ႕အရပ္
ထက္၃ေပေလာက္ျမင့္ေသာ၀ါးလံုးကိုဆြဲ၍အေဆာင္ေပၚထိတက္လာသျဖင့္ၾသဘာေပးၾက
ေသာအေဆာင္သားမ်ားကို၀ါးလံုးျဖင့္လိုက္ရုိက္ရန္ၾကံေသာ္လည္း့အေဆာင္နွင့္၀ါးလံုးမမွ်ပံု
ေျပာေတာ့ယဲ့ယဲ့ေလးျပံဳးရွာသည္။ေတာင္စဥ္ေရမရေျပာေသာရဲရင့္စကားမ်ားနားေထာင္
ရင္းအိပ္ေပ်ာ္သြားေသာေကာင္မေလးအနားမွာရဲရင့္တကိုယ္တည္းျပံဳးမိသည္။အထီးက်န္
ဆိုသည့္စကားရဲရင့္အတြက္အသံုးမ၀င္ေတာ့သလိုလိုပင္၊ပူတူးေနေကာင္းလာေတာ့ေလ်ာက္
လည္ၾကသည္။သူလိုတာေလးေတြလက္ေဆာင္၀ယ္ေပးသည္။shopping ထြက္ရလွ်င္ဘ၀
ၾကီးျပီးျပည့္စံုသည္ထင္ၾကေသာမိန္းကေလးဘယ္နွစ္ေယာက္ရွိလည္းဟုပုတူးကိုေမးေတာ့
တေယာက္ဟုုအတၱၾကီးစြာေျဖသည္။U.F.T(University Of Toronto)သို႕ေျပာငး္ခြင့္ရရန္
အမွတ္ေကာင္းေကာင္းရဖို႕ၾကိဳးစားဖို႕အနားနားတြင္ထားလိုေသာစိတ္တခုျဖင့္တိုက္တြန္းမ
ိသည္။summer ေရာက္ေတာ့ကမာၻေက်ာ္နိုင္ရာဂယာေရတံခြန္၊North Americaတြင္အၾကီး
ဆံုးျဖစ္္ေသာrollercoasterရွိေသာwonderland,ကမာၻေပၚတြင္ဒုတိယအျမင့္ဆံးုျပန္ျဖစ္သြား
ေသာCNTowerတို႕ကိုလိုက္ပို႕ေတာ့ပူတူးအေပ်ာ္ေလးေတြရဲရင့္ဆီပါကူးစက္လာသလိုခံစား
ရသည္။အထးီက်န္ဆန္ေသာရဲရင့္ဘ၀ထဲေရာက္လာေသာပူတူးကကံေကာငး္သလား၊ေကာင္
မေလးလွလွအနားမွာေနခြင့္ရေနေသာရဲရင့္ကပဲကံေကာင္းတာလားေတြးမိေတာ့နွစ္ေယာက္
လံုးအတြက္ကံေကာင္းျခင္းမ်ားနွင့္ဆက္လက္ရွင္သန္ခြင့္ရရန္ဆုေတာငး္မိသည္။



-------------------


ေသာၾကာညေနေရာက္မည္။သူငယ္ခ်င္းမ်ားကလညး္တိုရန္တိုလိုက္လည္ခ်င္သည္ဆို၍
ေခၚလာခ်င္ေၾကာင္းသူကခ်ည္းပဲေျပာ၍ဖုန္းခ်သြားသည။္ဘ၀တခုလံုးေတာင္ေပးဆပ္ဖို႕
ရည္စူးျပီးသားပါပူတူး၊ကုိယ့္ဘ၀ထဲမွာမင္းၾကိဳက္သလိုပုံေဖၚေနနုိင္ပါတယ္၊ဘယ္ဥပေဒ၊
ဘယ္စည္းမ်ဥ္းေတြနဲ႕မွကန္႕သတ္ထားခ်င္းလည္းအလ်ည္းမရွိပါဖူး။စာေရးဆရာေတြ၊က
ဗ်ာဆရာေတြတင္စားတတ္တဲ့အခ်စ္စစ္ဆိုုတာၾကးီိုငါ့ရင္ထဲမွာရွိေနတာလား၊မရွိဖူးလား
ဆိုတာေတာ့အတိအက်မေၿပာျပတတ္ေပမဲ့အထီးက်န္ဘ၀ထဲေရာက္လာတဲ့ဆညး္လည္း
ခတ္သံေလးကိုေတာ့နားနားေလးမွာအျမဲၾကားခ်င္ေနတာပါပဲ။""အခ်စ္ထက္နားလည္မွု
ကိုရဲရင့္ပိုျပီးတန္ဖိုးထားတယ္.....ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္နားလည္ေပးနိုင္တယ္ဆိုတဲ့အရာဟာရူးရူး
မူးမူးစြဲလမ္းမွုကေနစတင္ျဖစ္တည္ခဲ့ပဲမို႕လား...'''',,,,အသက္အရြယ္နဲ႕အိေျႏၵသိကၡာကအ
ရမ္းပဲဒို႕နွစ္ေယာက္ၾကားမွာကန္႕လန္႕တိုက္ေနသလိုပါပဲ၊ထိန္းသိမ္းမွုေတြနဲ႕မရွူနိုင္မကယ္
နိုင္ျဖစ္ေနတာမင္းအလိုက္တသိနဲ႕နားလည္ေပးရင္ဘယ္ေလာက္ေကာငး္လိုက္မလဲေနာ္....
ေသာၾကာေန႕ညေနေ၇ာက္ေတာ့DANDUS & BAY ရွိ GRAYHOUND BUS terminal
မွာသြားၾကိဳရသည္။လမး္တေလွ်ာက္လက္ညွိးေလးတထိုးထိုးနဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြကိုရွင္းျပေန
ေသာပူတူးအသံေလးမွာအရင္ကနဲ႕မတူပိုျပီးေ၀ေ၀ဆာဆာရွိသလိုထူးျခားေနေၾကာင္းေတြ႕
ရသည္။သူ႕သူငယ္ခ်င္းေကာင္ေလးတေယာက္နွင္ေကာင္မေလးတေယာက္ကိုမိတ္ဆက္ေပး
သည္။နွစ္ေယာက္လံုးစကၤာပူတြင္PRနွင့္ေနထိုင္သူမ်ားျဖစ္သည္။အခန္းျပန္ေရာက္ေတာ့ည
စာစားရန္စီစဥ္ေပးေသာအခါပူတူးက ''မစားေတာ့ဖူးအကို...york university ကသူငယ္ခ်င္း
ေတြကိုေတြ႕ဖို႕ေျပာထားတယ္...အဲဒါ..သူရမွာစကၤာပူကပါတဲ့International licenceရွိတယ္.
ကားယူသြားလို႕ရမလားဟင္...။''ေပးလိုက္၍တခုခုျဖစ္လွ်င္ေကာင္ေလးTicketထိမည္။ရဲရင့္
Insuranceတက္မည္။မေပးလွ်င္စိုးျမတ္သဇင္ေလသံေတြ၃ေယာက္လံုးဆီကထြက္လာမည္။
ပူတူးမ်က္နွာေလးကိုေစ့ေစ့ၾကည့္ျပီးကားေသာ့ႏွင့္Insuranceေပးလိုက္ပါသည္။navigator
သံုးနည္းပါျပေပးလိုက္သည္(လမ္းညြန္ေျမပံုျဖစ္သည္)။ည၁၁နာရီေလာက္ျပန္ေရာက္လာၾက
သည္။မအိပ္ေသးပဲတြတ္ထိုးေနၾကေသးသည္၊ပူတူးနွင့္သူရလိုတာထက္ပိုျပီးရင္းရင္းနွီးနွီးရွိေန
သလိုစိတ္ထဲထင္သည္၊လင္းေမဆိုသည့္ေကာင္မေလး၏မ်က္နွာလည္းမေကာင္း...အင္း....
ေလးပြင့္ဆိုင္ဇာတ္လမ္းဒီမွာစေတာ့မည္ထင္သည္။ရဲရင့္လည္းဆက္မခံစားနုိင္ေတာ့။တဖက္
ကားလမ္းရွိအီတလီဘားမွာသြားထိုင္ေနရန္ထြက္ခဲ့လိုက္သည္။ဓါတ္ေလွခါးေစာင့္ေနတုန္းပူတူး
ေျပးလိုက္လာသည္။''အကိုဘယ္ကိုသြားမလို႕လဲ....''ပူတူးမ်က္ႏွာေလးကိုအေျဖမေပးေသးပဲ
ေစ့ေစ့ၾကည့္ရင္းရဲရင့္လိုခ်င္ေနေသာအေျဖကိုရွာၾကည့္ေနမိသည္။အရိပ္အေရာင္ေလးသဲ့သဲ့မ်ွ
မေတြ႕။'''ဒီိေအာက္တင္ပါ...ျပန္လာခဲ့မယ္ေနာ္...''...ရဲရင့္မ်က္ႏွာကိုစူးစူးၾကည့္၍ပူတူးအခန္းဆီ
ျပန္ေျပးသြားသည္။ဒီမ်က္၀န္းစကားေတြပူတူးနားလည္နုိင္ပါေစ၊အရိပ္အေရာင္ေလးစစကိုမရ
ေသးသ၍ရဲရင့္ေရွ့မတိုးခ်င္။''...ကိုယ့္ရင္ထဲကခံစားမွုအနိမ့္အျမင့္ေတြဟာမင္းေလးရဲ႕ဆံုးျဖတ္
ခ်က္ေပၚမွာမူတည္ေနပါတယ္ကြာ....''၊.........''Sir...We are closing now..''Emm..What time"'
''Two o'clock sir..''....2 to 11 AMOntarioျပည္နယ္တြင္အရက္ေရာင္းခြင့္မရွွိေပ။
အခန္းျပန္ေရာက္ေတာ့ေကာင္ေလးကဆိုဖာေပၚမွာကိ်ဳးေနသည္။၀ရံတာဘက္ထြက္လို္က္သည၊္
ထိုင္ခံုေပၚတြင္ပက္လက္လွန္ရင္းေကာင္းကင္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ရဲရင့္သူငယ္ခ်င္းၾကယ္ေလး
ေတြကနွစ္ကိုယ္ခြဲလုပ္ျပျပီးနွစ္သိမ့္ေနၾကသလိုလိုပင္၊ေဆးလိပ္ကိုတလိပ္ျပီးတလိပ္၊...မူးေနသည့္
အခ်ိန္ေသာက္ရတာအလြန္အရသာရွိသည္။................................................
''အား''...................လက္ေမာင္းမွစူးရွစြာနာက်င္မွုနွင့္လန္႕နိုးလာသည္၊မိုးစင္စင္လင္းေနျပီ။
ကိုယ္ေပၚမွာေစာင္တထည္ေရာက္ေနသည္။နာက်င္မွုတို႕လာရာၾကည့္လိုက္မိေတာ့...................



-------------------


အီး......လက္ေမာင္းမွာအကြင္းလိုက္၊ပူတူးကိုက္ထဲ့လိုက္တာ....
ၾကည့္လိုက္ေတာ့မ်က္၀န္းအိမ္ထဲမွာလဲမ်က္ရည္ေတြနဲ႕''ဘာလို႕အရက္ေတြေသာက္ရတာလဲလို႕..''ရဲရင့္ဘာမွျပန္
မေျဖ..မ်က္ရည္ေတြအေနာက္ကစက္၀န္းရဲ႕အလည္တဲ့တဲ့မွာလိုခ်င္တဲ့အရာကိုဖတ္လို႕ရသြားသည္။
''ေပ်ာ္လိုက္တာ''....''ေျပာေလ..ဘာလို႕ညကအရက္ေတြသြားေသာက္ရတာလဲ''..ရဲရင့္ထထိုင္လိုက္ျပီးပူတူးပုခံုးနွစ္
ဖက္ကိုအသာဆြဲယူ၍ဥးီေခါင္းေလးကိုရင္ခြင္ထဲထဲ့ထားလိုက္သည္။၁၀စကၠန္႕ေလာက္ေတာင္မၾကာလိုက္ရ..........
''အား...''ရင္ဘတ္မွာေနာက္တကြင္း။''နံေစာ္ေနတာပဲ..ေရသြားခ်ိဳးအခု...''ဘာနဲ႕ဘာနဲ႕စပ္က်လာလဲမသိထက္
လိုက္တ့ဲသြားေတြမ်ား။ဒါေပမဲ့ေက်နပ္သည္။''ခ်စ္တယ္ခင္ရယ္.....ခ်စ္ပါတယ္ေမာင္ရယ္''ဒါေတြမပါပဲရည္းစားျဖစ္
သြားသည္။''တကယ္ေနာ္..ပူတူး..လူၾကီးကိုေနာက္ရဖူးေနာ္....''..ေခါင္းေလးငံု႕ျ႔ပီးရွက္ေနသည္။''ေမၾကီးသိရင္
သတ္မွာ..''ေရသြားခ်ိဳး....''အင္း..ေရခ်ိဳးျပီးရင္ေနာ္....''___လက္ေျဖာင့္တလံုး၀င္လာသည္။မိန္းကေလးအားဆိုေပ
မဲ့နာသည္။..အီး..အခ်စ္ကလဲကဗ်ာမဆန္လိုက္တာ...နွစ္ကြင္းနဲ႕တက်ိန္း(ေမးရုိး).....။
ေရခ်ိဳးျပီးသည္အထိေကာင္ေလးေရာ.ဟိုေကာင္မေလးေရာမနုိူးေသးေပ။''သူတို႕ကိုပူတူးေျပာျပမွာလား....အင္း..
ေျပာျပလိုက္မယ္ေလ...'''ဒါတခုေတာ့ပူတူးကိုသေဘာက်သည္။မညာတတ္၊ဘုရားစာေတြလဲအမ်ားၾကီးအလြတ္ရ
သွ္။ရဲရင့္သူ႕ကိုအရမ္းခ်စ္သည္။ဒီအရြယ္ေရာက္မွဘုရားဖန္ဆင္းေပးလိုက္ေသာနတ္သမီးေလးကိုအမွတ္မထင္
လက္ခံရလိုက္သည့္ဆုလဒ္တခုလိုျမတ္ျမတ္နုိးနုိးခ်စ္သည္။သူကိုယ္အေပၚဘယ္ေလာက္ခ်စ္လဲမသိခ်င္၊ရဲရင့္အ
ခ်စ္တခုနွင့္နွစ္ေယာက္စာလံုေလာက္သည္။University of Torontoကရဲရင့္ေနရာမွလမ္းေလွ်ာက္၍သြားလွ်င္
ပင္နီးနီးေလး၊ခ်စ္သူကိုအနားမွာရွိေနေစခ်င္သည္။တနလာၤေရာက္တာနဲ႕အလုပ္ဖ်က္ျပီးေက်ာင္းမွာသြားစုံစမ္း
သည္။ေစာင့္ရမည္တဲ့..အမွတ္ေပၚလည္းမူတည္သည္။localနွင့္Internationalမွ်ျပီးလည္းလကၡံသွ္ဆို၏။ေတာ္
ေသးသည္။York University ကaviable တဲ့ ေပ်ာ္လိုက္တာ..အဲ..ေ၀းေတာ့ေ၀းသည္။ျမိဳ႕ျပင္မွာ..။တေယာက္
ထဲေပ်ာ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ပူတူးမသိေသး၊မေျပာရေသးေပ။စရိတ္တြက္ၾကည့္သည္။၃၅၀၀၀ေက်ာ္ကုန္မည္။အိမ္
၀ယ္၍မိဘေခၚမည့္ပိုက္ဆံေလးေတြေတာ့သြားပါျပီ။အေမ့ထံမွပူညံပူညံေတြၾကားရေတာ့မည္။ခြင့္လႊတ္ပါေတာ့အ
ေမ...မဖက္လိုက္မိုက္ဖက္ပါ..သားသူ႕ကိုခ်စ္ေနျပီအေမ...အေဖလည္းအေမ့ကိုအဲလိုခ်စ္ခဲ့တာပဲမို႕လား...အေဖ့
ဖက္ရွန္တိန္လႊဲေပးလိုက္သည္ဲဲ။အေဖကေတာ့ေပ်ာ္ေနေပလိမ့္။ဆိုင္ထိုင္ပြားေနၾကသူ႕ေဘာ္ေဘာ္ေတြပါစပြန္ဆာ
ေပးလွ်င္လာခဲ့မည္ဆိုထားသည္။ပူတူးဆီဖုန္းဆက္ေျပာရသည္။''ျမန္လိုက္တာ''...တခြန္းပဲေျပာသည္။ေျပာသမွ်
နားေထာင္ရွာသည္။ပူတူးေနာက္၂ပတ္ေရာက္မည္။အလုပ္မွာVicationတပတ္တင္ထားလိုက္သည္။အလုပ္မွသူ
ငယ္ခ်င္းကwasagar beachတြင္ဘန္ဂလို၀ယ္ထားျပီးငွားစားသည္။ပိုက္ဆံ၃၀၀ၾကိဳေပးထားလိုက္သည္၂ခန္းစာ
ရဲရင့္ရင္ေတြအရမ္းခုန္ေနသည္။ကိုင္ဇာသီခ်င္းကိုေအာ္ဆိုပစ္လိုက္သည္။#
ဘယ္လက္ရုံးနဲ႕ကိုယ္သိမ္းပိုက္မဲ့အခ်စ္
ရယ္...ညာလက္ရုံးနဲ႕တည္ေဆာက္ရမဲ့ဘ၀ရယ္..ေယာက်ာၤးေကာင္းတေယာက္ရဲ႕သစၥာနဲ႕.......ၾကင္နာပါမယ္.....



-------------------



ခ်စ္သူ႕သင္ပုန္း

အလုပ္လုပ္ရင္းေတြးမိတာ၊ခ်စ္သူေလးအေၾကာင္းပါ၊
ဖိုမင္ၾကီးကေအာ္သြားသည္၊စက္ေတြရပ္ေနျပီ။
မီးပြိဳင္႕ရပ္ရင္းလြမ္းေနတာ၊ခ်စ္သူေလးကိုပါ၊
အေနာက္ကားရဲ႕ေမတၱာစာ၊နားထဲခ်ိဳေနသဗ်ာ။
ကမ္းစပ္ေလးနားသြားထိုင္ကာ၊ကဗ်ာေတြစာေတြဖတ္လည္းကြာ
၊ အာရုံထဲမွာျမင္တာခ်စ္သူေလးကိုပါ၊ခြင္လႊတ္ပါေအ့၊အိမ္ခ်မ္းေျမ့၊
ကိုမိုးသီးရဲ႕Cboxမွာ၊ေမတၱာစာေတြသြားဖတ္တာ၊
ခ်စ္သူေလးကကြယ္ေနရာ၊ဖတ္လို႕မရပါ၊၊
ကိုစိုးထက္ရဲ႕blog၀ယ္၊စာမေရးပဲသူေလ်ာက္လည္။
ခ်စ္သူေလးေတာ့မပါလာ၊အတုယူမွာစိုးလို႕ပါ။
လြတ္က်သြားတဲ့ျမိဳ႕ေတာ္ဆီ၊၂ရက္တေခါက္ေရာက္ျဖစ္သွ္၊
ခ်စ္သူေလးကစိတ္ေတြေကာက္၊မေရာက္ျဖစ္တာ၃ပါတ္ေျမာက္၊
စကၤာပူကိုသြားလည္တယ္၊Cboxကေလးပိတ္လို႕ကြယ္၊
ျမန္ျမန္ဖြင့္ပါလင္းလက္ရဲ႕၊ခ်စ္သူေလးကေမွ်ာ္ေနသကဲြ႕၊၊
အာဇာနည္ဆီေရာက္သြားတယ္၊ခ်စ္သူေလးလည္းပါပါတယ္၊
၁၉ရက္နဲ႕မွားလို႕ကြာ၊ခ်စ္သူေလးကအေလးျပဳတာ။ ---------------------၊------------------------၊ ----------------------၊-------------------------------။---------------------၊------------------------၊----------------------၊-------------------------------။ ---------------------၊------------------------၊ ----------------------၊-------------------------------။
ကဗ်ာမဟုတ္စာမဟုတ၊္ခ်စ္သူေလးပါအလုပ္ရႈပ္၊
ေပါရဲလိုက္တာအကိုရယ္၊သူမ်ားေတြ႕ရင္ဟားလိမ့္မယ္။
ဟားပေလ့ေစမရွက္ေပ၊ကိုယ့္ရဲ႕အခ်စ္ေတြ။
ၾကီးမွေပါက္တဲ့ဒီ၀က္သက္၊ဖ်က္၍အလြန္ခက္၊
ဂက္ ဂက္ ဂက္ ...............၊၊
တိုရန္တိုနွင့္အနီးဆံုးBeachမွာWasagaBeachျဖစ္သည္။ဒါေတာင္ေရခ်ိဳျဖစ္သည္။
Newfoundlandအထိသြားလ်ွင္ေတာ့ေရငံbeachေတြ႕ရမည္ျဖစ္သည္။အလုပ္မွ
သူငယ္ခ်င္းကဘန္ဂလို၀ယ္ထားျပီးငွားစားသည္။၃ရက္စာၾကိဳေပးထားလိုက္သည္။
အိပ္ခန္း၃ခန္းပါသည္ဆိုေတာ့ပူတူးအတြက္လဲအဆင္ေျပသည္။၀င္ဆာမွာပူတူးကို
ၾကိဳျပီးေတာ့အခန္းမွာပစၥည္းေတြခ်သည္။''ပူတူး....အကိုအခန္းငွားထားတယ္.....
ေရသြားကူးရေအာင္ေနာ္..''ကုိ႕ဖါသာခ်က္စားတာေပါ့..ပူတူးကို..ကိုရီးယားအသား
ကင္လုပ္ေကြ်းမယ္ေလ..''အကုန္၀ယ္ထားျပီးျပီ...''''တြားဖူး..ပင္ပန္းတယ္''''.....
''ဟာကြာ..ကားေလးစီးျပီးလိုက္ရမွာ..အကိုျငီးဖို႕လဲထားပါအံုး...လိမၼာပါတယ္ကြာ..
ေနာ္...သြားရေအာင္..''ပူတူးမျငင္းေတာ့ပါ...Airport Road
အတိုင္းတည့္တည့္ေမာင္းလာလိုက္သည္။ဘန္ဂလိုကArea5မွာ..
လူရွင္းသည္။ျခံေလးထဲကားေမာင္း၀င္လိုက္သည္။သူငယ္ခ်င္းေပးလိုက္ေသာ..
Codeကိုႏွိပ္လိုက္သည္နွင့္ကားထားသည့္တံခါးပြင့္တက္လာသည္။အခန္းနွင့္ဆက္
ရက္လုပ္ထားသည္။''ဒီေန႕ေတာ့ေရကူးဖို႕မမွီေတာ့ဖူး..မနက္က်မွသြားကူးေတာ့
မယ္...တခုခုလုပ္စားတာေပါ့..''ညဖက္ေရာက္ေတာ့ကားနွင့္ျမိဳ႕ထဲပတ္သည္။ျပန္
ေရာက္ေတာ့အျပင္သစ္သားခင္းထားသည့္၀ရံတာေလးတြင္ညစာစားသည္။၁၀နာ
ရီေလာက္က်ေတာ့နဲနဲေအးတာကလြဲလို႕ေကာင္းကင္ၾကီးကအရမ္းလွေနသည္..
ေရခဲေသတၱာထဲမွအခုေလးတင္ထုတ္လာေသာ၀ိုင္ျဖဴပုလင္းလွလွေလးကိုဖြင့္၍
ဖန္ခြက္ေလးနွစ္လံုးထဲထည့္၍ပူတူးကိုတခြက္ေပးလိုက္ျပီးဖရဲသီးပန္းကန္ကိုေရွ့
တိုးေပးလိုက္သည္။ပူတူးဖက္နဲနဲတုိးထိုင္လိုက္သည္။''ညေလး..''အေခၚေ၀ၚအ
သစ္ေလးေၾကာင့္ပူတူးေခါင္းေလးေစါင္းၾကည့္သည္။''အကို႕ကိုဘယ္တုန္းကစ
ခ်စ္တာလဲ''ေခါင္းေလးတဖက္ျပန္လွည့္သြားျပီးရယ္ေနသည္။ပုခံုးေလးကိုလွမ္း
ဖက္လိုက္ျပီးရင္ခြင္ထဲကိုထည့္ထားလိုက္သည္။လက္ေမာင္းေလးကေအးေနသွ္။
အသာပြတ္ေပးေနရင္း''ေျပာပါ..သိခ်င္လို႕ပါညေလးကလည္း..''''အင္း..အကိုက်
မကို၀င္ဆာလိုက္ပို႕ျပီးတေယာက္ထဲထားခဲ့တဲ့ညက....''ေျပာျပီးရင္ခြင္ထဲေခါင္း
ေလးအပ္ရဲရင့္ခါးကိုတင္းတင္းေလးဖက္ထားသည္။''အကိုကေကာ..''''ကိုယ္က
ညေလးေနမေကာင္းျဖစ္တဲ့ေန႕က..ခ်စ္တာထက္တဘ၀လံုးအနားမွာရွိေနခ်င္တာ
သိလား''...''က်မကဆိုးတယ္..အကိုသီးခံနုိင္ပါ့မလား....''ေခါင္းေလးကိုဆြဲေမာ့
လိုက္သည္။နုတ္ခမ္းနီဘယ္တုန္းကမွဆိုးေလ့မရွိေသာသဘာ၀နုတ္ခမ္းဖူးဖူး
ေလးလေရာင္ေအာက္မွာအရမ္းလွေနသည္။''ညေလး..ျငိသြားျပီကြာ..''လေရာင္
တန္းေလးကမနာလိုစြာနွင့္၂ေယာက္ၾကားအတင္းတုိး၀င္ေနသည္။ညေလးတ
ကိုယ္လံုးတဆတ္ဆတ္တုန္ေနသည္။ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္သည္။''ခ်မ္းလို႕လားဟင္''
''အတင္းရုန္းသည္၊''ျပန္မယ္..ျပန္မယ္..တိုရန္တိုျပန္မယ္အခု..''.. .. ..စကားသံ
ေပ်ာက္သြားသည္။ဒီတခါေတာ့ပူတူးကိုယ္လံုးေလးမတုန္ေတာ့..ပိတ္ထားေသာမ်က္
၀န္းထက္မွမ်က္ေတာင္ေမႊးေကာ့ေကာ့ေလးေတြအရမ္းလွေနသည္။''ညေလး''အထဲ
သြား၇ေအာင္ေနာ္..''..အခ်ိန္မေတာ္ၾကီးေဘးနားပန္းအိုးမွအေကာင္တေကာင္ထပ်ံ

သြားသည္။...အထဲေရာက္ေတာ့ပူတူးသူ႕အခန္းသို႕သြားမည္အျပဳ.......



-----------------



ပူတူးထေတာ့ေနာ္...၁၀နာရီထိုးျပီ..ေရသြားကူးမယ္ေလ..""နုိးးးးးးးးဘယ္မွမသြားဘူး""လိမ္မာပါတယ္ကြာ...""ပူးတူးမ်က္ႏွာေလးကိုအေပၚမွမိုးျပီး ျမတ္ျမတ္နုိးနိုးၾကည့္မိသည္။မိန္းကေလးအလွအိပ္ရာထဆိုလို႕ပါ။''ၾကည့္နဲ႕..''မ်က္ႏွာကိုေအာက္မွအတင္းတြန္း ထားသည္။''မုန္းတယ္..သူမ်ားသားသမီးကို"...အိမ္ေထာင္စုေလးတခုျဖစ္ဖို႕လူတိုင္းလိုက္နာရတဲ့
အရာပဲညေလးရယ္''အကိုတုိ႕တသက္လုံးအတူအတူေနမယ္ေနာ္''ရင္ခြင္ထဲယုယုယယ
ေလးဆြဲထည့္ထားလိုက္သည္။''ေမၾကီးကိုမေျပာရဲဖူး..ကိုၾကီးသိရင္သတ္မွာ..''ပုိင္ပါတယ္အေမ့ၾကည့္လုပ္လိမ့္
မယ္...အကိုတို႕ဒီမွာcityhallမွာလက္ထပ္မယ္ေလ...''ပူတူးကဆိုးတယ္အကိုသီးခံေပးပါေနာ္..
''အကို႕တေယာက္ပဲရွိတာဒီမွာ...''ေျပာျပီးျပီေကာ...ဘ၀တခုလံုးအတြက္ပါဆို''...ထထသြားမယ္..''အီးးး.. WASHROOMေတာင္မသြားနုိင္ဖူး..တကိုယ္လံုးကိုက္ေနတယ္...အင္းပါ၊ေရကူးလိုက္ရင္ေပ်ာက္သြားမွာပါ။
ေရကူးျပီေတာ့ေန႕လည္စာစားျပီWasagariverရွိေရလည္ကြ်န္းသြားလည္သည္။ကေနဒါနွင့္အေမရိကန္စစ္ျဖစ္တာျပ သည္။စစ္အတြင္းသးံုေေသာေလွၾကးီျမစ္ထဲမွဆယ္၍ျပထားသည္။တခ်ိန္လံုးလက္ေမာင္ေလးကိုခ်ိတ္ျပီးလိုက္
လာသည္။ဘ၀အစကအရမ္းသာယာသည္။ဟင္း၄မ်ိဳးမွလြဲ၍သူမခ်က္တတ္။ဒါေပမဲ့ခ်စ္သူခ်က္ေသာဟင္း ကိုနွစ္ခ်ဳိုက္စြာစားေတာ့သူေပ်ာ္သည္။ရဲရင့္ခ်က္သည့္ေန႕ဆိုပူတူးေရသြားခ်ိဳးအ၀တ္လဲထားသည္။အျပင္မွာ
သြားစားဖို႕အသင့္ျပင္ထားသည္။စိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္လွ်င္ေတာ့ရဲရင့္ပဲခံရသည္မထင္ရေလာက္ေအာင္သြက္
သည္၊ေရွာင္မလြတ္ျပီးရင္ေတာ့အတင္းေတာင္းပန္သည္။အရမ္းခ်စ္ေနေတာ့လည္းအျပစ္မျမင္မိ။
အက်င့္တခုလိုအေလ့အထျဖစ္ေနသည္။ပူတူးကစာေတာ္သည္။ေက်ာင္းျပီးေတာ့နာမည္ၾကီးကုမၼဏီတခုတြင္
နွစ္ခ်ုဴပ္နွင့္အလုပ္ရသည္။ပုခံုးနွင့္ထမ္းတင္ေပးလိုက္ေသာပန္းေလးတပြင့္ပင္ယံဖ်ားမွာငြားငြားစြင့္စြင့္ပြင့္လန္း
လာတာေတြေတာ့ရင္မွာပီတိျဖစ္သည္။လင္မယားပံုစံမ်ိဳးခံစားရျခင္းမဟုတ္။ေက်ာင္းတုန္းကစာေတာ္ျပီးခ်ိဳ႕တဲ့
ေသာသူငယ္ခ်င္းကိုေက်ာင္းျပီးသည္အထိသူအမအၾကီးဆံုးနာမည္နွင့္ေထာက္ပံ့ဖူးသည္။ေက်ာင္းျပီးေတာ့
တားထားသည့္ၾကားမွသူ႕အမကဖြင့္ေျပာလိုက္သည္။သူေရာက္လာျပီးဘာမွမေျပာမ်က္ရည္ေတြက်ေနသည္။
ျပီးေတာ့ရဲရင့္ကိုရီးယားထြက္သြားသည္။သူကအခုဆို(...)ဌာနတြင္ေအအီးျဖစ္ေနုျပီ။
ပူတူးသူ႕အလုပ္ေတြအိမ္ပါယူလာျပီးအျမဲအလုပ္ရႈပ္ေနတတ္သည္။ဧည္ခန္းထဲသူ႕ေဘးနားမွာေခြေခြေလးအိပ္
ေပ်ာ္သြားေပါင္းလည္းမနဲေတာ့ေပ။ဒုတိယContractမွာပူတူးအလုပ္ၾကိဳးစား၍ရဲရင့္ထက္ပိုက္ဆံအမ်ားၾကီးပို
ရသလိုသူ႕အလုပ္ေတြနဲ႕ပဲပိေနသည္။ရဲရင့္နားလည္ေပးသည္။မ်က္စိေအာက္မွာအရိပ္လိုရွိေန
လွ်င္ပဲေက်နပ္လွပါျပီ။ဒီလိုနဲ႕စလိုက္ေနာက္လိုက္စိတ္ေကာက္လိုက္ထုလိုက္ကိုက္လိုက္္ေပါ့ဗ်ာ......။
တေန႕အလုပ္ကျပန္ေတာ့ပူတူးOnline Talkေနသည္နာမည္ထဲ့ေျပာတတ္ေသာသူ႕အက်င့္ေၾကာင့္သူရ..
မွန္းသြားမၾကည့္ပဲသိသည္။သူရကေက်ာင္းျပီးေတာ့ကေနဒါရွိTelecomတခုတြင္အလုပ္ရသည္။ေနာက္ပိုင္း
Talkုုတာစိတ္လာသလိုအခ်ိန္အၾကာၾကီးလည္းေျပာတတ္လာသည္။ရဲရင့္ကေလးလိုခ်င္ေနျပီ။အလုပ္
မ်ားတာအေၾကာင္းျပ၍သူအျမဲျငင္းေလ့ရွိသည္။တေန႕စိတ္ေပါက္ေပါက္ႏွင့္ေျပာလိုက္မိသည္။
""က်မတို႕ကဘာျဖစ္ေနလို႕လည္း...""ဆိုျပီးအနီးရွိတပြင့္ထဲထုိးထားေသာပန္္းအိုးနွင့္ရဲရင့္ေခါင္းကိုသူထု
လိုက္သည္။ေခါင္းကိုအုပ္ျပီးရဲရင့္စိုက္ဆင္းသြားသည္။ပန္းအိုးေလးကိုကိုင္ျပီးရဲရင့္ကိုငူငူေလးစိုက္ၾကည့္
ေနသည္။ေခါင္းကေသြးေတာ့မထြက္၊ရင္ထဲမွာစစ္ကနဲျဖစ္သြားသည္။အိပ္ခန္းထဲ၀င္ျပီးကုတင္ေပၚမွာတ
ေယာက္ထဲ၀မ္းနည္းေနမိသည္။midnightေလာက္မွပူတူးအိပ္ရာ၀င္လာသည္။သူ႕ကိုခ်စ္သည့္စိတ္
တခုထဲနဲ႕ခြင့္လႊတ္ထားေပမ့ဲဒီလိုၾကမ္းၾကမ္တမ္းတမ္းၾကီးေတြေတာ့လကၼခံခ်င္ပါ။ဖိုးညီဆီဖုန္းဆက္
၍ေျပာျပလိုက္သည္။အံ့ၾသဟန္မျပ..(၀မ္းကြဲေတြကအစငါတို႕ေမာင္ႏွမေတြအကုန္သူ႕လက္ကလြတ္
တာတေယာက္မွမရွိဖူး..မနုိင္လို႕အဲဒီပို႕လိုက္တာ)''ေအာင္မငွီးဖိုးညီရယ္....USA တို႕Ausiတို႕ပိုု႕ပါလားဟာ
..""အခုေတာ့ငါလည္းျငိေနျပီဟ....''ေနာက္ေန႕မနက္လက္အုပ္ေလးခ်ီျပီးေတာင္းပန္ေတာ့လည္းခြင့္လႊတ္ရတာ
ပါပဲ...Talkတာေလ်ာ့ဖို႕ေတာ့သတိေပးမိသည္။ဒီလိုနဲ႕တနွစ္ေလာက္္ဘာမွအၾကီးအက်ယ္ျပသ၁နာမရွိခဲ့။
သာယာေတာ့မည္ဟုလည္းစိတ္ထဲထင္မွတ္ခဲ့တာအမွန္ပါပဲ....တရက္ျပန္လာေတာ့ထံုးစံျပန္Talkေနျပန္သည္။
ဒီီတခါတဆင့္ပို၍VZOပါဖြင့္ထားသည္။computerၾကီးကိုသြားကိုင္ေပါက္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္
။လူ႕ယဥ္ေက်းမႈအရမလုပ္သင့္၍သီးခံေနရသည္။ဒီတခါေတာ့ခ်ိဳခ်ိဳသာသာေျပာရန္ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။
ရဲရင့္တို႕ကdinnerျပီးလွ်င္အသီးပန္းကန္ေလးနွင့္ဧည့္ခန္းမွာTVလည္းၾကည့္ဒီေန႕တရက္တာအေၾကာင္း
ေလးေတြေျပာျဖစ္ၾကသည္။ေညာင္းေန၍ရဲရင့္ကေအာက္မွေျခဆင္းထိုင္ရင္းအသီးစားရင္ေျပာသည္။
လက္သည္းေလးေတြကိုဒါးခ်ြန္ခ်ြန္ေလးနွင့ျ္ပင္ေနရင္းဆိုဖာေပၚမွာပူတူးထိုင္၍ရဲရင့္ေျပာတာနား
ေထာင္ေနသည္။သူရနွင့္chattingကိစၥေရာက္လာေတာ့သူအေလ်ာ့မေပး။သူငယ္ခ်င္းေတြပဲဘာျဖစ္လည္းဟု
ဆင္ေျခတက္လာျပန္သည္။စကားဒီဂရီေတြျမင့္လာသည္။ရိပ္ကနဲေတြ႕လိုက္၍ပုခံုးကိုအသာ
လႊဲေပးလိုက္သည္။တြတ္ပီထဲကလိုပါပဲ..မေရွာင္လွ်င္လက္ေမာင္း...ေရွာင္လိုက္ခါမွဇလုပ္ေအာက္တဲ့တဲ့မွာ
လက္သည္းလွီးဒါးကန္႕လန္႕ျဖတ္လာစိုက္ေနသည္။ပူတူးလက္ကိုဖမ္းဆုတ္ထားလိုက္သည္။
''လႊတ္လႊတ္....""ရဲရင့္ေနာက္ဆံုးေျပာလိုက္သည့္စကားခြန္းပါ........။
......................................................................................
သတိျပန္ရလာေတာ့ခန္းဆီးစစိမ္း၀ါေရာင္ေတြေတြ႕ေနရသည္။အာေခါင္ေတြကေျခာက္ေသြ႕ေနသည္။
တခုခုေျပာရန္အားယူလိုက္သည္။ရဲရင့္ေျပာခ်င္ေနတာက""ပူတူး..ပူတူး..""ရင္ထဲတေနရာမွလာေသာ
စကားဆိုသည့္အရာကိုျဖစ္ေပၚေစေသာစြမ္းအင္တို႕သည္၊လည္ေခ်ာင္းတ၀က္ခန္႕တြင္ရပ္တန္႕ေနသည္။
လက္မွာလည္းပိုက္ေတြနဲ႕၊လည္ေခ်ာင္းထဲကိုလဲ၀င္ေနတယ္။ကုတင္ေဘးမွာရွိတဲ့Alarmကိုအၾကာၾကီး
ႏွိပ္ပစ္လိုက္တယ္...ဆရာမေလးအေျပးေရာက္လာတယ္။စာေရးခ်င္တယ္....အမူအယာျပလိုိက္တယ္....
(416.-- - .- - - -)စကားျပန္ဖုန္းနံပါတ္ေလ...ခဏေနေတာ့စကားျပန္ေရာရဲ၂ေယာက္ပါေရာက္လာသည္။
ဘယ္တုန္းကမွမညာတတ္ေသာပူတူးအတြက္အရမ္းစိုးရိမ္သြားသည္။ေသေလာက္သည့္ဒဏ္ရာျဖစ္၍
ပူတူးအထဲေရာက္ေနသည္ေျပာသည္။(မေတာ္တဆျဖစ္တာပါ....ပူတူးကိုလႊတ္ေပးၾကပါ...
TORONTO...မွာရဲရင့္ကလြဲလို႕ဘယ္သူ႕မွသူသိတာမဟုတ္ဖူး...)ေရွ့ေန..ေရ့ွေန...ရဲရင့္ေရွ႕ေနဗီယနမ္ေလး
ေရာက္လာသည္။ဘာျဖစ္ခ်င္လည္းဘာလုပ္မလဲေပါ့....NO..NO...ရဲရင့္အတြက္မလိုပါဖူး...
ပူတူးကိုဒီအျမန္ေခၚေပးပါ...သူဘက္ကေနလိုက္ေပးပါ..ရဲရင့္ေပးပါ့မယ္...
မ်က္ရည္ေတြတားလို႕မ၇ေတာ့။'''သြားၾကေတာ့ေလ..ျမန္ျမန္သြားၾကပါ...."
'စကားျပန္ေရာေရွ႕ေနပါေခါင္းေတြခါျပီးထြက္သြားသည္.။ရဲရင့္တရားရုံးတြင္ဘယ္ေလာက္
ပဲေျပာေျပာသူ႕ထြက္ခ်က္နွင့္ေသေလာက္သည့္ဒါဏ္ရာကသူ႕ကို(×××)အထဲပို႕လိုက္ၾကသည္။
ရဲရင့္ေၾကကြဲေနသေလာက္သူကေတာ့ေအးေအးေဆးေဆးပါပဲ....သူ႕အျပစ္သူခံယူမည့္ပံု...ဟိုး......
အစထဲကကိုယ္ထိလက္ေရာက္လုပ္တတ္တာကိုအလိုမလိုက္ခဲ့ရင္ဒီလိုအျဖစ္ေတြၾကံဳရမွာမဟုတ္ဖူး..
ရဲရင့္အခ်စ္ေတြကနွစ္သလိုျဖစ္ေနျပီ..........

..........နိဂံုးမဟုတ္ဖူးေနာ္.........

ငယ္ငယ္ထဲကရည္းစားေတြထားဖူးသည္၊ျပတ္သြားသည္။သိပ္မခံစားရ။ေနာက္တေယာက္ထပ္ထားသည္....
၁၉၉၂မွ၂၀၀၅ထိအထီးက်န္ျဖစ္ေနေသာရရဘ၀ထဲေရာက္လာေသာဒီေကာင္မေလးကိုဒီလိုခံစားမႈမ်ိဳးေတြျဖစ္ေန
တာ......အခုလည္းျပန္လြတ္လာရက္ကိုေစာင့္ေနတာ..မုန္းလို႕ျဖစ္ခဲ့တာမွမဟုတ္တာ...စိတ္ကေလးတခုေၾကာင့္
.......။ျပင္ၾကည့္မယ္...ဒီထက္ပိုျပီးလည္းအေလ်ာ့ေပးဖို႕ဆံုးျဖတ္ထားျပီးသားပါ။
အရင္ထက္ပိုဆိုးလာမယ္ဆိုရင္လည္းျဖစ္တည္ေနတဲ့မင္းကိုခ်စ္တဲ့ငါ့အခ်စ္ေတြနဲ႕ငါ့အသက္ပါေပးျပီးေနာက္
ဆံုးထြက္သက္အထိမင္းကိုေစာင့္ေရွာက္သြားမွာပါ...အဲဒီအခ်စ္ေတြနဲ႕ညီတဲ့အမုန္းေတြလည္း
ငါ့ရင္ထဲမွာအျပည့္ပါပဲ..မင္းအတြက္ေတာ့မဟုတ္ပါဖူးပူတူးေရ...

{{{{{{ငါ့ရင္တခုလံုးေသြးခ်င္းခ်င္းနီသြားစရာအေၾကာင္းနွစ္ခုရွိသည္။တခုကပူတူးအတြက္ျဖစ္သည္။အျခားတခုက
ေတာ့ျပည္သူကအခ်စ္ေတာ္နအဖျဖစ္သည္္။ ။ ဤအခ်စ္နွင့္အမုန္းနွစ္ခုၾကားတြင္ေခတၱအသက္ရွင္သည္။ ။}}}}}}